IV SAB/Gl 316/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WAS Teresa Kurcyusz-Furmanik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędzia WSA Renata Siudyka, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 marca 2018 r. sprawy ze skargi E. W. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. w przedmiocie odwołania od decyzji o zwolnieniu ze służby oddala skargę.

Pismem z dnia 29 września 2017 r. E. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach w przedmiocie odwołania od decyzji o zwolnieniu ze służby. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na niedopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017r. poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta przeprowadzana jest wyłącznie wskutek skutecznie złożonej skargi, między innymi skargi na bezczynność organu. Skarga na bezczynność organu administracji publicznej przysługuje wówczas, gdy organ zobowiązany jest rozstrzygnąć sprawę administracyjną w jednej z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. form, a także gdy organ zobowiązany jest dokonać innej czynności lub aktu z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego lub Ordynacji podatkowej, albo postępowania, do którego mają zastosowanie przepisy tych ustaw. Postępowanie sądowoadministracyjne zostało zainicjowane skargą na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wyrażającą się w braku przekazania odwołania od "decyzji o zwolnieniu ze służby" do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w trybie art. 133 k.p.a., jak również w braku rozpoznania tego odwołania "na podstawie art. 127 § 2 k.p.a." W związku z zakreślony na wstępie przedmiotem sprawy należy stwierdzić, że brak jest podstaw do przypisania bezczynność Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w Katowicach w zakresie przekazania lub rozpoznania odwołania od "decyzji o zwolnieniu ze służby". Sąd w pełni podziela i przyjmuje jak swoje, stanowisko wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2018 r. sygn. akt I OSK 2826/17 (publ. CBOSA), w którym wskazano, że złożona funkcjonariuszowi celnemu propozycja zatrudnienia na nowych warunkach – z uwagi na jej charakter – nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu przepisów k.p.a. Zdaniem Sądu, skoro złożona funkcjonariuszowi celnemu propozycja zatrudnienia na nowych warunkach nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu przepisów k.p.a. to w konsekwencji należy uznać niedopuszczalność odwołania się przez funkcjonariusza od tej propozycji. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, organ nie był zobowiązany do przekazania ani tym bardziej do rozpoznania odwołania od złożonej propozycji służby, a zatem nie istnieje możliwość postawienia mu skutecznego zarzutu bezczynności. Sąd rozważył nadto, czy można było postawić organowi zarzut bezczynności wobec braku formalnego załatwienia sprawy, poprzez wydanie postanowienia o niedopuszczalności odwołania. Wziął pod uwagę fakt, iż w ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U z 2016 r. poz. 1947 ze zm.) prawodawca nie przewidział możliwości zastosowania przepisów procedury administracyjnej wprost lub nawet odpowiednio, a przede wszystkim nie przewidział możliwości odwołania się od tej propozycji (poza wyjątkiem z art. 169 ust. 4 w/w ustawy, który nie występuje w kontrolowanej sprawie). Mając to na względzie Sąd uznał, że przepisy wskazanej ustawy nie zezwalają również na działanie organów w formie postanowień wydawanych na podstawie przepisów procedury administracyjnej. Reasumując należy wskazać, że pismo z dnia 6 lipca 2017 r., w którym organ odpowiedział skarżącej na "odwołanie" z dnia 12 czerwca 2017 r. informując ją, że obowiązujące przepisy nie przewidują trybu odwoławczego od propozycji zatrudnienia przedkładanej funkcjonariuszowi, jest stosowną formą załatwienia sprawy. Świadczy o braku bezczynności po stronie organu. W konsekwencji tego, uznając skargę za bezskuteczną, orzeczono o jej oddaleniu na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.).