IV SAB/Gl 248/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz- Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na przewlekłość postępowania administracyjnego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 30 czerwca 2017 r. L. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w przedmiocie zasiłku celowego. W odpowiedzi na skargę Kolegium wskazało, że skarga dotyczy postępowań zakończonych decyzjami ostatecznymi z dnia [...] r. i [...] r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 września 2017 r. wezwano skarżącą do wykazania czy przed wniesieniem skargi wniosła do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Poinformowano, że odpowiedzi należy udzielić w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca przesłała do tutejszego sądu pismo procesowe z dnia 6 października 2017 r., jednakże nie udzieliła w nim odpowiedzi na powyższe wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie zaznaczyć należy, że w dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935), którą poza przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej w skrócie: "Kpa") znowelizowano również ustawę z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.- dalej w skrócie: "P.p.s.a."). W myśl jednak art. 17 ust. 1 ustawy nowelizującej, do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9 [t. j. P.p.s.a.], w brzmieniu dotychczasowym. Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej - art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 [t. j. P.p.sa.], w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. W myśl natomiast art. 16 ustawy nowelizującej, do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia niniejszej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 [t. j. Kpa], w brzmieniu dotychczasowym, z tym że do tych postępowań stosuje się przepisy art. 96a-96n ustawy zmienianej w art. 1. Wobec tego skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. rozpoznano przy uwzględnieniu przepisów w brzmieniu dotychczasowym, obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r. Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r., skuteczność wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W sprawach ze skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania administracyjnego oznacza to określony w art. 37 § 1 Kpa w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r. wymóg złożenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W sytuacji, gdy ów wymóg nie został spełniony, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Z powyższych regulacji wynika, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi w niniejszej sprawie było uprzednie złożenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Ponieważ z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca przed wniesieniem skargi wyczerpała środki zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a., Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.