IV SA/Wr 899/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 16 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia Kierownika Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej nr 1 w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] r. odmawiającego wznowienia postępowania w sprawie, w której wydana została decyzja z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 27 listopada 2014 r. Z. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia Kierownika Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej nr 1 w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...]r. odmawiającego wznowienia postępowania w sprawie, w której wydana została decyzja z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o jej odrzucenie. Wskazano, że skarżący przed złożeniem skargi nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia w toku postępowania administracyjnego, nie złożył do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Oznacza to, że prawo wniesienia skargi jest uwarunkowane uprzednim wyczerpaniem przez skarżącego środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały mu one w postępowaniu przed organem administracyjnym. Z powyższych przepisów wynika więc, że dokonywana przez sąd kontrola działalności administracji publicznej rozpoczyna się dopiero po wyczerpaniu przez stronę środków zaskarżenia przewidzianych w toku procedowania przed tymi organami. Ograniczenie zakresu kontroli sądu administracyjnego wyłącznie do działalności organu pierwszej instancji oznaczałoby, że sąd nie tyle dokonuje kontroli działalności administracji publicznej, ile wkracza w tok postępowania organów administracji, zastępując niejako w kompetencjach organ drugiej instancji. Zatem skarga może dotyczyć wyłącznie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. Stosownie do art. 15 k.p.a. postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, co oznacza, że w przypadku złożenia odwołania od decyzji pierwszej instancji, organ odwoławczy rozpatruje sprawę ponownie. Jednakże w myśl art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednak strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, a do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. W niniejszej sprawie od postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] września 2014 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia organu I instancji służył skarżącemu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia (art. 15, art. 158 § 1 k.p.a. w związku z art. 125 k.p.a.). Dopiero ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ otworzyłoby skarżącemu drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skoro skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał środka zaskarżenia, bowiem skarga nie została poprzedzona wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Sąd jednocześnie zauważa, że zaskarżone postanowienie zawierało błędne pouczenie o trybie i sposobie jego zaskarżenia. Jeżeli jednak tryb odwoławczy nie zostanie wyczerpany, a mimo to zostanie wniesiona skarga, sąd administracyjny odrzuca ją jako niedopuszczalną. O uprawnieniu do wniesienia skargi nie może bowiem przesądzać oczywiście błędne pouczenie o dopuszczalności takiego środka (por. postanowienie NSA z dnia 12 października 2011 r. sygn. akt I OZ 769/11, publ. LEX nr 964736). Taka sytuacja niewątpliwie wystąpiła w niniejszej sprawie, bowiem kierując się błędnym pouczeniem strona złożyła skargę od postanowienia nieostatecznego. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Wobec powyższego Sąd uznał za bezprzedmiotowy wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie.