IV SAB/Po 76/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2020r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie usunięcia wystąpienia pokontrolnego postanawia odrzucić skargę

J. W. wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w związku z prowadzeniem sprawy dotyczącej wniosku o usunięcie protokołu z kontroli o nr [...] ze strony internetowej BIP. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 35 w zw. z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U z 2020r. poz. 256 – dalej k.p.a.) i na tej podstawie wniosła o stwierdzenie, ze bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązanie organu do dokonania w określonym terminie niezbędnych czynności i skierowanie sprawy do komisji rewizyjnej Urzędu Miasta [...]. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że z analizy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r., poz.1429 – dalej u.d.i.p.) zalecenia pokontrolne nie stanowią informacji publicznej dla podmiotów niepublicznych jakim jest żłobek niepubliczny, gdyż nie znajduje się w katalogu dokumentów udostępnianych jako informacja publiczna i jest dokumentem wewnętrznym. Żłobek nie publiczny nie wykonuje również zadań publicznych i nie posiada żadnych uprawnień publicznych. Skarżąca wskazała również, że dokument opublikowany przez organ administracji narusza jej prywatność w zakresie publikacji jej imienia i nazwiska oraz adresu. Odpowiadając na zarzut Urzędu zawarty w piśmie stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia protokołu z kontroli ze strony BIP, że zalecenia pokontrolne nie zostały prawomocnym orzeczeniem wycofane z obrotu prawnego, Skarżąca wskazała na treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 09.05.2019 r. o sygn. akt IV SA/PO 1120/19 (winno być IV SA/Po 1120/18 – uwaga Sądu), które do dnia dzisiejszego nie zostało wykonane przez organ administracji wobec tego zasadne jest skierowanie sprawy do realizacji przez komisję rewizyjną Urzędu Miasta. Prezydent Miasta w odpowiedzi na skargę odniósł się szczegółowo do podniesionych w skardze zarzutów i stwierdził, że są one bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2019r., poz. 2167). Dalej wskazać należy, że zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm. -dalej P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a, 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 §2a P.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 §3 P.p.s.a.). Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 P.p.s.a. działania organów administracji publicznej, oraz skarg na ich bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, ale tylko w przypadkach o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a oraz art. 3 § 2 pkt 9 P.p.s.a. W tym miejscu wskazać należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jeżeli bowiem wniesienie skargi nie jest dopuszczalne z powodu zaistnienia jednej z okoliczności wymienionej w art. 58 § 1 pkt 1 – 6 P.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że analiza treści wniosku skarżącej z dnia [...] kwietnia 2020 r., którego dotyczy złożona skarga na bezczynność Prezydenta Miasta, prowadzi do uznania, iż intencją skarżącej było wymuszenie na tym organie usunięcia z BIP danych osobowych ujawnionych w protokole pokontrolnym. Przekonanie, iż rzeczywistym przedmiotem żądania skarżącej w niniejszej sprawie było prawidłowe wypełnianie przez Prezydenta Miasta obowiązków w zakresie prowadzenia Biuletynu Informacji Publicznej, dodatkowo potwierdza treść skargi, w której skarżący wskazała, że w jej ocenie zalecenia pokontrolne nie stanowią informacji publicznej dla podmiotów niepublicznych jakim jest żłobek niepubliczny, gdyż nie znajduje się w katalogu dokumentów udostępnianych jako informacja publiczna i jest dokumentem wewnętrznym. Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje pogląd, że działalność organów w zakresie prowadzenia Biuletynu Informacji Publicznej wykracza poza kognicję sądów administracyjnych. W szczególności działań polegających na utworzeniu i prowadzeniu BIP (w tym na zamieszczaniu w tym publikatorze określonych informacji) nie sposób uznać za akt lub czynność z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., albowiem co do zasady nie są one związane w prawami i obowiązkami indywidualnych podmiotów. W konsekwencji przyjmuje się również, że nie jest dopuszczalne wniesienie skargi na bezczynność organu polegającą na nieprawidłowym prowadzeniu Biuletynu Informacji Publicznej, czy też – inaczej mówiąc – na nieprawidłowym wypełnianiu obowiązku zamieszczania w tym publikatorze określonych informacji (por. postanowienie NSA z dnia 21 grudnia 2005 r., sygn. akt I OSK 1210/05, LEX nr 287641; wyrok NSA z dnia 20 listopada 2008 r., sygn. akt I OSK 611/08, a także orzeczenia wojewódzkich sądów administracyjnych, w tym: postanowienie WSA w Łodzi z dnia 16 października 2008 r., sygn. akt II SAB/Łd 40/08, LEX nr 504540, postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt II SAB/Rz 126/13, LEX 1420796; postanowienia WSA w Warszawie: z dnia 15 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Wa 408/05, LEX nr 235137 oraz z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 2176/07, LEX nr 971944). Tym bardziej, że w u.d.i.p. nie istnieje żaden przepis prawa, który wskazywałby na uprawnienia strony do żądania zamieszczenia, bądź też usunięcia określonych informacji publicznej z Biuletynu Informacji Publicznej. Odnosząc się do skargi zmierzającej w swej istocie do usunięcia z BIP danych osobowych ujawnionych w protokole pokontrolnym, wskazać należy, że od dnia 25 maja 2018 r. w polskim porządku prawnym obowiązuje ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1781 ze zm.), jak również unijne rozporządzenie RODO, które stosuje się bezpośrednio (art. 288 zdanie trzecie Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dz. U. z 2004 r., Nr 90, poz. 864/2 ze zm.). Zgodnie z przywołanymi wyżej przepisami skarżącej przysługuje prawo do złożenia adresowanej do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych skargi na niezgodne z prawem przetwarzanie jej danych osobowych przez Prezydenta Miasta. Mając zatem na uwadze fakt, iż jak wynika z akt sprawy skarżąca nie wszczęła postepowania mającego na celu stwierdzenie nakazu usunięcia danych osobowych przez Prezydenta Miasta, stwierdziwszy niedopuszczalność skargi na nieprawidłowe wypełnianie obowiązku zamieszczania w tym publikatorze określonych informacji, Sąd odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.