IV SA/Wr 689/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 29 lipca 2021 r. nr 0201-IWK.0150.117.2021 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 27 sierpnia 2021 r. Skarżąca, zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu odmawiającą udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 września 2021 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu Strony oraz do uiszczenia wpisu od skargi. Zakreślono siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków, pouczając o skutku jego niedochowania w postaci odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono w dniu 15 listopada 2021 r. na adres pełnomocnika. Po bezskutecznym upływie zakreślonego terminu Sąd w dniu 3 marca 2021 r. wezwał Skarżącą do wtórnego uzupełnia braków skargi. Pismo doręczono na adres Strony w dniu 11 marca 2022 r. W zakreślonym terminie Skarżąca złożyła oświadczenie cofające skargę, wnosząc o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 dalej p.p.s.a.) Sąd bada dopuszczalność skargi na dzień jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy została wniesiona przez uprawniony podmiot, spełnia wymogi formalne, została złożona w terminie i gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Przepis art. 57 § 1 ustawy stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl zaś art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W świetle natomiast art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Nadto zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu sąd odrzuci skargę. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik Strony został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa do zastępowania Skarżącej w postępowaniu wszczętym skargą oraz do uiszczenia wpisu od skargi. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania nie uzupełniono opisanych braków. Wobec tego Sąd wezwał Stronę do podpisania skargi oraz uzupełnienia braku fiskalnego poprzez uiszczenie wpisu do skargi. Wezwanie doręczono Skarżącej w dniu 11 marca 2022 r. W odpowiedzi z dnia 18 marca 2022 r. Strona złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi niedopełniając jej wymogów formalnych i fiskalnych. W tych okolicznościach skargę należało odrzucić, co ma umocowanie w art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Odnosząc się do oświadczenia Strony w przedmiocie cofnięcia skargi to nie mogło ono wywołać pożądanego skutku, gdyż wobec braków formalnych i fiskalnych skargi nie została ona skutecznie wniesiona.