IV SAB/Po 28/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Prokuratora w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

W. S., reprezentowana przez pełnomocnika procesowego w osobie radcy prawnego, pismem z 1 stycznia 2025 r. złożonym za pośrednictwem platformy ePUAP wniosła skargę na bezczynność Prokuratora w załatwieniu sprawy z wniosku z 14 grudnia 2024 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Przed przekazaniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, pismem z 7 stycznia 2025 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, iż wycofuje skargę złożoną na bezczynność organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 953 ze zm., dalej: P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Konsekwencją złożenia oświadczenia o cofnięciu skargi jest obowiązek Sądu umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Skarżący jest dysponentem skargi, który inicjuje postępowanie, a Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 60 p.p.s.a. W kontrolowanym postępowaniu Sąd nie stwierdził wystąpienia przesłanek czyniących cofnięcie skargi niedopuszczalnym. W ocenie Sądu oświadczenie strony skarżącej nie zmierza do obejścia prawa, w związku z czym uznać należy cofnięcie skargi za skuteczne. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.