IV SA/Wr 66/19

POSTANOWIENIE Dnia 19 sierpnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska- Ilków ( spr.) Asesor WSA Marta Pająkiewicz- Kremis Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. R. o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie sędziów WSA Ireneusza Dukiela oraz Bogumiły Kalinowskiej w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić wniosek

W toku postępowania przed tut. Sądem, Z. R. (dalej: strona, skarżący) w piśmie złożonym w dniu 13 lipca 2020 r. wystąpił o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie sędziów WSA Ireneusza Dukiela oraz Bogumiły Kalinowskiej wskazując, że pozostają w takim stosunku prawnym z Prezydentem W., że " ich prawa i obowiązki zależą od jego stanowiska". Ponadto strona zarzuciła ww. sędziom, że "brali udział w zaskarżonym do NSA wyrokiem postępowaniu". W dniu 16 lipca 2020 r. sędzia WSA Ireneusz Dukiel złożył pisemne oświadczenie, w którym wskazał, że w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 66/19 nie istnieje okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności. Oświadczył również, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r,. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a)., które dawałyby podstawę do jej wyłączenia od rozpoznania niniejszej sprawy. W dniu 21 lipca 2020 r. oświadczenie o analogicznej treści złożyła sędzia WSA Bogumiła Kalinowska. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 18 § 1 p.p.s.a. wyłączenie sędziego z mocy samej ustawy następuje w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Zgodnie z art. 18 § 3 p.p.s.a. także sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi. Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a. - w myśl art. 19 p.p.s.a. - sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Zgodnie z art. 20 § 1 p.p.s.a. obowiązkiem strony zgłaszającej wniosek jest uprawdopodobnienie przyczyny wyłączenia. Na tle powyższych regulacji w pierwszej kolejności wskazać trzeba, że wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy (art. 22 § 2 p.p.s.a.). Z treści oświadczenia złożonego do akt sprawy przez sędziego WSA Ireneusza Dukiela oraz sędzię WSA Bogumiłę Kalinowską nie wynika, aby w niniejszej sprawie zachodziły okoliczności wymienione w art. 18 p.p.s.a. lub inne, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności. Jak stwierdzono zaś w orzecznictwie sądowym, autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego przezeń wyjaśnienia i jeśli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważałyby wiarygodność oświadczenia sędziego (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 1971 r., sygn. akt I CZ 121/71, publ. OSN 1972, poz. 55). Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela także pogląd wyrażony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym skoro sędzia, którego przedmiotowy wniosek dotyczy, złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w sprawie, a prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienia NSA: z dnia 11 stycznia 2007 r., sygn. akt II OZ 1474/06, z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 441/08, z dnia 12 maja 2010 r., sygn. akt I OZ 332/10 oraz z dnia 13 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OZ 259/12, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy dodać, że z art. 19 p.p.s.a. wynika, iż okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji. Tymczasem skarżący nie wykazał w uzasadnieniu swojego wniosku żadnych ustawowych przesłanek wymienionych w art. 18 § 1 p.p.s.a. (w szczególności do przesłanek tych nie należy wskazany w treści wniosku "stosunek prawny" łączący wskazanych we wniosku sędziów WSA z Prezydentem W.), ani też okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego (art. 19 p.p.s.a.). Tym samym wobec niewykazania jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość oświadczeń wskazanych sędziów, należało orzec, na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.