IV SAB/Wa 114/20

Warszawa, 11 marca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Kaja Angerman po rozpoznaniu 11 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie przekazania odwołania postanawia odrzucić skargę.

T. S., w piśmie z 23 października 2019 r., wywiódł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie przekazania odwołania od decyzji z [...] września 2019 r. nr [...] odmawiającej ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami na parterze, garażem podziemnym i infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na działce o numerze ewidencyjnym [...] (kubatura) i częściach działek o numerach ewidencyjnych [...], [...], [...], z obrębu [...], położnych przy ulicy [...] i [...] w W. (dzielnica [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej również "p.p.s.a."), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Przenosząc powyższe na kanwę rozpoznawanej skargi sąd stwierdził, że T. S. przed wniesieniem skargi na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie przekazania odwołania od decyzji z [...] września 2019 r., nie wyczerpał środków zaskarżenia jakie przysługiwały mu w postępowaniu administracyjnym, tj. nie wniósł ponaglenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej również "k.p.a."). W konsekwencji należało stwierdzić, że skoro skarżący nie wyczerpał trybu określonego w art. 37 k.p.a., który stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu, to skarga jest niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.