IV SA/Wr 600/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 17 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 stycznia 2021 r. sygn. akt IV SA/Wr 375/20 postanawia: odrzucić skargę.

Prawomocnym wyrokiem z dnia 28 stycznia 2021 r. sygn. akt IV SA/Wr 375/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił decyzję Burmistrza Miasta i Gminy C. z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Przedszkola Miejskiego w C. z dnia [...] czerwca 2020 r. (bez numeru) w przedmiocie odmowy udostępnienia K. N. (dalej: strona, skarżący) informacji publicznej. W dniu [...] sierpnia 2021 r. skarżący, powołując się na art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na niewykonanie ww. wyroku, wnosząc o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta i Gminy C. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Skarga na niewykonanie wyroku służy zatem wyłącznie w wypadku bezczynności organu mimo uprzedniego, prawomocnego wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Tym samym skarga ta nie jest dopuszczalna w odniesieniu do wyroków innych aniżeli uwzględniających skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, zasadniczą przesłanką do zastosowania art. 154 § 1 p.p.s.a. i wymierzenia organowi grzywny jest ustalenie, że organ administracji nie wykonał wyroku sądu uwzględniającego skargę strony na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Uzasadnieniem omawianej regulacji prawnej jest swoista "recydywa" organu administracji przejawiająca się w pierwotnym uwzględnieniu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania i ponownym naruszeniu polegającym na zignorowaniu wydanego w tej sprawie wyroku sądu. Istotą tego postępowania jest wymierzenie grzywny organowi za niewykonanie wyroku (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 23 maja 2019 r. sygn. akt III SA/Łd 72/19 dostępny na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Celem skargi tego rodzaju jest bowiem przymuszenie organu do działania w sytuacji, gdy ignoruje on orzeczenie sądu i nie podejmuje czynności, do których został przez sąd zobowiązany (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 8 lipca 2020 r. sygn. akt II SA/Go 29/20, dostępny na ww. stronie internetowej). W rozpoznawanej sprawie ze skargą na niewykonanie wyroku wystąpiła strona, w odniesieniu do której wydano prawomocny wyrok uchylający decyzje organów pierwszej i drugiej instancji w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, nie zaś wyrok uwzględniający skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W przypadku tego rodzaju skarga, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., nie przysługuje, skoro powołany przepis dotyczy wyłącznie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 154 § 1 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną, o czym orzekł jak w sentencji.