IV SAB/Gl 242/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka, Sędziowie Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.), Protokolant referent-stażysta Damian Szczurowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi A.S. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach w przedmiocie odwołania od decyzji o zwolnieniu ze służby postanawia: zawiesić postępowanie.

Pismem z dnia 14 sierpnia września 2017 r. A. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach w przedmiocie złożenia propozycji służby w służbie celno – skarbowej. W uzasadnieniu skargi podniosła, że z uwagi na jej kwalifikacje, przebieg służby oraz miejsce zamieszkania Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach był zobligowany do złożenia jej propozycji służby na mocy art. 167 ust. 7 przepisów ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948 ze zm.) zwanej dalej w skrócie "ustawa". W dniu 24 maja 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej złożył jej propozycję zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej, której nie przyjeła (oświadczenie z dnia 8 czerwca 2017 r.) W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na niedopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej, ewentualnie o jej oddalenie. W trakcie przeprowadzonej w dniu 4 kwietnia 2018 r. rozprawy strona skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania na zgodny wniosek stron. Wskazała, że w sprawie zawisłej z jej skargi sygn. IV SAB/GI 228/18, w przedmiocie odwołania od decyzji o zwolnieniu ze służby zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który jest nieprawomocny. Pełnomocnik organu wyraził zgodę na zawieszenie postępowania, także uczestnik postępowania poparł wniesiony wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej P.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. W myśl powołanego przepisu warunkiem pozytywnego załatwienia wniosku o zawieszenie postępowania jest zgoda wszystkich stron postępowania na taki sposób prowadzenia sprawy, z tym że decyzja w tej kwestii pozostawiona jest uznaniu sądu. W rozpoznawanej sprawie strony postępowania zgodnie wnioskowały o jego zawieszenie, a Sąd nie znalazł podstaw do odmowy uwzględniania ww. żądania. Mając na względzie powyższą regulację Sąd postanowił zawiesić postępowanie sądowe w rozpatrywanej sprawie. Jednocześnie podnieść należy, że stosownie do treści art. 129 P.p.s.a., sąd postanowi podjąć postępowanie na wniosek którejkolwiek ze stron postępowania, nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od zawieszenia postępowania. Nadto, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie zostanie zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu Sąd zobowiązany będzie umorzyć postępowanie sądowe w niniejszej sprawie, stosownie do regulacji art. 130 P.p.s.a.