IV SA/Wr 673/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 12 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na decyzję Wojewody D. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranego świadczenia postanawia: odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji.

R. W. pismem z dnia 28 września 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę na decyzję Wojewody D. z dnia 24 sierpnia 2017 r., nr [...] utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia 27 czerwca 2017 r. w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranego świadczenia w wysokości 8.404,40 zł. W niniejszej skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż opłacenie nawet niewielkich rat, tytułem zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych może doprowadzić do pozbawienia skarżącej i jej rodziny niezbędnych środków utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej – u.p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wyjaśnić należy, że co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszystkie odmowne akty administracyjne oraz te, spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Reasumując, wykonanie aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. PWN, Warszawa 1996, s. 147). W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu II instancji, utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o odmowie umorzenia nienależnie pobranego świadczenia w wysokości 8.404,40 zł. Z racji tego, że ww. orzeczenie ma charakter odmowny, to nie podlega wykonaniu (por. postanowienie NSA z dnia 6 grudnia 2007 r., sygn. akt II GZ 190/07, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Stwierdzić należy zatem, że decyzja objęta wnioskiem, jako nienadająca się do wykonania, nie mieści się w zakresie przedmiotowym normy z art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie 61 § 3 u.p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.