IV SAB/Po 6/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu w dniu [...] grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 lutego 2021 r., IV SAB/Po 6/21 w sprawie ze skargi R. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta w przedmiocie postępowań administracyjnych postanawia: odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia WSA w Poznaniu z 25 lutego 2021 r., IV SAB/Po 6/21

Postanowieniem z 25 lutego 2021 r., IV SAB/Po 6/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę R. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta i odmówił przyznania prawa pomocy. Zażalenie od ww. postanowienia zostało oddalone postanowieniem NSA z 03 sierpnia 2021 r. Postanowieniem z [...] marca 2021 r., IV SPP/Po 68/21, starszy referendarz sądowy tut. Sądu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowił adwokata. Pismem z [...] września 2021 r., uzupełnionym tego samego dnia, R. S. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 lutego 2021 r., sygn. akt IV SAB/Po 6/21 i przydzielenie pełnomocnika. Postanowieniem z 16 listopada 2021 r., IV SPP/Po 68/21, starszy referendarz sądowy tut. Sądu cofnął skarżącemu przyznane prawo pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do art. 285a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm.), zwanej P.p.s.a., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Zgodnie z art. 285f § 1p.p.s.a., skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się. W myśl art. 285f § 3 P.p.s.a., skargę nieopłaconą, skargę wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 oraz skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Natomiast stosownie do art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Przepis § 2 art. 175 P.p.s.a, stanowi, iż przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Ponadto zgodnie z § 2a art. 175 P.p.s.a. przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. Skargę w niniejszej sprawie sporządził i wniósł osobiście skarżący, który nie jest ani adwokatem, ani radcą prawnym. Skarga ta zatem nie spełnia wymogów określonych w art. 175 § 1 p.p.s.a., jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Jak wskazuje się w doktrynie, niesporządzenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przez jedną z osób wskazanych w art. 175 PPSA jest brakiem nieusuwalnym skargi i uzasadnia jej odrzucenie a limine bez wzywania do uzupełnienia braku (art. 285f § 3 P.p.s.a.; por. np. post. NSA z 11.7.2012 r., II ONP 3/12, Legalis oraz post. NSA z 19.7.2017 r., I GNP 15/17, Legalis). Dodać warto, że taka regulacja nie narusza Konstytucji RP, w tym prawa do sprawiedliwej procedury (por. np. uzasadnienie wyr. TK z 12.7.2011 r., SK 49/08, OTK-A 2011, Nr 6, poz. 55 oraz uzasadnienie wyr. TK z 8.4.2014 r., SK 22/11, OTK-A 2014, Nr 4, poz. 37) – zob. J. Drachal, A. Wiktorowska, G. Rząsa, Komentarz do art. 285f [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2021, Nb 6. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 285f § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 175 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.