IV SAB/Po 169/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz Sędzia WSA Józef Maleszewski (spr.) Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 lutego 2023 r. sprawy ze skargi M. S. i Ł. S. na bezczynność Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii w P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę w całości.

M. S. – S. i Ł. S. (dalej jako skarżący) pismem z 25 lipca 2022 r., wskazując na opinię z 24 marca 2022 r. nr L.dz. [...] wydaną przez Zakład Medycyny Sądowej Uniwersytetu M. w sprawie prowadzonej przez Prokuraturę Regionalną w W. pod sygn. akt. [...]ożyli do Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W złożonym wniosku skarżący wnieśli o wydanie kserokopii: 1. Zapytania Prokuratury Regionalnej w W., w sprawie o sygn.. [...], o ofertę na wydanie opinii w sprawie, 2. Odpowiedzi ofertowej przesłanej przez Zakład Medycyny Sądowej na ww. zapytanie oraz kosztorysu ZMS, 3. Sprawozdania z wykonania ww. opinii przez biegłych, obejmującego w szczególności wykaz oraz czas czynności. 4. Faktury wystawionej przez Zakład Medycyny Sądowej za wydanie ww. opinii. 5. Rachunków, faktur lub innego sposobu rozliczenia pomiędzy Zakładem Medycyny Sądowej a dr hab. med. J. H., prof. UM i dr n. med. M. S. za wydanie opinii w ww. sprawie. 6. Umów zawartych przez Uniwersytet M. z dr hab. med. J. H., prof. UM oraz dr n. med. M. S., na podstawie których ww. osoby świadczą usługi na rzecz Uniwersytetu w 2022 r. w zakresie opiniowania. Skarżący wnieśli również o udzielenie odpowiedzi na pytania: 1. Kto ustalił specjalizacje i skład osobowy biegłych mających wydać opinię w imieniu ZMS w sprawie o sygn. [...] prowadzonej przez Prokuraturę Regionalną w W.? 2. Na jakich zasadach w wydaniu opinii wziął udział dr hab. med. J. H., prof. UM, skoro nie jest wymieniony w składzie osobowym ZMS? 3. Dlaczego w opiniowaniu wziął udział dr n. med. M. S., gdy według danych dostępnych w Centralnym Rejestrze Lekarzy Naczelnej Izby Lekarskiej od 2003 r. ma status lekarza niewykonującego zawodu? 4. Kto i na jakiej podstawie reprezentował ZMS, skoro dr hab. med. J. H., prof. UM, nie jest wymieniony w składzie osobowym ZMS, a dr n. med. M. S. jest emerytowanym pracownikiem? 5. Dlaczego w ww. opinii dr hab. med. J. H., prof. UM, został określony jako specjalista chirurgii dziecięcej i urologii, a według danych dostępnych w Centralnym Rejestrze Lekarzy Naczelnej Izby Lekarskiej, dr hab. med. J. H., prof. UM, ukończył specjalizację z chirurgii dziecięcej st. ll i ww. rejestrze brak danych, aby był także specjalistą urologiem dziecięcym? 6. Dlaczego w sprawie dotyczącej śmierci w przebiegu uogólnionej infekcji bakteryjnej u dziecka z zapaleniem otrzewnej (...) w składzie biegłych zabrakło biegłego z zakresu mikrobiologii, epidemiologii lub chorób zakaźnych, biegłego z zakresu anestezji i intensywnej terapii oraz specjalisty medycyny sądowej? W odpowiedzi na powyższy wniosek Dyrektor ds. Administracji Uniwersytetu M. pismem z 16 sierpnia 2022 r. nr [...] przesłał kopię zapytania ofertowego Prokuratury Regionalnej w W. sygn. [...] z dnia [...] r., kopię odpowiedzi ofertowej Zakładu Medycyny Sądowej UMP z 11 stycznia 2022 r. wraz z kosztorysem, kopię faktury nr [...] Uniwersytetu z 28 marca 2022 r. za wydanie wnioskowanej opinii oraz kopie zanonimizowanych umów z 29 marca 2022 r. i 1 stycznia 2021 r. zawartych przez Uniwersytet z dr hab. J. H. i dr M. S.. Jednocześnie Dyrektor ds. Administracji odmówił wydania kopii sprawozdania z wykonania opinii przez biegłych obejmującego sprawozdanie z wykonania ww. opinii przez biegłych, powołując się na to, że nie stanowi ono informacji publicznej, gdyż dokument sprawozdania nie został sporządzony przez funkcjonariusza publicznego ani nie zawiera informacji publicznej. Jednocześnie Dyrektor ds. Administracji odmówił udzielenia odpowiedzi na wszystkie pytania skarżących podnosząc, że jest to wniosek o udzielenie informacji przetworzonej oraz że nie stanowią one informacji publicznej, a jedynie informacje dotyczące konkretnego postępowania, którego stroną są skarżący. Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii decyzją z 16 sierpnia 2022 r. nr [...] odmówił również skarżącym udostępnienia informacji publicznej w zakresie przesłania kopii rachunków/faktur wystawionych przez dr. hab. J. H. i dr. M. S. za wydanie opinii w sprawie [...] W uzasadnieniu powyższej decyzji Rektor wskazał, że wniosek nie dotyczył udostępnienia informacji publicznej w postaci kopii faktur czy rachunków dotyczących wydawania opinii sądowo lekarskich (jako dokumentów wystawionych na rzecz Uniwersytetu i związanych z wydatkowaniem środków publicznych), a dotyczył konkretnych faktur/rachunków dokumentujących rozliczenia pomiędzy Zakładem Medycyny Sądowej a wskazanymi z imienia i nazwiska osobami fizycznymi - osobami niebędącymi osobami publicznymi, niebędącymi nauczycielami akademickimi, niebędącymi nawet przedsiębiorcami. W związku z powyższym Rektor uznał, iż prawo do informacji publicznej prawo podlega ograniczeniu na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j.t. Dz. U. z 2022, poz. 902 - dalej u.d.i.p.) ze względu na prywatność ww. osób fizycznych. W ocenie Rektora zawnioskowane rachunki zawierają bowiem informacje stanowiące prawnie chronione dane osobowe J. H. i M. S. - osób niepełniących funkcji publicznych, w tym określają one wysokość ich wynagrodzenia, które stanowi ich dobro osobiste związane ze sferą prywatności. M. S. – S. i Ł. S. pismem z 31 sierpnia 2022 wnieśli o ponowne rozpatrzenie sprawy w zakresie w jakim Rektor odmówił wydania sprawozdania z wykonania opinii przez biegłych w sprawie prowadzonej przez Prokuraturę Regionalną w W. pod sygn. akt. [...], obejmującego w szczególności wykaz oraz czas czynności oraz odmówił udzielenia odpowiedzi na zadane pytania. W odpowiedzi na powyższe Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii pismem z 9 września 2022 r. nr [...](2) ponownie stwierdził brak podstaw do uznania, że informacje, o których mowa w piśmie z 31 sierpnia 2022 r. stanowią informację publiczną, a wniosek w tym zakresie stanowi informację publiczną. Mając powyższe na uwadze M. S. – S. i Ł. S., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego P. skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii, zarzucając organowi bezczynność i de facto odmowę udzielenia informacji objętych wnioskiem skarżących w związku z uznaniem, że nie stanowią one informacji publicznej; naruszenie art. 1 ust. 1 u.d.i.p. poprzez przyjęcie, że informacje dotyczące ustalenia składu biegłych do wydania opinii na zlecenie organu ścigania, finansowanej ze środków publicznych nie stanowią informacji publicznej; niezastosowanie art. 4 ust. 1 pkt 4 i 5 u.d.i.p. i nieudzielenie informacji objętych zapytaniem skarżących mimo tego, że Rektor UM jest organem reprezentującym państwową uczelnię, która wykonuje zadania publiczne, polegające w szczególności na wydawaniu opinii na zlecenie organów ścigania i sądów, a właśnie tego zakresu dotyczył wniosek o udzielenie informacji publicznej złożony przez skarżących. W związku z powyższym skarżący wnieśli o zobowiązanie Rektora UM do złożenia kopii sprawozdania biegłych z wykonania opinii z dnia 24 marca 2022 r. w sprawie prowadzonej przez Prokuraturę Regionalną w W. w sprawie o sygn. [...], które to sprawozdanie będzie obejmowało w szczególności wykaz oraz czas czynności, oraz do udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte we wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W ocenie skarżących informacje objęte złożonym przez nich wnioskiem stanowią informację publiczną a odmowa ich udostępnienia powinna przyjąć formę decyzji administracyjnej. Zdaniem skarżących nie można zgodzić się ze stanowiskiem, że powołanie składu biegłych do wydania opinii na zlecenie organu ścigania, finansowanej ze środków publicznych, nie stanowi informacji publicznej. Szczególnie, że ustalenie tego składu budzi szereg pytań. Po pierwsze, skład biegłych był bardzo okrojony i w sprawie dotyczącej śmierci dziecka po operacji urologicznej z powodu sepsy zabrakło specjalisty z zakresu urologii dziecięcej, biegłego z zakresu anestezjologii i intensywnej terapii oraz specjalisty z zakresu mikrobiologii i zakażeń. Całą opinię przygotowali biegli z zakresu chirurgii dziecięcej oraz medycyny sądowej, oceniając w szczególności postępowanie medyczne w zakresie anestezjologii i intensywnej terapii oraz mikrobiologii, nie posiadając ku temu kompetencji. Ponadto, biegli nie są pracownikami ZMS w P., a na opinii brakuje podpisu kierownika ZMS, który potwierdzałby formalnie, że jest to opinia ZMS a nie podpisanych na niej osób. Kolejna kwestia dotyczy tego, że podpisany pod opinią dr M. S. od 2003 r jest lekarzem nie wykonującym zawodu, co oznacza, że może wykonywać zawód włącznie w stosunku do swojej osoby, współmałżonka, wstępnych i zstępnych. Wobec powyższego, lekarz M. S., wydając opinię w postępowaniu prowadzonym przez Prokuraturę Regionalną w W. w sprawie o sygn. [...] przekroczył zakres swoich uprawnień. Odnośnie do wydania opinii przez dr hab. J. H., to także nie jest on pracownikiem ZMS w P., a umowa o dzieło, na podstawie której miał wykonywać opinie biegłego na rzecz organów ścigania i sądów z zakresu medycyny sądowej, obowiązywała od 29 do 31 marca 2022 r., który nie obejmował okresu wydania opinii. Data opinii to 24 marca 2022 r., a fakturę za opinię wystawiono 28 marca 2022 r. Z podanego w niej wykazu godzin wynika, że każdy biegły miał pracować nad opinią po 85 godzin, co stanowi ponad 3 doby pracy. Skarżący wskazali, że Zakład Medycyny Sądowej Uniwersytetu M. wystawił Prokuraturze Regionalnej w W. fakturę za wydanie opinii na kwotę [...]zł. Wydaje się, że podstawą do wystawienia opinii było sprawozdanie przygotowane przez opiniujących biegłych, skoro w fakturze przeliczono godziny pracy. Podobnie w ofercie przedstawionej przez ZMS Prokuraturze Regionalnej podano szacunkową ilość godzin pracy biegłych potrzebną do przygotowania opinii. Jest więc całkowicie niezrozumiałe, dlaczego Uniwersytet odmówił przedstawienia sprawozdania biegłych z wykonania opinii, szczególnie, że ta kwestia nie został w ogóle uzasadniona w decyzji. Skarżący podkreślili również, że wnioskowane sprawozdanie stanowiło podstawę do wydatkowania środków publicznych. W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii w P., zastępowany przez fachowego pełnomocnika, wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Odnosząc się do zarzutów skargi Rektor stwierdził, że podziela pogląd skarżących, że odmowa udzielenia informacji publicznej winna być objęta decyzją Rektora, a nie pismem Dyrektora ds. Administracji. Dlatego też uznając w części, że część żądanych informacji jest informacją publiczną, aczkolwiek podlegają ochronie na podstawie art. 5 u.d.i.p., Rektor wydał na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję o odmowie udostępnienia informacji w zakresie przesłania kopii rachunków/faktur wystawionych przez dr. hab. J. H. i dr. M. S. za wydanie opinii w sprawie 2010- [...] Rektor podtrzymał również stanowisko, że w przypadku gdy wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej, odmowa ich udzielenia nie następuje w formie decyzji. W ocenie organu wnioskowane przez skarżących informacje w części nie stanowiły informacji publicznej, stąd odmowa ich przekazania nie wymagała wydania decyzji administracyjnej. Zdaniem organu, sprawozdanie z wykonania opinii przez biegłych sądowych, obejmujące w szczególności wykaz oraz czas czynności, przesłane do Prokuratury Regionalnej w W. w sprawie o sygn. [...] nie dotyczy sfery publicznej, a indywidualnej sprawy skarżących prowadzonej przez organ ścigania. Jednocześnie jakiekolwiek twierdzenia i sugestie, że treść wykazu obejmującego czynności biegłych sądowych Zakładu Medycyny Sądowej Uniwersytetu w jakikolwiek sposób związana jest ze społeczną kontrolą sposobu gospodarowania majątkiem publicznym, w tym sposób wydatkowania środków publicznych, są błędne, albowiem zgodnie z art. 6 ust.1 pkt. 2 lit. f u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna (...) o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy (m.in. podmiotach wykonujących zadania publiczne), w tym o majątku, którym dysponują. W ocenie organu wydanie opinii przez biegłych Zakładu Medycyny Sądowej Uniwersytetu nie było związane z "dysponowaniem majątku" przez Uniwersytet, gdyż dysponowanymi przez siebie środkami publicznymi gospodarowała Prokuratura Regionalna w W., a nie Uczelnia. Ponieważ sprawozdanie z wykonania czynności biegłych składane do akt postępowania prowadzonego pod sygn. akt. [...] przez Prokuraturę Regionalną w W. nie jest informacją publiczną, organ nie odmówił jej udostępnienia decyzją Rektora, stąd też kwestia ta nie była poruszana w uzasadnieniu wydanej decyzji. Organ podtrzymał również stanowisko, iż odpowiedzi na zadane przez skarżących pytania nie stanowiły informacji publicznej gdyż nie dość, iż nie dotyczyły one prostych informacji o faktach, to w każdym wypadku są pytaniami zawierającymi określone, wymagające potwierdzenia albo zaprzeczenia, opinie i oceny skarżących. W pismach procesowych z 12 stycznia 2023 r. oraz z 14 lutego 2023 r. skarżący podtrzymali stanowisko prezentowane w złożonej skardze. W piśmie z 14 lutego 2023 r. stanowiącym formalnie ustosunkowanie się do stanowiska organu zawartego w odpowiedzi na skargę skarżący wyrazili stanowisko, że wymienione pytania pojawiły się w związku z nieprawidłowościami towarzyszącymi wydaniu opinii w sprawie o sygn. [...] prowadzonej przez Prokuraturę Regionalną w W., ale przede wszystkim dotyczą one funkcjonowania instytucji państwowej jaką jest Uniwersytet M. oraz działający w jego strukturze organizacyjnej Zakład Medycyny Sądowej, kwalifikacji i uprawnień posiadanych przez osoby wydające opinie w imieniu tej instytucji oraz reprezentacji tego podmiotu. W ocenie skarżących nie można również zgodzić się z interpretacją zaprezentowaną przez organ jakoby odpowiedzi na pytania skarżących nie dotyczyły sfery faktów i wymagały zajęcia określonego subiektywnego stanowiska. Opisane nieprawidłowości zostały ujawnione w związku z wydaniem przez ZMS opinii w sprawie o sygn. [...] prowadzonej przez Prokuraturę Regionalną w W.. Dotyczą one jednak funkcjonowania ZMS w ramach Uniwersytetu M. jako instytucji państwowej. W ocenie skarżących nie można więc zgodzić się z twierdzeniami organu, jakoby miały one znaczenie tylko w prywatnej sprawie skarżących, tym bardziej, że sprawa o sygn. [...] nie jest sprawą prywatną, lecz postępowaniem prowadzonym przez publiczny organ ściągania w sprawie dotyczącej popełniania przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego. Ustalenie, że te kwestie nie podlegają kontroli w trybie zapytania o udzielenie informacji publicznej, usuwa spod jakiekolwiek kontroli poprawność funkcjonowania tych organów. W ocenie skarżących informacje objęte pytaniami zawartymi we wniosku dotyczą kwalifikacji osób, którym ZMS zleca wydanie opinii i to kwalifikacji kluczowych dla wydania tych opinii. Trudno zaakceptować stanowisko, że organ miałby dopiero "ustalać", czy biegli opiniujący w jego imieniu posiadają te kwalifikacje, czy też nie. Tym bardziej nie do zaakceptowania jest pogląd organu, który prowadzi do wniosku, że fakt posiadania tych kwalifikacji bądź ich braku jest bez znaczenia dla wykonywania zadań publicznych, jakim jest opiniowanie w imieniu Uniwersytetu M. na zlecenie prokuratury, w sytuacji gdy kwalifikacje objęte zapytaniem są wymogłem koniecznym dla wydania opinii a w opinii biegli przedstawili się jako osoby posiadające te kwalifikacje. W ocenie skarżących nie bez znaczenia dla oceny, czy sprawa stanowi sprawę publiczną jest też fakt, że Uniwersytet M. wystawił Prokuraturze Regionalnej w W. fakturę za wydanie przedmiotowej opinii. Nie można zgodzić się z poglądem, że dysponowanie majątkiem publicznym leży wyłącznie w gestii podmiotu, który wydaje publiczne pieniądze, a już nie po stronie podmiotu, który wystawia fakturę będącą przedmiotem dokonania tej dyspozycji majątkowej. Odnośnie do wniosku o wydanie sprawozdania ze sporządzenia opinii przez biegłych, zauważono, że sprawozdanie powinno podawać informację, ile czasu zajęło biegłym sporządzenie opinii oraz ile czasu zajęły poszczególne czynności, tj. analiza akt czy pisanie opinii przez biegłych. Przedmiotowe sprawozdanie powinno stanowić podstawę do wystawienia faktury za opinię. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2023r. poz. 259 - dalej p.p.s.a.). Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z treścią art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 pkt 8 tego przepisu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Skarga na bezczynność może być skutecznie wniesiona aż do chwili ustania stanu bezczynności, tj. do chwili załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej poprzez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcie czynności (por. wyrok NSA z 29 kwietnia 2011 r., sygn. akt I FSK 249/10; wyrok WSA w Poznaniu z 27 października 2011 r., sygn. akt II SAB/Po 60/11 – CBOSA). W przypadku skarg na bezczynność kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w określonej formie i w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również to, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną, czy niezawinioną opieszałością organu. Bez znaczenia dla oceny, czy organ postawał w bezczynności mają zatem wyjaśnienia organu dotyczące początkowego błędnego skierowania sprawy do załatwienia. Oceniając zasadność samej skargi należało przede wszystkim wyjaśnić czy informacja, o której udostępnienie wystąpili skarżący stanowi informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p., a podmiot do którego skarżący się zwrócili o udzielenie informacji jest podmiotem zobowiązanym do jej udzielenia. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Nie budzi wątpliwości, że Rektor Uniwersytetu M. jest organem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej, czego strony w niniejszej sprawie nie kwestionowały. Przechodząc do analizy aspektu przedmiotowego rozpoznawanej sprawy – tj. do oceny, czy informacje żądane przez skarżących stanowią informację publiczną, wskazać należy na art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym przez "informację publiczną" rozumie się "każdą informację o sprawach publicznych". Przykładowe wyliczenie rodzajów informacji publicznej podlegających udostępnieniu zawiera art. 6 ust. 1 u.d.i.p., w którym znalazły się m.in. informacje o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności: treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwsze u.d.i.p.). Przy tym informacją publiczną są nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i wytworzone przez organy administracji publicznej, ale także te, których organ używa do zrealizowania powierzonych mu prawem zadań, nawet jeśli prawa autorskie należą do innego podmiotu (por. wyroki NSA: z dnia 3 stycznia 2013 r., sygn. akt I OSK 2311/12; z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 2215/11; z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1774/10; z dnia 18 września 2008 r., sygn. akt I OSK 315/08; CBOSA). W doktrynie zasadnie wskazuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (zob. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, Toruń 2002, s. 28–29). Ograniczenie prawa, o którym mowa w art. 6 ust. 1 i 2 u.d.i.p., może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 5 u.d.i.p.). Uwzględniając powyższe, informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących zadania publiczne, oczywiście w zakresie tych zadań. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów, stanowi ją treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej oraz podmioty niebędące organami administracji, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane. Z przepisów u.d.i.p. wynika, że podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznej ma obowiązek podjąć określone w tej ustawie czynności (nawet jeśli, żądane informacje nie stanowią informacji publicznej) - w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p. (14 dni od dnia złożenia wniosku). Jeśli zatem wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną organ ma obowiązek: 1. udostępnić tę informację w formie czynności materialno - technicznej, co winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku oraz w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), lub 2. wydać na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, np. wynikające z art. 5 u.d.i.p. (zaznaczyć należy, że w razie odmowy udostępnienia informacji publicznej, do wydania decyzji administracyjnej w tym przedmiocie obowiązane są na mocy art. 17 ust. 1 u.d.i.p. poza organami administracji publicznej również inne podmioty wymienione w art. 4 u.d.i.p.), lub 3. udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie (nie dłuższym jednak niż 2 miesiące), w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (w sytuacji powiadomienia wnioskodawcy o braku możliwości realizacji jego żądania w sposób lub w formie określonych we wniosku, ze wskazaniem innego sposobu lub formy bezzwłocznego udostępnienia informacji, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.), lub 4. poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji. Jeżeli jednak objęta wnioskiem informacja nie ma charakteru informacji publicznej, organ ma obowiązek powiadomić o tym pisemnie wnioskodawcę. Poinformowanie to wbrew argumentacji skargi nie wymaga formy decyzji administracyjnej, o jakiej stanowi art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Badając przedmiotową skargę, należy wskazać, że Dyrektor ds. Administracji Uniwersytetu M. pismem z 16 sierpnia 2022 r. nr [...] odmówił wydania kopii sprawozdania z wykonania opinii przez biegłych obejmującego sprawozdanie z wykonania ww. opinii przez biegłych, powołując się na to, że nie stanowi ono informacji publicznej, gdyż dokument sprawozdania nie został sporządzony przez funkcjonariusza publicznego ani nie zawiera informacji publicznej. Jednocześnie Dyrektor ds. Administracji odmówił udzielenia odpowiedzi na wszystkie pytania skarżących podnosząc, że jest to wniosek o udzielenie informacji przetworzonej oraz, że nie stanowią one informacji publicznej, a jedynie informacje dotyczące konkretnego postępowania, którego stroną są skarżący. Uwzględniając treść powyższego pisma oraz treść skargi, w której zarzucono organowi bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej w zakresie udostepnienia kopii sprawozdania biegłych z wykonania opinii z 24 marca 2022 r. w sprawie prowadzonej przez Prokuraturę Regionalną w W. w sprawie o sygn. [...], które to sprawozdanie miało w szczególności obejmować wykaz oraz czas czynności oraz udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte we wniosku o udostępnienie informacji publicznej, stwierdzić należy, że istotnym dla sprawy jest odpowiedź na pytanie, czy złożony w przedmiotowej sprawie wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wskazanym w skardze dotyczy informacji publicznej czy też w istocie informacji w sprawie prywatnej. W przypadku gdyby żądana informacja nie stanowiła informacji publicznej nie można by bowiem zarzucić organowi, że pozostaje w bezczynności. W tym miejscu zaznaczyć należy, że w sprawie bezsporne jest Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii decyzją z 16 sierpnia 2022r. nr [...] odmówił skarżącym udostępnienia informacji publicznej w zakresie przesłania kopii rachunków/faktur wystawionych przez dr. hab. J. H. i dr. M. S. za wydanie opinii w sprawie [...] (pkt. [...] złożonego wniosku). Wraz z pismem z 16 sierpnia 2022 r.nr [...] organ udostępnił kopię zapytania ofertowego Prokuratury Regionalnej w W. sygn. [...] z dnia 23 grudnia 2021 r., kopię odpowiedzi ofertowej Zakładu Medycyny Sądowej UMP z 11 stycznia 2022 r. wraz z kosztorysem, kopię faktury nr [...] Uniwersytetu z 28 marca 2022 r. za wydanie wnioskowanej opinii oraz kopie zanonimizowanych umów z 29 marca 2022 r. i 1 stycznia 2021 r. zawartych przez Uniwersytet z dr hab. J. H. i dr M. S. (udostępniając tym samym dokumenty wymienione w pkt 1, 2, 4 i 6 wniosku). Skarżący powyższych kwestii nie kwestionują i nie są one objęte zakresem przedmiotowej skargi na bezczynność. Dokonując zatem funkcjonalnej wykładni art. 1 ust. 1 u.d.i.p., wskazać należy, że ustawa ma zapewniać transparentność działań władzy publicznej, umożliwiać społeczną jej kontrolę, budować społeczeństwo obywatelskie i rozwijać demokrację uczestniczącą, w której obywatele mają wpływ na podejmowanie dotyczących ich decyzji. Dlatego żądana informacja, aby uzyskała walor informacji publicznej musi dotyczyć zgodnie z art. 1 ust. 1 "sprawy publicznej". Przedmiotem takiej informacji jest problem lub kwestie, które mają znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli lub też są ważne z punktu widzenia poprawności funkcjonowania organów państwa. Celem ustawy nie jest zatem zaspokajanie indywidualnych (prywatnych) potrzeb, w postaci uzyskiwania informacji dotyczących wprawdzie kwestii publicznych lecz przeznaczonych dla celów handlowych, edukacyjnych, zawodowych czy też na potrzeby toczących się postępowań sądowych. Ustawa o dostępie do informacji publicznej ma służyć uniwersalnemu dobru powszechnemu związanemu z funkcjonowaniem publicznych instytucji. Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie sądów administracyjnych, utrwalił się wobec tego pogląd, że wnioski o udostępnienie informacji publicznej składane przez podmioty, których interesów dotyczą nie są wnioskami o udzielenie informacji publicznej, nie odnoszą się bowiem do "sprawy publicznej". Powyższe stanowisko jest ugruntowane w orzecznictwie (zob. wyrok NSA z dnia 4 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 430/14, z dnia 30 października 2012 r. sygn. akt I OSK 1696/12, z dnia 30 stycznia 2015 r. sygn. akt I OSK 617/14, z dnia 21 czerwca 2012 r. sygn. akt I OSK 769/12) i literaturze (por. P. Szustakiewicz, Glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1638/14, "Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego" 2016, nr 4, s. 171 i nast.; I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2016, s. 25, 68; M. Jabłoński, Udostępnianie informacji publicznej w trybie wnioskowym, Wrocław 2009, s. 151). Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela prezentowane powyżej poglądy, podkreślając przy tym, że u.d.i.p. nie jest i nie może być środkiem do wykorzystywania jej w celu występowania z wnioskiem o udzielenie każdej informacji. Oznacza to, że zakres przedmiotowy ustawy wytycza i obejmuje dostęp tylko do informacji publicznej, a nie publiczny dostęp do wszelkich informacji. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zasadnie Rektor uznał, że wydana we wnioskowanej sprawie opinia Zakładu Medycyny Sądowej nie dotyczyła spraw publicznych i sprawozdanie z jej wykonania nie stanowi informacji publicznej. Wnioskowane przez skarżących sprawozdanie biegłych z wykonania opinii z 24 marca 2022 r. w sprawie prowadzonej przez Prokuraturę Regionalną w W. w sprawie o sygn. [...] oraz informacje objęte zakresem pytań dotyczących tejże opinii nie podlegają zatem udostępnieniu w trybie udzielenia informacji publicznej. Powyższe zdaniem Sądu, przy uwzględnieniu okoliczności, że kwestie objęte zakresem przedmiotowej skargi koncentrują się wokół wykonania opinii biegłych dotyczącej śmierci dziecka skarżących powoduje, iż żądane informacje nie mają charakteru informacji w sprawie publicznej. Powyższego nie zmienia argumentacja prezentowana w skardze, prowadząca faktycznie do wniosku, że skarżący przez przedmiotowy wniosek chcą zidentyfikować ewentualne nieprawidłowości przy sporządzaniu przedmiotowej opinii opłacane ze środków publicznych na zlecenie Prokuratury Regionalnej w W.. Powyższa okoliczność podlega bowiem ewentualnemu badaniu w sprawie prowadzonej przez organy ścigania i przed sądem powszechnym i nie może stawić uzasadnienia do występowania z wnioskiem w trybie u.d.i.p. Nie sposób tu nie zauważyć, że wszystkie informacje, o które występują skarżący potencjalnie mają być wykorzystane na własny ich użytek w toczącym się postępowaniu karnym. Ich intencją jest ewidentnie przede wszystkim zamiar uzyskania materiałów na poparcie swego stanowiska procesowego, a pytania dotyczące składu osobowego zespołu biegłych w istocie mają na celu podważenie miarodajności opinii. Oznacza to, że Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii, nie udostępniając żądanej informacji w trybie u.d.i.p. i udzielając wnioskodawcom stosownej informacji pismem z 16 sierpnia 2022 r. nr [...] nie popadł w bezczynność, co uzasadnia oddalenie skargi. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.