IV SA/Wr 543/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Rektora Politechniki W. z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 23 listopada 2018 r. A. S. (zwany dalej : stroną lub skarżącym) wniósł skargę na postanowienie Rektora Politechniki W. z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania strony od decyzji Dziekana Wydziału [...] Politechniki W. z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w sprawie odmowy wyrażenia zgody na wznowienie studiów przez skarżącego. Przedmiotowa skarga została złożona osobiście w sekretariacie Prorektora [...] Politechniki W. w dniu [...] listopada 2018 r. Z materiału aktowego wynika, że doręczenie zaskarżonego rozstrzygnięcia było dwukrotnie awizowane w dniach 14 i 22 listopada 2018 r. przy czym termin odbioru przesyłki upłynął w dniu 28 listopada 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako p.p.s.a., skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z powyższego przepisu wynika więc , że skargi nie można wnieść ani po upływie tego terminu ani też przed rozpoczęciem jego biegu. Skarga wniesiona po upływie terminu jest bowiem spóźniona, zaś wniesiona przed rozpoczęciem jego biegu niedopuszczalna. Stosownie do art. 44 § 1 pkt 1 i § 2 - § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Jak wynika z akt sprawy, że zaskarżone postanowienie zostało przesłane na adres skarżącego i było dwukrotnie awizowana w dniach 14 i 22 listopada 2018 r., a następnie zwrócone do siedziby organu z adnotacją " zwrot nie podjęto w terminie". Tym samym korespondencję zawierającą odpis postanowienia z dnia 5 listopada 2018 r. należało uznać za skutecznie doręczoną z upływem dnia 28 listopada 2018 r. W związku z powyższym termin do wniesienia skargi na oznaczone w komparycji postanowienie rozpoczął bieg dopiero w dniu 29 listopada 2018 r. a zatem skargę złożoną w siedzibie organu w dniu 26 listopada 2018 r. należy uznać za przedwczesną. Stwierdzenie powyższego obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.