IV SA/Wr 706/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 5 grudnia 2012 r. Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. wydał decyzję nr [...] o odmowie przyznania Z. R. (dalej: skarżącemu) pomocy w formie zasiłku okresowego z przeznaczeniem na zakup żywności, leków i środków czynności oraz decyzja nr [...] odmawiająca pomocy w formie zasiłku celowego na: przyznanie i odprowadzanie do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych raty na składkę emerytalno-rentową, zasiłku na opłacenie czynszu na lokal mieszkalny za miesiąc grudzień 2012 r., na opłacenie energii elektrycznej w kwocie 54,48 zł, na zakup pralki automatycznej, na remont mieszkania, na zakup ciepłej odzieży, butów i kurtki na zimę, na opłacenie należności za opłatę gazową na ZG, na koronkę i protezę dentystyczną. Pismem z dnia 12 grudnia 2012 r. wezwał kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. do zmiany ww. decyzji. Organ I instancji zakwalifikował to wezwanie jako odwołanie i przekazał je do organu II instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. pismem z dnia 14 stycznia 2013 r., nr SKO 4312/107/12/13, 4311/337/12/13 poinformowało skarżącego, że nie mogło zakwalifikować tego pisma jako odwołanie, ponieważ nieznane mu były jego intencje. W związku z tym, organ II instancji wezwał skarżącego do wyjaśnienia czy ww. pismo jest "skargą powszechną, o której mowa w art. 227 k.p.a., wnioskiem, o którym mowa w art. 241 k.p.a., wnioskiem o zmianę obu lub jednej decyzji z dnia 5 grudnia 2012 r., w trybie art. 154 k.p.a., czy odwołaniem od decyzji organu pierwszej instancji z dnia 5 grudnia 2012 r. – obu lub jednej, a jeśli tak, to której." W odpowiedzi na to wezwanie skarżący stwierdził, że jego żądanie było skargą. Pismem z dnia 27 października 2016 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję "Kierownika Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej nr 1 w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej we W. z dnia 5 grudnia 2012 r. – nr [...] oraz [...] odmawiających przyznania zasiłku okresowego i celowego (...)" na wniosek z dnia 12 listopada 2012 r., które w terminie zostały przez skarżącego zaskarżone. W odpowiedzi na niniejszą skargę Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej we W. wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej i wniesionej po upływie terminu. Uzasadniając ten wniosek, wskazano, że skarżący wniósł skargę na 46 decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. Każda z nich zawierała pouczenie o terminie i sposobie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. jako organu właściwego. Ponadto, skarżący korzystał z dostępnych na drodze prawnej środków odwoławczych, zatem sprawy te były rozpoznawane przez organ II instancji tj. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. Decyzje organu II instancji zawierały w swej treści pouczenia o możliwości zaskarżenia tych orzeczeń do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Wobec tego Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej we W. zarzut błędnego pouczenia skarżącego o możliwości odwołania uznał za niezasadny. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 24 listopada 2017 r., opisaną wyżej skargę zarejestrowano jako skargę na decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia 5 grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Jak wynika z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej u.p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W związku z tym, powyższy warunek nie zostanie spełniony dopóki wniesiony przez stronę środek zaskarżenia nie będzie wniesiony i rozpoznany przez organ administracyjny. Tym samym oznacza to, że kontroli w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie podlegają postanowienia nieostateczne, albowiem te mogą zostać ponownie rozpoznane i rozpatrzone przez organ odwoławczy. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z okoliczności sprawy wynika, że skarżący pomimo poprawnego pouczenia o terminie i sposobie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. jako organu właściwego, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Stwierdzenie powyższego oznacza, że skarga, której przedmiotem jest decyzja z dnia 5 grudnia 2012 r., nr [...], wydana przez organ I instancji jest niedopuszczalna. Przysługiwałaby ona dopiero na orzeczenie organu II instancji tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. W tym stanie sprawy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.