IV SA/Wr 570/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 23 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Miasta i Gminy S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych z tytułu uiszczonego wpisu sądowego.

Pismem z dnia 28 sierpnia 2017 r. Burmistrz Miasta i Gminy S. (zwany dalej stroną lub skarżącym) wniósł skargę na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] uchylającą decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...], nr [...] o odmowie udostępnienia informacji publicznej i umarzającą postępowanie pierwszej instancji w całości. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie, zwracając uwagę, że strona skarżąca działała w niniejszej sprawie jako organ pierwszej instancji, co wyklucza możliwość jej udziału w postępowaniu sądowym w innych charakterze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, zwanej dalej p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2). Do katalogu podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi nie zostały jednak zaliczone organy administracji publicznej, które wydawały rozstrzygnięcia w sprawie objętej tą skargą. Nie dysponują one bowiem wówczas własnym interesem prawnym, ani też uprawnieniem wynikającym z przepisów ustaw szczególnych, a ich rola procesowa została określona w normach kompetencyjnych, które wykonują jako podmiot władzy publicznej, nie zaś jako strona lub uczestnik toczącego się postępowania. Powierzenie zatem organowi jednostki samorządu terytorialnego kompetencji do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na podstawie ustawy, czy też w formie porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt I OSK 67/09 oraz z dnia 3 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 68/11). Tak więc skarżący, wydając decyzję na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego, działała w granicach przyznanych mu ustawowo kompetencji, co wyłączyło możliwość zakwestionowania decyzji organu drugiej instancji w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z powyższych względów wniesioną skargę – jako niedopuszczalną – należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie I sentencji postanowienia. Orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi w kwocie 200,00 złotych zostało natomiast wydane w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.