IV SAB/Po 146/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędzia WSA Maciej Busz Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska(spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia A na bezczynność A. N. prowadzącej Schronisko B w W. W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje A. N. prowadzącą Schronisko B w W. W. do załatwienia wniosku Stowarzyszenia A z dnia [...] października 2019 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku; 2. stwierdza, że A. N. prowadząca Schronisko B w W. W. dopuściła się bezczynności w załatwieniu wniosku; 3. stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od A. N. Schronisko B. w W. W. na rzecz skarżącego Stowarzyszenia A kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania

Pismem z dnia [...] stycznia 2020 r. Stowarzyszenie A w O. W. (dalej również jako: "Stowarzyszenie") wniosło skargę na "bezczynność Kierownika Międzygminnego [...] w W. W. w zakresie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] października 2019 r.". Żądaniem skargi objęto zobowiązanie kierownika Międzygminnego [...] w W. W. do wykonania wniosku w terminie 14 dni od doręczenia organowi akt oraz do zasądzenia na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania. A. N. i L. N. działające w ramach Spółki B. samą tylko skargę Stowarzyszenia (bez wymienionych przy niej załączników oraz bez akt sprawy) przesłały do Sądu wraz z pismem "przekazanie akt sprawy", które sporządzone zostało w dniu [...] lutego 2020 r., a w Urzędzie Pocztowym w O. W. zostało złożone [...] lutego 2020 r. (k. 14 akt sąd.). W piśmie tym oświadczono, że z daleko idącej ostrożności procesowej, w załączeniu przesyłana jest skarga na bezczynność Kierownika [...] w W. W., "która została przesłana na adres jej firmy" (k.10 akt sąd.). W piśmie z dnia [...] lutego 2020 r. wskazano też, że "skarżący kierując korespondencję na adres firmy" domagali się dostępu do informacji publicznej. Wyjaśniono, że "w swoich pismach skarżący żądali udostępnienia informacji na temat bazy zwierząt, jak również pracowników Międzygminnego Schroniska [...] W. W., którymi - jak podano - "spółka z oczywistych względów nie dysponuje" (k.11 akt sąd.). Wskazano, że "spółka dysponuje tylko i wyłącznie informacjami dotyczącymi działalności spółki". Ponadto wskazano, też, że odmówiono udostępnienia żądanych informacji gdyż nie są one informacją publiczną. Podkreślono również, że Skarżący "bezzasadnie złożyli skargę na bezczynność nieistniejącego podmiotu". Pismem sporządzonym [...] września 2020 r. A. N. przekazała Sądowi dokumentację akt sprawy, z której wynika, że Stowarzyszenie A złożyło sporządzony [...] października 2019 r. wniosek o udostępnienie informacji publicznej, adresowany do Międzygminnego Schroniska [...] w W. W., skierowany na adres: ul. [...] [...] (kserokopia potwierdzenia jego nadania na ten sam adres w dniu [...] października 2019 r. znajduje się w aktach o sygn. IV SO/Po [...]). We wniosku tym zwrócono się o udostępnienie następujących informacji: 1. bazy zwierząt prowadzonej w formie elektronicznej (zawierającej informacje od [...] stycznia 2019 r. do dziś), 2. skanu bazy zwierząt prowadzonej w formie papierowej (zawierającej informacje od [...] stycznia 2019 r. do dziś), 3. danych dotyczących eutanazji oraz śmierci naturalnej zwierząt znajdujące się w książce przeznaczonej do tego celu (obejmującej informacje od [...] stycznia 2019 r. do dziś), 4. bazy zwierzą prowadzone w formie elektronicznej (zawierającej informacje od [...] stycznia 2016 r. do [...] grudnia 2018 r.), 5. skanu bazy zwierząt prowadzonej w formie papierowej (zawierającej informacje od [...] stycznia 2016 r. do [...] grudnia 2018 r.), 6. dane dotyczące eutanazji oraz śmierci naturalnej zwierząt znajdujące się w książce przeznaczonej do tego celu (obejmującej informacje od [...] stycznia 2016 r. do [...] grudnia 2018 r.), 7. protokołu z eutanazji psów dokonanej [...] sierpnia 2019 r. Jednocześnie w ramach dostępu do informacji publicznej wniesiono o udostępnienie informacji: 1. ilu pielęgniarzy - osób opiekującymi się zwierzętami i sprawującymi całodobowy nadzór, schronisko zatrudnia obecnie na podstawie umowy o pracę; 2. ilu pielęgniarzy - osób opiekującymi się zwierzętami i sprawującymi całodobowy nadzór, zatrudnionych na umowę o prace, schronisko zatrudniało: a. w styczniu 2019r. b. w lutym 2019 r. c. w marcu 2019 r. d. w kwietniu 2019 r. e. w maju 2019 r. f. w czerwcu 2019 r. g. w lipcu 2019 r. h. w sierpniu 2019 r. i. we wrześniu 2019 r. 3. na jakiej podstawie schronisko w Święta Bożego Narodzenia oraz 1 listopada otwarte było do godz. 12.00, a nie jak wskazuje umowa do godz. 15.00. Poproszono o przekazanie skanu dokumentu, z którego wynika odstąpienie od umowy. Wniesiono o przesłanie wskazanej informacji w formie skanów dokumentów oraz plików (w przypadku bazy wersji elektronicznej) za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres: [...]. W odpowiedzi na złożony wniosek, pismem z dnia [...] października 2019 r. do stowarzyszenie A wystosowano "Stanowisko w sprawie udostępnienia informacji" wskazując, że "działając w imieniu Międzygminnego Schroniska [...] w W. W. w związku z wnioskiem o udostępnienie informacji na temat bazy zwierząt, jak również pracowników zatrudnionych w ośrodku" informuje się, że z pisma z dnia [...] października 2019 r. "nie wynika legitymacja do działania w imieniu podmiotu mającego uzyskać dostęp do informacji publicznej, zatem na chwilę obecną informacja taka nie może zostać ujawniona" (k. 18 akt sąd.). Pismem z dnia [...] listopada 2019 r. stowarzyszenie A ponowiło swój wniosek z dnia [...] października 2019 r. wniosek o udostępnienie informacji publicznej (k.19 akt sąd.). W odpowiedzi na pismo Stowarzyszenia, pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. przedstawiono "Stanowisko w sprawie udostępnienia informacji" wskazując, że w kierowanym do Stowarzyszenia piśmie z dnia [...] października 2019 r. poproszono o nadesłanie dokumentów rejestracyjnych reprezentowanego Stowarzyszenia. W ocenie autorki pisma z dnia [...] grudnia 2019 r. (podpisanej "N.") "przesłanie kolejnego pisma z dnia [...] listopada 2019 r. bez wykazania legitymacji osób, które go podpisały nic w sprawie nie zmieniło". Natomiast "brak wykazania legitymacji do działania w imieniu podmiotu mającego uzyskać dostęp do informacji publicznej powoduje, że na chwilę obecną taka informacja nie może zostać udzielona. Celem udzielenia żądanych informacji należy w pierwszej kolejności usunąć w/w brak formalny pisma".(k.21 akt sąd.). Pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. stowarzyszenie A zwróciło się po raz trzeci do Międzygminnego Schroniska [...] w W. W. z "Wezwaniem do wykonania wniosku" (k.22 akt sąd.). W piśmie tym zawarto wezwanie do pełnego wykonania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z[...] października 2019 r. oraz [...] listopada 2019 r. Pismem z dnia [...] stycznia 2020 r. opatrzonym pieczątką "Spółki B. A. i L. N." przedstawiono "Stanowisko w sprawie udostępnienia informacji" w którym osoba podpisana jako "N." wskazała, że odmawia udostępnienia żądanych informacji ponieważ nie stanowią one informacji publicznej (k.24 akt sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.")., odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W myśl art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. W kwestii wyczerpania środka zaskarżenia, jako warunku formalnego skargi na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej, należy wskazać, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. Dalej należy wskazać, że w myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei § 1b tego przepisu stanowi, że sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Na podstawie art. 149 § 2 sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Jednocześnie należy podkreślić, że dla oceny zasadności skargi na bezczynność kluczowy jest moment jej wniesienia. Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2019, poz. 1429 – u.d.i.p.), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy. Odnosząc się do konkretnych okoliczności badanej sprawy, w pierwszej kolejności wskazać trzeba, że prawidłowo wniosek o udzielenie informacji publicznej został skierowany do podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej. O udzielenie informacji publicznej, pismem z dnia [...] października 2019 r., zwrócono się bowiem do "Kierownika Międzygminnego Schroniska [...] w W. W.". Prowadzenie schroniska dla bezdomnych zwierząt na mocy Porozumienia Międzygminnego zawartego [...] kwietnia 2004 r. w sprawie powierzenia Gminie Miasto O. W. zadania i określenia uprawnień i obowiązków przy realizacji wspólnego przedsięwzięcia pod nazwą "[...]" i jego prowadzenie z lokalizacją na gruntach wsi W. W. Gmina O. W.. (Dz.Urz. Woj. Wlkp. 2004 nr [...], poz. 2019) zostało powierzone Gminie Miasto O. W.. Następnie na mocy umowy nr [...] zawartej [...] grudnia 2018 r. prowadzenie tego Schroniska w 2019 r. powierzyło osobie fizycznej: A. N. prowadzącej wówczas działalność gospodarczą pod firmą "Spółka C (k.100 akt sąd.). Ponad wszelką wątpliwość wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] października 2019 r. adresowany do "Kierownika Międzygminnego Schroniska dla [...]" trafił do A. N., która na ten wniosek – "działając w imieniu Międzygminnego Schroniska [...] w W. W." odpowiedziała (k. 18 akt sąd.). Zaakcentować należy, że sama A. N. nie miała żadnych wątpliwości co do tego, że jest adresatem wniosku skierowanego do "Kierownika Schroniska [...] w W. W." i we wszystkich kierowanych do Stowarzyszenia pismach (z dnia [...] października 2019 r., [...] grudnia 2019 r. oraz [...] stycznia 2020 r.) wprost wskazywała, że odpowiada "działając w imieniu Międzygminnego Schroniska [...] w W. W.". Jak wynika z akt sprawy, w ramach zawartej w 2018 r. umowy A. N. zobowiązała się do prowadzenia w 2019 roku Międzygminnego Schroniska [...] w W. W. (§ 1 ust. 1 tej umowy), prowadzenia ewidencji elektronicznej i papierowej bezdomnych zwierząt trafiających do schroniska (§ 1 ust. 2 pkt 8), zawierającej m.in. datę śmierci z podaniem przyczyny (lit. f); usypiania w sposób humanitarny zwierząt nieuleczalnie chorych i ślepych miotów (§ 1 ust. 2 pkt 9), wyznaczenia następujących godzin otwarcia dla odwiedzających i interesantów "w soboty, niedziele i święta: 12-15" (§ 1 ust. 2 pkt 21). Jednocześnie w § 4 ust. 1 i 2 umowy postanowiono, że za wykonywanie przedmiotu zamówienia Gmina Miasto O. W. zobowiązuje się zapłacić A. N. wynagrodzenie w kwocie [...]brutto miesięcznie za każdy miesiąc trwania umowy, a kwota ta będzie obejmowała m.in. koszty zatrudniania pracowników. W § 5 ust. 4 pkt umowy A. N. oświadczyła, że osoby opiekujące się zwierzętami i sprawujące całodobowy nadzór będą zatrudnione wyłącznie na podstawie umowy o pracę, a w przypadku podwykonawcy, przez podwykonawcę. Należy podkreślić, że Sąd dostrzega, że wniosek, jak i skarga zostały literalnie skierowane do "Kierownika Międzygminnego Schroniska [...] w W. W.". Kwestia ta pozostaje poza sporem. Należy zauważyć, że jak wynika z nadesłanego do akt sprawy i potwierdzonego za zgodność z oryginałem Regulaminu Międzygminnego Schroniska [...] w W. W. (k.157 akt sąd.), w Schronisku tym funkcjonuje "Kierownik", któremu powierzono określone obowiązki, przy czym "informacji dotyczących funkcjonowania schroniska udziela Kierownik lub pracownik przez niego wyznaczony informując o tym Urząd Miejski w O. W." (§ 11 ust. 5 Regulaminu - k. 162 akt sąd.). W następnej kolejności należy wskazać, że jak Sądowi wiadomo z urzędu, sama A. N. wskazywała, że jest "Kierownikiem Schroniska" (dopisek na potwierdzeniu odbioru korespondencji skierowanej do Kierownika Międzygminnego Schroniska [...] w W. W. – k.37 akt o sygn. IV SO/Po [...]), jakkolwiek w piśmie z dnia [...] września 2020 r. podnosi, że "nie działa w imieniu Kierownika Międzygminnego Schroniska [...] w W. W., albowiem wg jej wiedzy – takiego podmiotu nie ma" (k. 15 akt sąd). Sformułowanie przepisu art. 4 ust. 1 u.d.i.p. stanowiącego, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne "w szczególności" obejmujące wymienione podmioty oznacza, że każdy podmiot jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, jeżeli wykonuje zadania publiczne lub dysponuje majątkiem publicznym (por. uchwała NSA z dnia [...] maja 2005 r. sygn. I OPS [...]). Jednocześnie w każdej sprawie przed organem władzy publicznej obowiązuje zasada, zgodnie z którą błędne oznaczenie sprawy (czy też organu) nie powinno pociągać za sobą automatycznie odmowy jej rozpoznania przez organ. Dlatego też, w ocenie Sądu w składzie sprawę niniejszą rozpoznającego, prawidłowo wniosek Stowarzyszenia z [...] października 2019 r. o udzielenie informacji publicznej został skierowany do podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej. Z przekazanej Sądowi dokumentacji wynika, że Schronisko powstało ze środków publicznych przekazanych przez gminy będące stronami Porozumienia Międzygminnego zawartego [...] kwietnia 2004 r. w sprawie powierzenia Gminie Miasto O. W. zadania i określenia uprawnień i obowiązków przy realizacji wspólnego przedsięwzięcia pod nazwą "[...]" i jego prowadzenie z lokalizacją na gruntach wsi W. W. Gmina O. W.. (Dz.Urz. Woj. Wlkp. 2004 nr [...], poz. 2019 – dalej jako: "Porozumienie" – por. § 3 ust. 2). Każda z gmin będących stroną tego Porozumienia zobowiązała się do pokrywania kosztów związanych z prowadzeniem tego schroniska (§ 3 ust. 1 zd. 1 Porozumienia). Kwestią bezsporną pozostaje, że w 2019 r. koszty prowadzenia Międzygminnego Schroniska [...] w W. W. były finansowane ze środków publicznych. Wprost zostało to wskazane w umowie z [...] grudnia 2018 r. nr [...] (k.78 akt sąd.). Poza sporem pozostaje ponadto, że A. N. zgodnie z umową w 2019 r. świadczyła usługę polegającą na prowadzeniu Międzygminnego Schroniska [...] w W. W., a w konsekwencji to na niej ciążył na niej obowiązek udzielenia informacji publicznej na temat realizacji wykonywanych przez nią zadań publicznych oraz powierzonego jej majątku publicznego. W tym kontekście należy zwrócić uwagę, że zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywanie należy do zadań własnych gminy (art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt, Dz.U. z 2020, poz. 683 – daje jako: u.o.z.), finansowanych z budżetu gminy. Potwierdzają to przepisy ustawy o ochronie zwierząt. Zgodnie z art. 11a ust. 1 tej ustawy, w celu realizacji tych zadań publicznych rada gminy określa, w drodze uchwały, corocznie program opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt. Program ten obejmuje m.in.: zapewnienie bezdomnym zwierzętom miejsca w schronisku dla zwierząt, odławianie bezdomnych zwierząt oraz poszukiwanie właścicieli dla bezdomnych zwierząt (art. 11a ust. 2 pkt 1, 3 i 5). Stosownie do ust. 4 art. 11a u.o.z. realizacja zadań, o których mowa w ust. 2 pkt 3-6, może zostać powierzona podmiotowi prowadzącemu schronisko dla zwierząt. Program, o którym mowa w ust. 1, zawiera wskazanie wysokości środków finansowych przeznaczonych na jego realizację oraz sposób wydatkowania tych środków. Koszty realizacji programu ponosi gmina (art. 11a ust. 5 u.o.z.). Wobec powyższego, w ocenie Sądu, informacje dotyczące prowadzonych przez schronisko dla zwierząt baz zwierząt, ich eutanazji oraz dysponowania środkami publicznym przeznaczonymi na zatrudnienie osób opiekujących się zwierzętami i sprawujących całodobowy nadzór nad nimi, na podstawie umowy o pracę; a także dotyczących funkcjonowania Schroniska stanowią informację publiczną. Skarżące Stowarzyszenie zwróciło się bowiem de facto o informację w jaki sposób są realizowane zadania własne gminy w zakresie zapobiegania bezdomności i zapewnienia opieki bezdomnym zwierzętom oraz dysponowania środkami publicznym, przekazanymi na ten cel A. N.. Nie sposób zatem zgodzić się z argumentacją jakoby informacje wskazane we wniosku z dnia [...] października 2019 r. - którego zgodnie z literalnym brzmieniem skarga dotyczy - nie stanowiły informacji publicznej. Podkreślić należy, że A. N. nie miała prawa domagać się wykazania interesu prawnego do uzyskania informacji publicznej, ani od jego wykazania uzależniać udzielenia żądanych informacji. Na podstawie art. 2 ust. 1 i 2 u.d.i.p., każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji publicznej, a od osoby wykonującej to prawo nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego, ani też stosować praktyk i procedur utrudniających dostęp do informacji publicznej (por. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz, W. 2012, uw. 1 do art. 3, s. 53). Udzielenie informacji publicznej, na wniosek według art. 13 ust. 1 u.d.i.p., winno to nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2, które to wyjątki nie zachodzą w rozpatrywanej sprawie. W sprawie tej wniosek Stowarzyszenia skierowany został do Kierownika Międzygminnego Schroniska [...] w W. W. w październiku 2019 r., zaś odpowiedzi na niego nie udzielono do dnia rozpoznawania sprawy przez Sąd. Wobec powyższego na mocy art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a., w pkt. 1 sentencji wyroku Sąd zobowiązał A. N. prowadzącą Międzygminne Schronisko [...] w W. W. do załatwienia wniosku Stowarzyszenia z dnia [...] października 2019 r. w terminie 14 dni, od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku. Niewątpliwie czternastodniowy, wskazany wyżej termin nie został w tym wypadku dotrzymany, co skutkuje koniecznością przypisania A. N. prowadzącej Międzygminne Schronisko [...] w W. W. bezczynności, o czym Sąd orzekł w pkt 2 wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Obligatoryjnym było też dokonanie przez Sąd oceny w zakresie charakteru bezczynności, której dopuściła się A. N. prowadząca Międzygminne Schronisko [...] w W. W. . Zdaniem Sądu, bezczynność w niniejszej sprawie miała rażący charakter. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że takiej kwalifikacji można dokonać wówczas, gdy chodzi o wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym, takim jak oczywiście lekceważący stosunek organu do złożonego wniosku strony, duże natężenie braku woli organu w załatwieniu wniosku, działanie organu wbrew określonym standardom, bez jakiegokolwiek usprawiedliwienia dla takiej praktyki. O tym, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, decydują wszystkie okoliczności z tym związane, w tym także czas trwania tejże bezczynności (tak np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z [...].02.2020 r., I OSK [...]). Kryterium rażącego naruszenia prawa wskazuje zatem na znaczny stopień nasilenia stanu bezprawności, działanie wbrew określonym standardom bez żadnego usprawiedliwienia dla takiej praktyki, odstępstwo od prawnych wymogów bez jakiejkolwiek przyczyny (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z [...].09.2019, II SAB/Gl [...]). W okolicznościach badanej sprawy, od czasu złożenia wniosku przez Stowarzyszenie o udzielenie informacji publicznej upłynął ponad rok. Pomimo aktywnej postawy Stowarzyszenia, przesyłającego kolejne pisma (z listopada i grudnia 2019 r.) stanowiące wezwanie do udzielenia wnioskowanej informacji publicznej, A. N. prowadząca Międzygminne Schronisko [...] w W. W. odmówiła udzielenia informacji. Ponadto, w korespondencji z Sądem A. N. utrzymywała, że korespondencja do Kierownika Międzygminnego Schroniska [...] w W. W. była kierowana na adres "jej firmy", podczas gdy przeczą temu zarówno wniosek z dnia [...] października 2019 r. (k. 16 akt sąd.), jak i dowód jego nadania (k. 57 akt sąd. w sprawie o sygn. IV SO/Po [...]), jak też treść skargi i koperta w której została ona nadana (k. 75 akt sąd.). A. N. wskazywała też na "nieistnienie podmiotu któremu zarzuca się bezczynność" (k. 10 akt sąd.) podczas gdy istnieje zarówno prowadzone przez nią Międzygminne Schronisko [...] w W. W., jak i kierownik tego schroniska. A. N., jakkolwiek podejmowała korespondencję kierowaną do "Kierownika Międzygminnego Schroniska [...] w W. W." (czego dowodzą również akta sądowe) i odpowiadała na pisma skarżącego Stowarzyszenia wskazując, że "Działa w imieniu Międzygminnego Schroniska [...] w W. W.", to przekazując skargę do Sądu wskazywała na "nieistnienie podmiotu, któremu zarzuca się bezczynność". Podnoszone przez A. N. twierdzenia co do nieistnienia podmiotu któremu zarzuca się bezczynność, przy jednoczesnym stopniowym nadsyłaniu dokumentów spowodowały utrudnienie i wydłużenie prowadzonego przez Sąd postępowania wyjaśniającego niezbędnego do załatwienia sprawy, a w konsekwencji wydłużenie oczekiwania Stowarzyszenia na zobowiązanie A. N. do załatwienia jego wniosku z 2019 r. Dlatego Sąd w pkt 3 wyroku uznał, że bezczynność A. N. prowadzącej Międzygminne Schronisko [...] w W. W. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z uwagi jednak na fakt, że niniejsza sprawa jest jedyną zawisłą dotąd przed tutejszym Sądem sprawą dotyczącą bezczynności A. N. prowadzącej Międzygminne Schronisko [...] w W. W., a prowadząca Schronisko osoba fizyczna nie miała wsparcia, w jakie co do zasady jest wyposażony profesjonalny organ administracji publicznej, dysponujący fachowym personelem, Sąd nie uznał za celowe orzec z urzędu o wymierzeniu grzywny lub o zasądzeniu sumy pieniężnej. Żądania takiego nie zawarto również w skardze. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt 4 wyroku zaliczając do nich kwotę wpisu od skargi w wysokości [...] zł, uiszczonego przez Stowarzyszenie i zasądzając ją na podstawie art. 200 P.p.s.a. od organu na rzecz strony skarżącej.