IV SAB/Wa 149/17

Dnia 29 września 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski Sędziowie Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.) Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 29 września 2017 roku w trybie uproszczonym sprawy ze skargi W. P. na przewlekłość Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] kwietnia 2016 r., znak [...] I. stwierdza, że Minister Infrastruktury i Budownictwa dopuścił się przewlekłości w sprawie rozpatrzenia odwołania W. P. od decyzji Wojewody [...] z [...] kwietnia 2016 r. nr [...] II. stwierdza, że przewlekłość Ministra Infrastruktury i Budownictwa miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa; III. oddala żądanie zasądzenia sumy pieniężnej; IV. zasądza od Ministra Infrastruktury i Budownictwa na rzecz skarżącej W. P. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W. P. , dalej "skarżąca" pismem z dnia [...] marca 2017 r. (data pisma) wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Ministra Infrastruktury i Budownictwa w związku z nierozpoznaniem odwołania od Decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r znak [...] ustalającej odszkodowanie za nieruchomość skarżącej. Zarzucono naruszenia: - art. 12 w zw. z art. 35 § 1 i 2 K.p.a. poprzez przewlekłe prowadzenie postępowania przejawiające się w nieefektywnym wykonywaniu czynności w dużych odstępach czasu; -art. 36 § 1 K.p.a. poprzez brak wskazania stronie przyczyn niezałatwienia sprawy w terminie;. Wniosła o orzeczenie o przewlekłości postępowania o cechach rażącego naruszenia prawa, przyznanie na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości [...] zł i zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że w ciągu 9 miesięcy od daty przekazania odwołania organ dokonał 1 czynności co świadczy o przewlekłości postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że [...] marca 2017 r. została przez organ wydana decyzja uchylająca decyzję Wojewody [...] z [...] kwietnia 2016 r. Poza tym wskazał, że [...] stycznia 2017 r. wystąpił do rzeczoznawcy majątkowego o potwierdzenie aktualności operatu i zajęcie stanowiska w sprawie. Ponadto analizował dokumenty zgromadzone przez organ I instancji, weryfikował wydane przez ten organ rozstrzygnięcie oraz zarzuty odwołania. Zwrócił także uwagę na dużą liczbę spraw prowadzonych przez organ co znacznie przewyższa możliwości kadrowe organu, co przy wysokim stopniu skomplikowania spraw czasami skutkuje niemożnością dochowania przez organ terminów ustawowych. Sprawy załatwiane są wg kolejności wpływu co przy obowiązku równego traktowania stron może powodować opóźnienia w rozpoznawaniu spraw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że złożona w niniejszej sprawie skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Od dnia 15 sierpnia 2015 r. obowiązuje regulacja art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", zgodnie z którą sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli przedmiotem skargi jest m.inn. przewlekłość lub bezczynność organu. W związku z tym Sąd zastosował ten przepis i rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle obowiązujących przepisów prawa, sąd w zakresie swojej właściwości orzeka między innymi w sprawach skarg na podejmowane przez organy inne niż decyzje i postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Sąd orzeka również w zakresie skarg na bezczynność i przewlekłość organów administracji w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy (art. 3 § 2 pkt 8). Właściwość sądu w tym ostatnim przypadku dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych lub opieszałego ich prowadzenia. Skarżąca wyczerpała tok instancyjny bowiem wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia [...] lutego 2017 r. W ocenie Sądu wniosek należało zakwalifikować jako skargę na przewlekłość postępowania z uwagi na podniesione w skardze zarzuty i tok postępowania przed organem. Zgodnie z art. 12 § 1 kpa organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Na organie prowadzącym postępowanie spoczywa obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do załatwienia sprawy (art. 7 i art. 77 § 1 kpa). Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że z przewlekłością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął niezbędnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (wyrok NSA z dnia 5 lutego 1999 r., sygn. akt I SAB 90/98, LEX nr 48016). Dla stwierdzenia stanu przewlekłości organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy przewlekłość ta została spowodowana zawinionym lub też niezawinionym brakiem czynności organu w jego podjęciu. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie Minister Infrastruktury i Budownictwa nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów k.p.a., co stanowi o wypełnieniu przesłanki przewlekłości postępowania. Analiza dokumentów nadesłanych przez organ wskazuje, że odwołanie zostało przekazane do Ministra Infrastruktury i Budownictwa [...] czerwca 2016 r. (data wpływu). Po 7 miesiącach, pismem z [...] stycznia 2017 r. organ II instancji zwrócił się do biegłego o potwierdzenie aktualności operat i zajęcie stanowiska w sprawie (przesłano odwołanie). Nie wskazano terminu w jakim rzeczoznawca proszony był o zajęcie stanowiska. [...] marca 2017 r. czyli po 2 miesiącach biegły potwierdził aktualność operatu. Decyzja merytoryczna została wydana [...] marca 2017 r. W związku z tym Sąd uznał, że w sprawie zaistniała przewlekłość postępowania gdyż organ przez co najmniej 7 miesięcy nie podejmował żadnej czynności w sprawie i nie informował strony o przyczynach jej niezałatwienia w terminie. Przepis art. 149 p.p.s.a. zawiera normę wedle której uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania wymaga od sądu stwierdzenie czy nastąpiło to z rażącym naruszeniem prawa czy też nie. Sąd uznał, że w sprawie nie zaistniała przewlekłość o rażącym charakterze. Za rażące naruszenie przepisów art. 35 k.p.a. można uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również niczym nie uzasadniona długotrwałość prowadzenia postępowania (vide: wyrok WSA w Poznaniu z 18 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SAB/Po 60/10, wyrok WSA w Gdańsku z 11 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SAB/Gd 30/11 - dostępne w CBOSA). Jak natomiast wynika z akt administracyjnych sprawy organ podjął czynność w sprawie, choć nie informował strony o przyczynach jej niezałatwienia. Sąd jednocześnie oddalił wniosek o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej mając na uwadze niezbyt długi, na tle innych spraw, czas trwania postępowania administracyjnego, rodzaj naruszonych przepisów i fakt, że organ ostatecznie, uzyskaniu informacji od rzeczoznawcy wydał rozstrzygnięcie. W związku z tym Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 3, § 1a P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 210 § 2 p.p.s.a zasądzając od organu na rzecz skarżącego koszty uiszczonego przez niego wpisu w wysokości [...] zł oraz tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego i zwrotu opłaty od pełnomocnictwa [...] zł na podstawie § 14 ust 1 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (D.U. poz. 1804 z 2016 r.).