IV SA/Wr 97/17

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 15 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. G. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

Skarżący w piśmie z dnia 9 maja 2017 r. które wpłynęło do Sądu w dniu 5 lipca 2017 r., podał, że z powodu [...] wystąpił do Sądu o zwolnienie go z jakichkolwiek kosztów mogących wystąpić w sprawie. W piśmie tym zawarł także wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a w odrębnym piśmie z dnia 3 lipca 2017 r., nadesłanym wraz z powyższym pismem, zawarł wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku, który został przywrócony postanowieniem Sądu z dnia 12 lipca 2017 r. Odpis tego postanowienia Sądu z dnia 12 lipca 2017 r. wraz z odpisem wyroku Sądu z dnia 4 maja 2017 r. oddalającym skargę w całości i jego uzasadnieniem został przesłany skarżącemu. Przesyłkę zawierającą te orzeczenia pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z uwagi na jej niepodjęcie w terminie przez stronę skarżącą. Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy zawarty w opisanym wyżej piśmie z dnia 9 maja 2017 r. k- 59, który został zakwalifikowany jako wniosek o zwolnienie od wszelkich kosztów sądowych. Przepis art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) stanowi, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W myśl art. 258 § 2 pkt 7 tej ustawy do czynności w zakresie przyznania prawa pomocy, które wykonuje referendarz sądowy należy wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy; Prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania (art. 243 § 1 ustawy). Z treści przepisu art. 239 § 1 pkt 1 lit "a" cytowanej ustawy wynika zaś, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu albo przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Strona skarżąca jest zatem, na podstawie powołanego wyżej art. 239 § 1 pkt 1 lit "a" ustawy zwolniona z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, które w myśl art. 211 ustawy obejmują opłaty sądowe (czyli wpis sądowy i opłaty kancelaryjne) i zwrot wydatków (art. 211 w związku z art. 212 i art. 213 ustawy ). Z tych względów rozpoznanie wniosku strony skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych stało się zbędne, a postępowanie wszczęte tym wnioskiem podlega umorzeniu na podstawie art. 249a ustawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w związku z art. 239 § 1 pkt 1 lit "a" i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.