IV SAB/Gl 101/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 8 września 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. J. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie naliczenia waloryzacji emerytury w kwestii wniosku skarżącej o wykładnię postanowienia WSA w Gliwicach z dnia 21 lipca 2014 r. sygn. akt IV SAB/Gl 101/14 p o s t a n a w i a odmówić wykładni postanowienia.

Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. I. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. w sprawie naliczenia emerytury. Postanowieniem z dnia 21 lipca 2014 r. tut. Sąd stwierdził swoją niewłaściwość w niniejszej sprawie i przekazał ją sądowi właściwemu- Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2014 r. skarżąca wniosła o doprecyzowanie wskazanego wyżej postanowienia, ponieważ "Sąd wydając postanowienie wydał je oznaczając właściwie Sąd do rozpoznania, tak miejscowo właściwym jest też rzeczowo zgodnie z art. 200 k.p.c. i art. 27, 29, 30 k.p.c., gdyż cytowane postanowienie tego nie uwzględnia". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 166 p.p.s.a. – do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Podkreślić należy, że konieczność dokonania wykładni orzeczenia, której podlega zarówno sentencja jak i uzasadnienie, zachodzi wówczas gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wskazać także należy, że wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do uzupełnienia podjętego rozstrzygnięcia przez poszerzenie go o inne elementy, ani też formułowania przez sąd dodatkowych motywów podjętego rozstrzygnięcia lub modyfikacji poprzednio wskazanych. Przedmiotem wykładni mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia (patrz postanowienie NSA z dnia 6 czerwca 2012 r. sygn. akt I FSK 677/11 dostępne w bazie orzeczeń CBOS). Należy stwierdzić, że treść postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 lipca 2014 r., którego dotyczy wniosek, jest sformułowana w sposób jasny. Sentencja postanowienia jest precyzyjna, zaś uzasadnienie zawiera prawidłowe wskazanie przepisów, na podstawie których sprawa przekazana została do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, nie znajdując podstaw do uwzględnia wniosku z dnia [...] sierpnia 2014 r., na podstawie art. 158 w zw. z. art. 166 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.