IV SAB/Po 206/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 1 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność i przewlekłość postępowania Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu kwotę [...]zł ([...] złotych) uiszczonego wpisu od skargi.

Pismem z [...] sierpnia 2019 r. M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wojewodę w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy obywatelowi [...], R. K.. W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że jego interes faktyczny wyrażą się w tym, aby cudzoziemiec uzyskał zezwolenie na pobyt czasowy, ponieważ na tej podstawie wykona zlecenie zawarte ze skarżącym jako pracodawcą, które w przeciwnym razie wygaśnie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej przez osobę nieuprawnioną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm., dalej w skrócie "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest zasadniczo każdy, kto ma w tym interes prawny. W niniejszej sprawie skargę złożył pracodawca, który na podstawie umowy zlecenia powierzył wykonywanie pracy R. K., który z kolei złożył do Wojewody na podstawie ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. 2018 r. poz. 2094; w skrócie "u.cudzoziem.") wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. W tym miejscu wyjaśnić należy, iż ustawa o cudzoziemcach reguluje zasady i warunki wjazdu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ich przejazdu przez to terytorium, pobytu na nim i wyjazdu z niego, tryb postępowania oraz organy właściwe w tych sprawach (art. 1 u.cudzoziem.). Pracodawca, który chce zatrudnić cudzoziemca, nie jest objęty zakresem podmiotowym tej ustawy. W postępowaniu o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy rozstrzyga się o indywidualnym uprawnieniu i obowiązku cudzoziemca. W wyniku wydania decyzji o udzieleniu zezwolenia na pobyt czasowy i pracę nie następuje nawiązanie stosunku pracy, i w związku z tym nie można przyjąć, iż decyzją tą rozstrzyga się o uprawnieniu lub obowiązku przyszłego pracodawcy (zob. postanowienie NSA z 25.07.2019 r., II OSK 1969/19, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto w niniejszej sprawie należy mieć na uwadze, iż zgodnie z art. 113a u.cudzoziem. w postępowaniu w sprawie udzielenia albo cofnięcia zezwolenia na pobyt czasowy stroną postępowania jest wyłącznie cudzoziemiec, o którym mowa, odpowiednio, w art. 98 ust. 1 albo art. 101 u.cudzoziem. W związku z powyższym Sąd stwierdza, że skarga M. S. na przewlekłość i bezczynność Wojewody jest niedopuszczalna w świetle art. 50 § 1 p.p.s.a. Została ona bowiem złożona ewidentnie przez osobę nie będącą stroną postępowania administracyjnego ani nie mającą interesu prawnego we wniesieniu skargi (art. 50 § 1 p.p.s.a.). W tym miejscu wypada zaznaczyć, iż okoliczności powoływane w skardze wskazują co najwyżej na interes faktyczny, a nie prawny wnoszącego skargę (co zresztą przyznał sam skarżący w ostatnim zdaniu uzasadnienia skargi). Fakt potencjalnego wygaśnięcia z mocy prawa zobowiązań wynikających z zawartych umów nie może świadczyć o posiadaniu interesu prawnego w postepowaniu o udzielenie cudzoziemcowi zgody na pobyt czasowy. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., skargę jako niedopuszczalną odrzucił. Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi w kwocie [...]zł (potwierdzenie dokonania przelewu – k. 9 akt sądowych) na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.