IV SAB/Gl 144/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.F. na bezczynność Burmistrza Miasta C. w przedmiocie wydania decyzji administracyjnej dotyczącej zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup bielizny osobistej postanawia: odrzucić skargę.

M.F. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Burmistrza Miasta C. w przedmiocie wydania decyzji administracyjnej dotyczącej zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup bielizny osobistej. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV, strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez wskazanie, czy przed złożeniem skargi wniosła do organu wyższego stopnia zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie oraz nadesłanie dowodu wniesienia zażalenia wraz z jego odpisem. W piśmie z dnia 9 lipca 2017 r. skarżący podniósł, że nie posiada kopii pism procesowych, w tym zażaleń oraz w sprawie "nie było prawdopodobnie tak zwanego ponaglenia". Następnie w wykonaniu zarządzenia Sędziego Sprawozdawcy, ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu, został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w ten sam sposób, jak wcześniej skarżący. W piśmie z dnia 10 października 2017 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że po otrzymaniu wezwania Sądu podjął próbę nawiązania kontaktu ze skarżącym. Jednakże, pomimo, iż skarżącemu doręczono pismo pełnomocnika, nie nawiązał z nim kontaktu. Wobec powyższego pełnomocnik stwierdził, że nie jest w stanie wykonać wezwania Sądu i usunąć braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, według stanu obowiązującego w dacie wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność Burmistrza Miasta C., jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, jej wniesienie dopuszczalne jest dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, do których należy zażalenie do organu wyższego stopnia, w tym przypadku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. (art. 37 K.p.a.). Natomiast w przedmiotowej sprawie – pomimo wezwania – nie zostało wykazane, że przed wniesieniem skargi na bezczynność wyżej wymienionego organu, skarżący złożył zażalenie w trybie art. 37 § 1 K.p.a. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., skargę należało odrzucić.