IV SA/Wr 94/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Rektora A z dnia [...] grudnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zwiększenia stypendium doktoranckiego postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych z tytułu uiszczonego wpisu sądowego.

Pismem z dnia 20 stycznia 2020 r. M. K. (dalej strona lub skarżący) wniósł skargę na opisaną w sentencji decyzję Rektora A w przedmiocie odmowy przyznania zwiększenia stypendium doktoranckiego. Jednocześnie na rachunek bankowy tutejszego Sądu została przez stronę uiszczona na wezwanie kwota 200 złotych tytułem wpisu od skargi, zaksięgowana następnie pod pozycją [...]. W dniu 27 kwietnia 2020 r. strona skarżąca oświadczyła, że wycofuje wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 60 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalejvp.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zgromadzonego w sprawie cofnięcie skargi nie budzi żadnych wątpliwości co do jego dopuszczalności, gdyż nie prowadzi do obejścia prawa, ani do pozostawienia w obrocie prawnym aktu lub czynności obarczonych wadą nieważności. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I sentencji niniejszego postanowienia. Mając ponadto na uwadze treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., stanowiącego o obowiązku zwrócenia stronie z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, orzeczono jak w punkcie II sentencji.