IV SAB/Po 70/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędzia WSA Monika Świerczak Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 07 lipca 2020r. sprawy ze skargi T. R. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty oddala skargę w całości

T. R. wniósł do sądu administracyjnego skargę na przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę postępowania w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty za mienie pozostawione poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej przez H. R. w m. W. ., gmina N., powiat S.. Skargę złożono w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2008r. T. R. zwrócił się do Wojewody o odszkodowanie z tytułu mienia pozostawionego na Wschodzie, znajdującego się obecnie na terenie B. . Wskazał, że nieruchomość stanowiącą własność jego matki H. R., z domu G., zmarłej w [...]. położoną była na W. ., gmina N., pow. W., woj. N. (k. 3 akt adm.). Odpowiadając na wniosek T. R. Wojewoda pismem z dnia [...] lutego 2009 r. wezwał go uzupełnienia wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2014r. poz. 1090). W wezwaniu opisano szczegółowo jakie obowiązki ciążą na wnioskodawcy oraz jakie konsekwencje rodzi ich niespełnienie. Pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r. T. R. nadesłał m.in. kserokopię dowodu osobistego jego matki, kserokopię decyzji z dnia [...] marca 2009 r. stwierdzającą, że Skarżący posiada obywatelstwo polskie oraz kserokopię pisma z Urzędu Stanu Cywilnego W. informujące, że wymienione przez wnioskodawcę dane są niewystarczające do odnalezienia aktu urodzenia H. G. ur. [...] czerwca [...] r. (k.8-21 akt adm.). Kolejnym pismem nadesłano oświadczenie spadkobiercy (k. 23 i 2 akt adm.). Ponieważ jednak to pismo w imieniu Skarżącego złożyła G. K., to pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r. została ona wezwana do przedłożenia stosownego pełnomocnictwa (k. 24 akt adm.). Pismem z dnia [...] września 2009 r. G. K. wniosła o przywrócenie terminu do przedłożenia pełnomocnictwa składając je jednocześnie do akt (k. 34 i k. 40 akt adm.) wraz z odpisem aktu małżeństwa , pismem z Obozu Polskich dzieci, potwierdzeniem wpisu do spisu wyborców oraz świadectwem naturalizacji i tłumaczeniami tych dokumentów (k. 41 akt adm.). Ponownie, dopiero (po niespełna 2 latach) pismem z [...] czerwca 2011r. T. R. przesłał poświadczone notarialnie kopie oświadczeń dotyczących posiadanego majątku (k. 49 akt adm.). Do pisma załączono oświadczenia świadków: Y. (k. 48 akt adm.) i Y. H. (k. 46 akt adm.) złożonych przed Konsulem RP w [...], zgodnie z którymi H. R., posiadała w miejscowości "R. P.", gmina N., powiat S., województwo N. , grunty o powierzchni [...]ha. Świadkowie zeznali także, że również M. G. (matka H. R.) miała majątek w W. , gmina N. o powierzchni [...]ha. Z treści ww. oświadczeń wynikało, iż Pani H. R. pozostawiła w miejscowości R. P., gmina N. majątek o powierzchni [...] ha wraz z domem, młynem, magazynami zbożowymi i oborą. Natomiast majątek w m. W. należał do M. G. (matki H. -). Jego powierzchnia wynosiła [...] ha. Ponadto T. R. złożył do akt sprawy kopię paszportu i wizy wydanej przez Konsulat Generalny RP w L. w [...]r. potwierdzającej jego powrót do kraju w [...]r. (k. 52-57 akt adm.). Po kolejnym 1,5 roku T. R. pismem z dnia [...] lutego 2013 r. zwrócił się do Wojewody z wnioskiem o przywrócenie terminu do załatwienia sprawy, ponieważ – jak wskazał – "[...].02.2013 r. ustała ostateczna przyczyna trwającej zwłoki, tj. otrzymałem prawomocne orzeczenie Sadu Rejonowego dla W. sygn. II Ns [...] z dn. [...].12.2012 r. potwierdzające prawo do dziedziczenia spadku po matce H. R." (k.158 akt ad.). Do wniosku o przywrócenie terminu załączono szereg dokumentów obrazujących procedurę uznania H. R. za zmarłą i przeprowadzenia postępowania spadkowego po niej. Pismem z dnia [...] marca 2013 r. Wojewoda wezwał pełnomocnika Skarżącego do przedłożenia postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku lub poświadczeniu dziedziczenia po S. R. oraz jego nieżyjących spadkobiercach i dowodów poświadczających jego miejsce zamieszkania po przybyciu na obecne terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (k. 159 akt adm.), bowiem jak wynika z postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po H. R. spadek po niej nabyli: mąż S. R. oraz syn T. R. (k.60 akt adm.). Pismem z dnia [...] marca 2013 r. do akt sprawy nadesłano podpisane przez pełnomocnika Skarżącego G. K. oświadczenie o zrzeczeniu się spadku po ojcu (k. 161 akt adm.). Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. Wojewoda przywrócił termin do uzupełnienia przez T. R. braków formalnych wniosku o potwierdzenie prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez H. R. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej polskiej (k. 169 akt adm.). Pismami z dnia [...] kwietnia 213 r. Wojewoda wezwał pełnomocnika Skarżącego do wskazania adresów świadków Y. K. i H. Y. (k. 170 akt adm.) orz w tej samej sprawie zwrócił się do Ambasady polskiej w M. (k. 171 akt adm.). Tego samego dnia Wojewoda zwrócił się do: Sądu Okręgowego w G. W. o podanie danych adresowych i osobowych świadków, których zeznania są podstawa wskazanych wyroków (k. 172 akt adm.) oraz do Wydziału Konsularnego RP w W. w celu ustalenia czy zachowały się dokumenty potwierdzające prawo własności przysługujące H. R. do nieruchomości pozostawionej w m. R. ., Gm. N., powiat S. (k. 173 akt adm.). W celu poczynienia analogicznych ustaleń zwrócono się pismem z dnia [...] maja 2013 r. do E. S. (k. 174 akt adm.) oraz M. C. (k. 180 akt adm.). W odpowiedzi na pismo organu I instancji z dnia [...] czerwca 2013r. ww. świadkowie wyjaśnili, że M. G. była właścicielką lasu, łąk oraz zabudowań, łącznie [...]ha, w gminie N.. Pismem z dnia [...] lipca 2013r. wnioskodawca przesłał do organu kolejne dokumenty związane z majątkiem położonym w miejscowości W., gmina N., powiat S., woj. n. oraz dokumenty potwierdzające posiadanie majątku w miejscowości R. P.. Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. Wojewoda poinformował pełnomocnika Skarżącego o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do końca 2013 r. (k. 185 akt adm.). Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. Ambasada RP w W. udzieliła odpowiedzi na wniosek Wojewody z kwietnia 2013 r. (k. 190 akt adm.). Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. T. R. przedłożył do akt sprawy dokumenty potwierdzające, iż właścicielką majątku W. - B. w latach [...]-[...] była M. G.. Z pisma L. Centralnego Archiwum Państwowego w W. z dnia [...] lipca 2013 r. wynika, iż M. G. posiadała na [...] r. gospodarstwo w R. [...], składające się z [...] ha użytków rolnych oraz [...] ha lasów i nieużytków a na [...] r. - zaktualizowano ten wpis na [...] ha. Nie odnaleziono natomiast jakichkolwiek dokumentów potwierdzających własność H. R. zd. G. do ww. nieruchomości (k. 203 akt adm.). T. R. pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. wystąpił do Wojewody z prośbą o wydanie decyzji w części dotyczącej spadku po matce - H. R. i majątku w R. P.. Poinformował również, że w Sądzie Rejonowym dla W. pozostaje w toku postępowanie spadkowe po jego babce - M. G. i w związku z tym wnosi o zawieszenie postępowania w tej części (k. 210 akt adm.). Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. Wojewoda zawiesił przedmiotowe postępowanie do czasu wydania orzeczenia przez Sąd Rejonowy dla W., w przedmiocie ustalenia kręgu spadkobierców po M. G. (k. 212 akt adm.). Pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. poinformowano o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do końca I kwartału 2014 r. Postępowanie to zostało podjęte w marcu 2014 r. Pismem z dnia [...] października 2013 r. Wojewoda wezwał I Sekretarza Wydziału Konsularnego w M. do złożenia zeznań na piśmie w sprawie pozostawienia przez H. R. mienia w R. P., Gm. N., powiat S. (k. 228 akt adm.). Odpowiedzi na to wezwanie wpłynęła do Urzędu Wojewódzkiego [...] listopada 2013 r. (k. 229 akt adm.). Pełnomocnik pismem z dnia [...] listopada 2013 r. złożyła do akt sprawy m.in. kopię postanowienia spadkowego z dnia [...] września 2013 r. po M. G. (k. 248 akt adm.). Na skutek - wniosku Skarżącego - Wojewoda postanowieniem z dnia [...] października 2014r. ponownie zawiesił postępowanie w sprawie z wniosku T. R. o potwierdzenie prawa do rekompensaty za mienie pozostawione przez H. R. w miejscowości W., gmina N., powiat [...], tj. poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. W okresie zawieszenia postępowania Wojewoda zwracał Siudo Ambasady Polskiej w M. , Wydziału Konsularnego Ambasady RP w W. oraz zawodowego pełnomocnika Skarżącego ustanowionego w sprawie (k.343-345 akt adm. - pisma z [...] lutego 2015 r.) o przeprowadzenie poszukiwań i udostępnienie dokumentów dotyczących nieruchomości H. R. i M. G. w miejscowościach W. i R. P., Gm. N., w powiecie S.. Pismem z dnia [...] maja 2015 r. (data wpływu [...] czerwca 2015 r.) Ambasada RP w W. poinformowała, że nie znaleziono żadnych danych dotyczących nieruchomości H. R. we wskazanych miejscowościach (k. 368 akt adm.). W dniu [...] września 2015 r. do akt sprawy wpłynął protokół przesłuchania T. R. w Konsulacie Generalnym RP w S. (k. 381 akt adm.). Przed Konsulem Skarżący oświadczył, że składając wniosek w sprawie nie wiedział, że były dwa majątki. W dniu [...] stycznia 2016 r. o podjęcie postępowania wniósł pełnomocnik zawodowy Skarżącego (k.440/t.II). Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. podjął postępowanie w sprawie (k. [...]) informując pełnomocnika Skarżącego, że zawieszenie postępowania postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. nastąpiło na wniosek Skarżącego. Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. pełnomocnik Skarżącego wniosła o przedłużenie terminu do przedłożenia dowodów na okoliczność pozostawania H. R. poza granicami RP (k. 451 akt adm.). Pismem z dnia [...] marca 2016 r. pełnomocnik Skarżącego wniosła o przeprowadzenie dowodu z przesłuchań świadków Y. K. i H. Y. (k. 463 akt adm.). Pismem z dnia [...] marca 2016 r. poinformowano o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do końca II kwartału 2016 r. Pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. pełnomocnik Skarżącego została poinformowana o braku możliwości przeprowadzenia dowodu z zeznań wskazanych świadków (k. 466 akt adm.). Pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. poinformowano o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do końca 2016 r. Pismem z dnia [...] lipca 2017 r. Wojewoda wezwał pełnomocnika Skarżącego do złożenia posiadanych dowodów dotyczących spornej nieruchomości, wyznaczając mu termin ostateczny do [...] września 2017 r. Pismem z dnia [...] lipca 2017 r. pełnomocnik Skarżącego oświadczyła, że w przedmiotowej sprawie zgłoszono już wszystkie wnioski dowodowe i nie dysponuje żadnymi wcześniej nieznanymi dokumentami dotyczącymi nieruchomości H. R. na W. , Gm. N.. W związku ze śmiercią pełnomocnika Skarżącego w dniu [...] sierpnia 2017 r., organ wezwał go pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w Polsce (k. 493 akt adm.). Po wstąpieniu do sprawy nowego pełnomocnika zawodowego Skarżącego Wojewoda pismem z dnia [...] września 2017 r. poinformował go, że do chwili obecnej nie przedłożono dokumentów, które spełniałyby wymogi ustawy o realizacji prawa do rekompensaty za tzw. mienie zabużańskie i potwierdzałyby fakt, że H. R. pozostawiła te nieruchomość. W tej sytuacji nowemu pełnomocnikowi Skarżącego wyznaczono termin do [...] listopada 2017 r. na przedłożenie dowodów dotyczących spornej nieruchomości (k. 498 akt adm.). Pismem z dnia [...] października 2017 r. Wojewoda zwrócił się do Archiwum Głównego Akt Dawnych w W. o odszukanie wszelkich dokumentów, któr potwierdzałyby, że H. R. lub jej matka były właścicielkami nieruchomości położonej w m. W. , Gm. N., powiat [...] woj. [...], a także spisu właścicieli majątków na L. (k. 501 akt adm.). W odpowiedzi na to pismo Archiwum Akt Głównych wskazało, że nie dysponuje zadnymi dokumentami, które potwierdzałyby że H. R. lub jej matka były właścicielkami nieruchomości położonej w m. W. , Gm. N., powiat [...], woj. N. (k.540 akt adm.). Pismem z dnia [...] listopada 2017 pełnomocnik zawodowy reprezentujący Skarżącego wniósł o zwrócenie się przez organ do Związku Prawników Polskich na L. w celu uzyskania informacji o możliwości uzyskania dokumentów potwierdzających pozostawienie przez H. R. z domu G., ewentualnie przez M. G. nieruchomości na W. , Gm. N. (k. 505 akt adm.). Pismem z dnia [...] listopada 2017 r. Wojewoda wyjaśnił, że ciężar przedstawienia dowodów na potwierdzenie prawa do rekompensaty spoczywa na wnioskodawcy na mocy ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty (k. 506 akt adm.). Decyzją z dnia [...] marca 2018 r. Wojewoda odmówił T. R. prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości przez H. R. poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej na W. (k. 527 akt adm.) Na skutek złożonego odwołania Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzja z dnia [...] maja 2018 r. uchylił decyzję Wojewody wskazując, że należy ustalić czy pozostali spadkobiercy S. R. również zrzekają się prawa do rekompensaty oraz ustalić pozostałych współwłaścicieli lub ich następców prawnych i ustalić czy osoby te chcą przystąpić do udziału w postępowaniu. Wobec braku zaskarżenia decyzji Ministra Wojewoda po zwrocie akt pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. wezwał Skarżącego do podania informacji na temat miejsca zamieszkania wszystkich spadkobierców (k. 593 akt adm.). Odpowiedź na to wezwanie wpłynęła do organu [...] września 2018 r. (k. 597 akt adm.). Pismo to zostało następnie uzupełnione przez pełnomocnika Skarżącego w październiku 2018 r. (k. 606 akt adm.). W dniu [...] listopada 2018 r. G. K. została wezwana do przedłożenia pełnomocnictw do doręczeń w Rzeczypospolitej Polskiej od następców prawnych S. R. oraz M. G.. Stosowne upoważnienia złożono w Urzędzie w dniu [...] listopada 2018 r. (k. 626 akt adm.). Pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. Wojewoda wezwał następców prawnych S. R. oraz M. G. do przedłożenia dokumentów (wymienionych konkretnie w tym piśmie) - w ustawowym terminie – 6 miesięcy (k.629-660 akt adm.). Na wezwanie Wojewody odpowiedzi udzielił R. R. (k. 703 akt adm.). Kolejne dokumenty [...] września 2019 r. złożył pełnomocnik R. (k. 751 akt adm.). Pismem z dnia [...] stycznia 2020 r. Wojewoda zawiesił w sprawie postępowanie do czasu przedłożenia dokumentów stwierdzających następstwo prawne po S. R. oraz M. R. (k.803 akt adm.). Postanowienie doręczono pełnomocnikowi Skarżącego – adw. M. C. - [...] stycznia 2020 r. Na postanowienie o zawieszeniu postępowania nie złożono zażalenia. Pismem z dnia [...] stycznia 2020 r. pełnomocnik Skarżącego wniosła natomiast ponaglenie na przewlekłość postępowania. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z dnia [...] marca 2020 r. uznał ponaglenie za bezzasadne. Pismem z dnia [...] kwietnia 2020 r. adw. M. C. wniosła do sądu administracyjnego skargę na przewlekle prowadzenie postępowania w sprawie, domagając się stwierdzenia, że przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, przyznania na rzecz Skarżącego sumy pieniężnej oraz zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. 1. Przystępując do oceny zasadności przedmiotowej skargi wskazać należy, że w myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019, poz. 2329 – dalej jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1–7 i § 3 p.p.s.a., a także, jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., na bezczynności organów administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a p.p.s.a. Badanie merytorycznej zasadności skargi musi zostać poprzedzone sprawdzeniem jej wymogów formalnych, w tym dopuszczalności skargi. 2. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę (w tym także skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Złożenie ponaglenia wywiera skutek wyczerpania przez stronę przysługujących jej środków zaskarżenia (art. 52 § 1 p.p.s.a.), a tym samym umożliwia skuteczne wniesienie skargi na bezczynność organu pozostającego w zwłoce i niepodejmującego w ustawowym terminie aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 3 p.p.s.a. W sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania nie ma zatem znaczenia, jaki okres upłynął pomiędzy ponagleniem wniesionym w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018, poz. 2096 – dalej jako: k.p.a.) a skargą do sądu administracyjnego. Warunkiem formalnym skargi jest bowiem wyłącznie złożenie takiego ponaglenia (por. postanowienie NSA z dnia 10 października 2013 r., sygn. I OZ 893/13, orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie ulega wątpliwości, że w okolicznościach badanej sprawy stosowny tryb został wyczerpany, bowiem kwestią bezsporną jest, że reprezentujący T. R. pełnomocnik zawodowy – adw. M. C. złożyła ponaglenie (zażalenie) w sprawie prawa do rekompensaty za mienie pozostawione poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej przez H. R. w m. W. gm. N., powiat S.. 3. Dalej należy zauważyć, że w myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Należy wyjaśnić, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Jak przyjmuje się konsekwentnie przewlekłość postępowania obejmować będzie natomiast opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu - w sytuacji gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym - a także przy - nieuzasadnionym obiektywnie - przedłużaniu terminu załatwienia sprawy (por. wyrok NSA z dnia 27 maja 2020 r. sygn. I OSK 2815/19). Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Ponadto zgodnie z art. 35 § 2 k.p.a. niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ponadto zgodnie z art. 36 § 2 k.p.a. ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu. Reasumując, stwierdzenie zasadności złożonej skargi wymagałoby ustalenia, że sprawa T. R. mogła zostać załatwiona, ale - z przyczyn leżących po stronie organu – nie została załatwiona tak szybko jak było to możliwe. 4. Ocena taka zawsze wymaga uwzględnienia okoliczności konkretnej sprawy, w tym w szczególności stopnia jej skomplikowania (zarówno w aspekcie prawnym, jak i - przede wszystkim - faktycznym), a także postawy stron (por. wyrok NSA z dnia 18 września 2019 r. sygn. I OSK 448/19). Mając na uwadze konkretne okoliczności badanej sprawy należy zatem w pierwszej kolejności zaakcentować, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ nie stanowi narzędzia przy pomocy którego, strona może zawsze i bezwarunkowo żądać zobowiązania przez Sąd organu do merytorycznego załatwienia jego sprawy. Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowanie służy usunięciu stanu - wadliwego - w czasie załatwienia sprawy przez organ. Nie może budzić wątpliwości, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania to instrument, który stanowi próbę wymuszenia na organie załatwienia sprawy (por. uchwała NSA z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. II OPS 5/19). W szczególności wskazać należy, że do terminów załatwienia sprawy nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 k.p.a.). 5. W ocenie Sądu, z uwagi na szczególne uregulowania znajdujące zastosowanie w niniejszej sprawie na podstawie przepisów ustawy 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2014r. poz. 1090- dalej jako: "ustawa z 8 lipca 2005 r."), jak również z uwagi na brzmienie art. 35 § 5 k.p.a. Wojewodzie nie można zasadnie zarzucić - wadliwego - w czasie prowadzenia postępowania. 6. Ocenę zasadności złożonej skargi należy jednak zacząć od tego, że w niniejszej sprawie postępowanie administracyjne zostało zawieszone postanowieniem Wojewody z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] "do czasu przedłożenia dokumentów stwierdzających następstwo prawne po nieżyjącym S. R. oraz M. R.". Postanowienie to w dniu [...] stycznia 2020 r. zostało doręczone zawodowemu pełnomocnikowi reprezentującemu Skarżącego – adw. M. C. - która nie zakwestionowała zasadności, ani przyczyn zawieszenia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie. Ta okoliczność rodzi konkretne konsekwencje. Po pierwsze - postanowienie Wojewody z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] (k. 803 akt adm.) pozostaje w obrocie prawnym i jako niekwestionowane przez strony postępowania korzysta z domniemania legalności. Jak wynika natomiast z tego postanowienia do załatwienia sprawy wniosku T. R. konieczne jest przedłożenie dokumentów wskazujących następców prawnych S. R. oraz M.R. oraz wielkość ich udziałów. Stanowiska Wojewody w opisanym powyżej zakresie nie kwestionuje reprezentujący Skarżącego pełnomocnik zawodowy, któremu [...] stycznia 2020 r. doręczono odpis postanowienia (k. 801 akt adm.) i który pomimo nie wniósł zażalenia w sprawie zawieszenia postępowania administracyjnego z przyczyn wyżej wskazanych. Wskazać w tym miejscu trzeba, że S. R. był ojcem Skarżącego. Domniemanie legalności postanowienia Wojewody z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] wywołuje również drugi skutek, a mianowicie - czyni niemożliwym zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie (por. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, wyd/El 2016). W takiej sytuacji zachodzi jednak potrzeba zbadania, czy doszło do bezczynności (przewlekłości) na etapie postępowania poprzedzającym wydanie postanowienia o zawieszeniu postępowania (wyrok NSA z dnia 26 listopada 2013 r., I OSK 2704/13, OSP 2015, z. 10, poz. 99, z glosą P. Daniela, tamże). 7. Dokonując zatem oceny zasadności złożonej skargi w okresie poprzedzającym wydanie postanowienia z dnia [...] stycznia 2020 r. należało natomiast uwzględnić, że postępowanie w tej sprawie zainicjowane zostało - wnioskiem - T. R.. Już z ogólnych zasad k.p.a. (art. 7) wynika, że - co do zasady - strona nie jest zwolniona ze współdziałania w wyjaśnianiu okoliczności faktycznych (por. wyrok NSA z 08 listopada 2013 r. sygn. II OSK 1291/12). Natomiast, na podstawie z art. 5 ust. 1 ustawy z 8 lipca 2005 r. strona postępowania jako mająca interes prawny w otrzymaniu prawa do rekompensaty - zobowiązana jest - do przedstawienia dowodów w sprawie. Postępowanie dowodowe prowadzone w trybie ustawy z 8 lipca 2005 r. jest zatem ściśle sformalizowane, a przy tym, jak jednoznacznie wynika z art. 27 ustawy z 8 lipca 2005 r., postępowania w sprawach potwierdzenia prawa do rekompensaty wszczęte i niezakończone przed dniem jej wejścia w życie - prowadzi się na podstawie jej przepisów (por. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2019 r. sygn. II OSK 2602/18). Nie może zatem budzić uzasadnionych wątpliwości fakt, że przepisy tej ustawy mają zastosowanie w sprawie T. R.. W postępowaniu dotyczącym mienia zabużańskiego główny ciężar dowodu co do pozostawienia nieruchomości poza granicami RP spoczywa więc na stronach postępowania. Już sam ustawodawca wskazał, że do wniosku należy dołączyć konkretne dowody, a w ich braku stosowne oświadczenia określonych podmiotowo świadków. 8. Z przedstawionych Sądowi wraz z odpowiedzią na skargę akt administracyjnych wynika, że wniosek T. R. został złożony w 2008 r. Z woli ustawodawcy wyrażonej w art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z 8 lipca 2005 r. do wniosku, o którym mowa w art. 5 ust. 1, należało dołączyć: dowody, które świadczą o pozostawieniu nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej z przyczyn, o których mowa w art. 1, oraz o rodzaju i powierzchni tych nieruchomości (pkt 1); dowody, które świadczą o posiadaniu obywatelstwa polskiego, o którym mowa w art. 2 i 3 (pkt 2); dowody potwierdzające miejsce lub miejsca zamieszkania wnioskodawcy, a w przypadku, o którym mowa w art. 3 ust. 2, również dowody potwierdzające miejsca zamieszkania po przybyciu na obecne terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osób, o których mowa w art. 2 lub art. 3; w przypadku braku tych dowodów do wniosku dołącza się oświadczenie wnioskodawcy o miejscu lub miejscach zamieszkania tych osób (pkt 3); oświadczenie o wskazaniu osoby uprawnionej w przypadku, o którym mowa w art. 3 ust. 1 (pkt 4); oświadczenie o dotychczasowym stanie realizacji prawa do rekompensaty (pkt 5). Co szczególnie istotne w badanej sprawie - w przypadku śmierci właściciela nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej do wniosku należy dołączyć również: postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku albo o dziale spadku (pkt 1); oświadczenie o wskazaniu osoby uprawnionej w przypadku, o którym mowa w art. 3 ust. 2 (pkt 2). Przepis art. 6 ustawy z dnia z 8 lipca 2005 r. przewiduje więc obowiązek udokumentowania - przez wnioskodawcę - przesłanek warunkujących przyznanie tzw. rekompensaty zabużańskiej, w tym faktu pozostawienia mienia poza obecnymi granicami państwa polskiego, za pomocą szczególnych środków dowodowych. W art. 6 ust. 1 ustawy z 8 lipca 2005 r. zawarto wymóg, by do wniosku o potwierdzenie prawa do rekompensaty zostały dołączone dowody, które świadczą o pozostawieniu nieruchomości poza obecnymi granicami państwa polskiego z przyczyn, o których mowa w art. 1, oraz o rodzaju i powierzchni tych nieruchomości. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowoadministracyjnym ustawa z 8 lipca 2005 r. jest ustawą szczególną i z tej racji, zawarte w niej przepisy proceduralne mają pierwszeństwo przed przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. W związku z tym, choć powołana ustawa nie ogranicza obowiązków, które - na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego - obciążają organ, tym niemniej wprowadza ona również ustawowe obowiązki zobowiązujące wnioskodawcę do określonego postępowania. Do takich obowiązków należy dołączenie do wniosku stosownej dokumentacji, na której oparte jest dochodzone uprawnienie (art. 6 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r.). Tym samym, to na osobie ubiegającej się o przyznanie prawa do rekompensaty ciąży obowiązek udowodnienia okoliczności pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. 9. W niniejszej sprawie - pozbawiony obligatoryjnych załączników - wniosek złożono [...] grudnia 2008 r. Wniosek ten - nie zawierał - koniecznych do nadania sprawie biegu, wskazanych ustawą z dnia 8 lipca 2005 r. dokumentów. Należy też wskazać, że na wezwanie do ich przedłożenia Skarżący odpowiadał sukcesywnie aż do lutego 2013 r., kiedy złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku, wskazując, że "w dniu [...] lutego 2013 r. ustała ostateczna przyczyna trwającej zwłoki, tj. otrzymałem prawomocne orzeczenie Sądu Rejonowego dla W. sygn. akt II Ns [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. potwierdzające prawo do dziedziczenia po matce H. R." (k.158 akt adm.). We wniosku tym Skarżący opisał precyzyjnie zdarzenia, które miały miejsce w okresie od złożenia wniosku o ustalenie prawa do rekompensaty ([...].12.2008 r.) do dnia [...] lutego 2013 r. Organ rozpoznał ten wniosek w dniu [...] kwietnia 2013 r. przywracając T. R. termin do uzupełnienia braków formalnych w dniu [...] kwietnia 2013 r. i nie może być żadnych wątpliwości co do tego, że omawiane przyczyny braku załatwienia sprawy nie obciążają Wojewody, który oczekiwał na dostarczenie wymaganych dokumentów przez Skarżącego. Oznacza to, że przez pierwsze 4 lata - to Skarżący - nie dał organowi nawet możliwości przystąpienia do merytorycznego załatwienia sprawy, ponieważ Skarżący w pierwszej kolejności sam musiał usunąć konsekwencję wcześniejszych zaniechań formalnych, związanych z przeprowadzeniem postępowania spadkowego po nieżyjącej od [...] r. Matce. 10. Niezwłocznie (9 dni później) po przywróceniu Skarżącemu terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku, w dniu [...] kwietnia 2013 r. - organ podjął działania w celu ustaleni adresów wskazanych przez Skarżącego świadków. W tym miejscu - należy zaznaczyć - że składając wniosek w dniu [...] grudnia 2008 r. T. R. wskazał, że domaga się rekompensaty za nieruchomość położoną na W. , gm. N., pow. W., woj. N. , która - jak wskazał - stanowiła "wyłączną własność jego Matki H. R." (k. 3 akt adm.). Tymczasem, w toku działań zmierzających do usunięcia braków wniosku z dnia [...] grudnia 2008 r. Skarżący ustalił, że jego Matka - nie była - właścicielką wskazanego we wniosku majątku położonego na W. , gm. N., pow. W., woj. N. , ale jak utrzymuje Skarżący była - współwłaścicielką - innej nieruchomości położonej w m. R. P., gm. N., powiat S., woj. N. . W związku z tymi ustaleniami dopiero [...] sierpnia 2013 r. Skarżący sprecyzował swój wniosek z dnia [...] grudnia 2008 r., domagając się wydania decyzji dotyczącej majątku który stanowił - przedmiot współwłasności - H. R. (Matki Skarżącego), położonego w m. R. P., gm. N., powiat S., woj. N. (k.210 akt adm.). W ocenie Sądu nie może być wątpliwości, że w związku z prowadzonymi przez Skarżącego ustaleniami faktycznymi, które skutkowały modyfikacją żądania wniosku odpowiedzialność za opóźnienie w rozpoznaniu sprawy spoczywała (w sierpniu 2013 r.) - nadal wyłącznie - na Skarżącym. 11. Ponieważ jednak nadal nie zostało przeprowadzone postępowanie po drugiej współwłaścicielce nieruchomości - M. G. (matce H. R. i Babce Skarżącego) to - sam Skarżący wniósł o zawieszenie postępowania - w niniejszej sprawie co nastąpiło [...] sierpnia 2013 r. Postępowanie to zostało podjęte w marcu 2014 r. (k. 251 akt adm.). Nie budzi wątpliwości Sądu, że przez okres (od [...].08.2013 do marca 2014 r.) postępowanie było zawieszone. Sąd zauważa przy tym, że zgodność z prawem postanowienia o zawieszeniu postępowania nie podlega kontroli Sądu w niniejszej sprawie. W tej sytuacji postanowienie Wojewody o zawieszeniu postępowania korzysta z domniemania legalności, a wywołanego nim okresu spoczywania postępowania (od [...].08.2013 do marca 2014 r.) również nie uwzględnia się przy ocenie terminowości załatwienia sprawy, zgodnie z art. 35 § 5 k.p.a. 12. Postępowanie toczyło się od marca 2014 r. do [...] października 2014 r. W tym okresie w aktach sprawy zostały udokumentowane działania Wojewody (pisma z marca 2014 r.) zmierzające o ustalenia następców prawnych B. G., który jak wynikało z postanowienia spadkowego po M. G. (postanowienie z dnia [...].09.2013 r. sygn. I Ns [...]) był spadkobiercą M. G.. Następnie dnia [...] maja 2014 r. Wojewoda zwrócił się do Wojewody M., Wojewody P., Wojewody Z., Wojewody L., Wojewody O., Wojewody Ł. , Wojewody D., Wojewody L., Wojewody Ś., Wojewody P., Wojewody Ś. w celu ustalenia czy wskazane z imienia i nazwiska osoby figurują w rejestrze zawierającym dane dotyczące decyzji lub zaświadczeń wydanych na podstawie ustawy o realizacji prawa do rekompensaty. Dalsze poszukiwania w czerwcu 2020 r. skierowano do Wojewody K. , Wojewody M. oraz Wojewody P.. 13. W tym okresie, zważywszy na zawiły charakter sprawy spowodowany nieprecyzyjnymi danymi przekazywanymi przez samego Skarżącego działania Wojewody nie nosiły znamion przewlekłości, , zgodnie z art. 35 § 5 k.p.a. 14. Jak wnika z akt sprawy T. R. wystąpił z ponownym wnioskiem o zawieszenie postępowania i postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. zawieszone zostało postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie rekompensaty za mienie pozostawione przez H. R. w m. W. .. W dniu [...] stycznia 2016 r. o podjęcie tego postępowania wniósł pełnomocnik zawodowy Skarżącego (k.440/t.II). Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. podjął postępowanie w sprawie (k. [...]). Powyższe oznacza, że okresu zawieszenia postępowania administracyjnego - na wniosek strony - od [...] października 2014 do [...] stycznia 2016 r. nie uwzględnia się przy ocenie terminowości załatwienia sprawy, zgodnie z art. 35 § 5 k.p.a. 15. Pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany do przedłożenia dokumentów potwierdzających fakt, okoliczności i rodzaj nieruchomości pozostawionych przez H. R. (k.444/t.II). W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik Skarżącego wniósł jednak o przedłużenie terminu do przedstawienia dowodów (k. [...]). W tym miejscu należy wskazać, że okresami opóźnień powstałych z winy strony są m.in. sytuacje gdy strona zwraca się do organu o przedłużenie terminu do przedstawienia dowodów (por. A. Golba, [w:] H. Knysiak-Molczyk, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, s. 310). W okolicznościach badanej sprawy, Skarżący reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika zwrócił się do Wojewody o przedłużenie terminu do przedstawienia dowodów i w konsekwencji bierność pełnomocnika Skarżącego w tym okresie nie może obciążać Wojewody. 16. Pismem z dnia [...] lipca 2017 r. ponownie pełnomocnika Skarżącego wezwano do przedłożenia dokumentów potwierdzających zasadność wniosku T. R.. Pismem z dnia [...] lipca 2017 r. pełnomocnik Skarżącego oświadczyła, że w przedmiotowej sprawie zgłoszono już wszystkie wnioski dowodowe i nie dysponuje żadnymi wcześniej nieznanymi dokumentami dotyczącymi nieruchomości H. R. na W. , Gm. N.. W związku ze śmiercią pełnomocnika Skarżącego w dniu [...] sierpnia 2017 r., organ wezwał Skarżącego pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w Polsce (k. 493 akt adm.). Po wstąpieniu do sprawy nowego pełnomocnika zawodowego Skarżącego Wojewoda pismem z dnia [...] września 2017 r. poinformował go, że do chwili obecnej nie przedłożono dokumentów, które spełniałyby wymogi ustawy o realizacji prawa do rekompensaty za tzw. mienie zabużańskie i potwierdzałyby fakt, że H. R. pozostawiła te nieruchomość. W tej sytuacji - nowemu - pełnomocnikowi Skarżącego wyznaczono termin do [...] listopada 2017 r. na przedłożenie dowodów dotyczących spornej nieruchomości (k. 498 akt adm.). Pismem z dnia [...] listopada 2017 r. pełnomocnik zawodowy reprezentujący Skarżącego wniósł o zwrócenie się przez Wojewodę do Związku Prawników Polskich na L. w celu uzyskania informacji o możliwości uzyskania dokumentów potwierdzających pozostawienie przez H. R. z domu G., ewentualnie przez M. G. nieruchomości na W. , Gm. N. (k. 505 akt adm.). Pismem z dnia [...] listopada 2017 r. Wojewoda wyjaśnił, że ciężar przedstawienia dowodów na potwierdzenie prawa do rekompensaty spoczywa na wnioskodawcy na mocy ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty (k. 506 akt adm.). Dlatego też pismem z dnia [...] listopada 2017 r. pełnomocnik Skarżącego została zobowiązana do przedłożenia dowodów poświadczających fakt, okoliczności i rodzaj nieruchomości pozostawionych przez H. R. poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. 17. Decyzją z dnia [...] marca 2018 r. Wojewoda odmówił T. R. prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości przez H. R. poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej na W. (k. 527 akt adm.). Jednak na skutek złożonego odwołania Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] maja 2018 r. uchylił decyzję Wojewody wskazując, że należy ustalić czy pozostali spadkobiercy S. R. również zrzekają się prawa do rekompensaty oraz ustalić pozostałych współwłaścicieli lub ich następców prawnych i ustalić czy osoby te chcą przystąpić do udziału w postępowaniu. Oceniając ten etap postępowania należy wskazać, że kontrola przewlekłości postępowania administracyjnego nie może obejmować etapów wyłączających dopuszczalność działania organu z racji pozostawania sprawy w toku kontroli instancyjnej lub sądowoadministracyjnej. Okresu oczekiwania Wojewody na zwrot akt nie należało uwzględniać przy ocenie terminowości załatwienia sprawy, zgodnie z art. 35 § 5 k.p.a. Odnosząc się natomiast do kwestii prawomocności (niezakwestionowanej przez pełnomocnika Skarżącego decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzji z dnia [...] kwietnia 2018 r. – k. 585) należy wskazać, że organ II instancji przesądził, że załatwienie sprawy wniosku T. R. stanie się możliwe dopiero po "ustaleniu kręgu spadkobierców H. R., odszukaniu pozostałych współwłaścicieli lub następców prawnych i ustaleniu czy osoby te chcą przystąpić do postępowania". W ocenie organu II instancji konieczne stało się też "ustalenie kwestii następstwa prawnego po zmarłym S. R.". Należy podkreślić, że decyzja organu II instancji z dnia [...] kwietnia 2018 r. została wydana na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. i jako wymagająca dalszego wyjaśnienia w znacznym stopniu zwrócona organowi I instancji. Skarżący ze stanowiskiem organu II instancji się zgodził i nie wniósł do sądu administracyjnego skargi na tę decyzję. 18. Wobec braku zaskarżenia decyzji Ministra Wojewoda po zwrocie akt pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. wezwał Skarżącego do podania informacji na temat miejsca zamieszkania wszystkich spadkobierców S. R. oraz M. G. (k. 593 akt adm.). Odpowiedź na to wezwanie wpłynęła do organu [...] września 2018 r. (k. 597 akt adm.). Pismo to zostało następnie uzupełnione przez pełnomocnika Skarżącego w październiku 2018 r. (k. 606 akt adm.). 19. W dniu [...] listopada 2018 r. G. K. została wezwana do przedłożenia pełnomocnictw do doręczeń w Rzeczypospolitej Polskiej od następców prawnych S. R. oraz M. G.. Stosowne upoważnienia złożono w Urzędzie w dniu [...] listopada 2018 r. (k. 626 akt adm.). 20. Pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. Wojewoda wezwał następców prawnych S. R. oraz M. G. do przedłożenia dokumentów (wymienionych konkretnie w tym piśmie) - w ustawowym terminie – 6 miesięcy (k.629-660 akt adm.). 21. Dnia [...] czerwca 2019 r. wpłynęło sporządzone [...] czerwca 2019 r. oświadczenie R. R. o dotychczasowym stanie realizacji prawa do rekompensaty. W dniu [...] września 2019 r. do akt sprawy wpłynęło pismo B. G., w którym wskazała ona, że zgodnie z testamentem B. G., spadek w pierwszej kolejności otrzymuje jej matka, a więc ona sama musi "wycofać się z dziedziczenia" (k. 717 akt adm.). Na wezwanie Wojewody odpowiedzi udzielił R. R. (k. 703 akt adm.). Kolejne dokumenty [...] września 2019 r. złożył pełnomocnik R. R. (k. 751 akt adm.) składając do akt sprawy akt urodzenia S. R., potwierdzenie zameldowania R. R. oraz jego legitymację osobistą. W dniu [...] listopada 2019 r. kolejne dokumenty do akt sprawy nadesłał T. W. przedkładając testamenty M. R., S. R. i odpis skrócony aktu małżeństwa R. R. i O. K.. Należy wskazać, że jakkolwiek decyzja Wojewody z dnia [...] marca 2018 r. została uchylona, to jak wynika z treści uzasadnienia – niezaskarżonej przez T. R. – decyzji Ministra Spraw wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2018 r. w sprawie nieustalony pozostawał krąg spadkobierców S. R. (spadkobiercy H. R.). I w tym zakresie należy wskazać, że Skarżący już pismem z dnia [...] lutego 2009 r. został pouczony, że na podstawie art. 3 ust. 2 ustawy o prawie do rekompensaty w przypadku śmierci właściciela nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, prawo do rekompensaty przysługuje - wszystkim spadkobiercom - albo niektórym z nich, wskazanym przez pozostałych spadkobierców, jeżeli spełniają wymóg określony w art. 2 pkt 2. Skarżący został też pouczony, że w przypadku śmierci właścicieli nieruchomości do wniosku należy załączyć postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku albo o dziale spadku, jak też oświadczenie o wskazaniu osoby uprawnionej. Pomimo tego pouczenia - reprezentowany od 2016 r. przez pełnomocnika zawodowego - Skarżący złożył do akt wyłącznie oświadczenie o zrzeczeniu się rekompensaty w części dotyczącej udziału przypadającego S. R.. Pomimo pouczenia o ciążących w tym zakresie na wnioskodawcy obowiązkach oraz fachowej reprezentacji do akt sprawy nie złożono dokumentów wyjaśniających kwestię następstwa prawnego po S. R.. Skoro zatem Skarżący został o stosownych obowiązkach pouczony już w 2009 r., nie sposób zarzutu zaniechania w tym zakresie stawiać Wojewodzie, który stosownego pouczenia Skarżącemu udzielił. Podkreślić trzeba, że zasadność poczynienia ustaleń w tym zakresie pozostaje niekwestionowa przez samego Skarżącego, który zgodził się również z zasadnością zawieszenia postępowania administracyjnego do czasu - przedłożenia dokumentów - stwierdzających następstwo prawne po S. R. i M. G.. Należy również zauważyć, że nie jest przedmiotem niniejszego postępowania ocena legalności postanowienia z dnia [...] stycznia 2020 r., które jako niezaskarżone korzysta z domniemania legalności. Jak natomiast wynika z akt sprawy Wojewoda po zwrocie akt z ministerstwa podjął działania w celu ustalenia wszystkich współwłaścicieli i ich następców prawnych oraz ustalenia czy wyrażają oni wolę przystąpienia do postępowania. Czynienie tych ustaleń dokumentują akta sprawy (k.587-797 akt adm.). 22. Podsumowując, sprawa T. R. nie mogła zostać dotąd załatwiona, ale z tego powodu, że pomimo pouczenia z dnia [...] lutego 2009 r. (k. 6 akt adm.) - reprezentowany przez pełnomocników zawodowych - Skarżący nie przedłożył do dnia dzisiejszego dowodów potwierdzających miejsce zamieszkania - wszystkich - spadkobierców H. R., tj. spadkobierców S. R. - czego wymaga art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy z 8 lipca 2005 r. To ustalenie z uwagi na brak zaskarżenia postanowienia z [...] stycznia 2020 r. jest bezsporne. Podkreślić trzeba, że Sąd dostrzega szczególnie ciężkie i drastyczne doświadczenia, które były udziałem Skarżącego, wcześnie osieroconego, z dala od kraju oraz Jego w pełni uzasadnione oczekiwania dotyczące odzyskania rodzinnego majątku. Jednocześnie jednak, nie sposób nie dostrzec, że Wojewoda w badanej sprawie czuwał nad tym aby Skarżący składając niespełniający wymogów ustawowych wniosek nie poniósł szkody z powodu nieznajomości prawa i do [...] stycznia 2020 r. prowadził postępowanie w sposób określony w art. 8 k.p.a. Jak akta sprawy dokumentują - niezależnie od faktu zawieszenia postępowania - organ konsekwentnie podejmował działania w celu załatwienia wniosku Skarżącego. Podkreślić trzeba, że postępowania administracyjne toczą się według prawem określonych reguł, które z jednej strony tworzą gwarancje procesowe stron postępowania, ale z drugiej strony nakładają - również na strony postępowania - bardzo konkretne obowiązki. W badanej sprawie (prowadzonej na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2014r. poz. 1090) ciężar obowiązków spoczywających na wnioskodawcy jest większy niż w przypadku postępowań prowadzonych wyłącznie na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Jednocześnie, zawiłość sprawy spowodowana wybuchem wojny, młodym wiekiem Skarżącego w chwili śmierci Matki oraz emigracją powodują, że sam Skarżący nie był w stanie udzielić organowi danych na podstawie, których organ sam mógłby podjąć bardziej zdecydowane działania w sprawie. Sam Skarżący wyjaśnił, podczas przesłuchania w Konsulacie Generalnym w S. , że kiedy składał wniosek o rekompensatę, to nie wiedział, że były dwa majątki. Skarżący wyjaśnił, że wyjechał z R. mając 3 lata i wychowywał się w sierocińcu w [...], i nie miał możliwości uzyskania informacji na temat majątku. Należy zauważyć, że nawet w 2015 r. (a więc 7 lat po złożeniu wniosku) Skarżący był w stanie wskazać jedynie, że dokument przepisania majątku na Jego Mamę "prawdopodobnie istniał (wg. relacji rodzinnych), ale nigdy nie byliśmy w stanie go odnaleźć". Zgodzić należy się też, że nawet jeżeli wskazany we wniosku majątek nie należał do H. R., a był własnością Babci Skarżącego to - najpewniej - po jej śmierci Mama Skarżącego odziedziczyłaby cały majątek. Jednak - jak wskazywał Skarżący - sam nie wie on jak przebiegały granice tych nieruchomości (k. 379-380 akt adm.). Dysponując tak nieprecyzyjnymi danymi Wojewoda nie był w stanie sam przeprowadzić – uruchamianego na wniosek – postępowania w sposób bardziej dynamiczny przy jednoczesnym uwzględnieniu zasad wynikających z art. 7 i 8 k.p.a. Abstrahując od faktu, że pomimo pouczenia organu, do akt sprawy nie złożono dokumentów stwierdzających następstwo prawne po S. R., znamienne jest również to, że ani w ponagleniu, ani w złożonej skardze nie wskazano jakie - konkretnie zaniechania - w tym wnioskowym postępowaniu obciążają Wojewodę. Reasumując, złożona w niniejszej sprawie skarga dotycząca przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie zainicjowanej wnioskiem T. R. w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty za mienie pozostawione poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej przez H. R. nie zasługiwała na uwzględnienie, dlatego Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił ją w całości.