IV SA/Wr 531/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 14 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi E. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 18 czerwca 2026 r. nr SKO.DA/41/22/26 w przedmiocie uchylenia decyzji przyznającej prawo do świadczenia z funduszu alimentacyjnego i przyznania oraz odmowy prawa do świadczenia z funduszu alimentacyjnego postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 28 lipca 2026 r. (data wpływu do organu) E. G. (dalej: strona) wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze (dalej: SKO) z dnia 18 czerwca 2026 r. nr SKO.DA/41/22/26. Decyzją tą SKO utrzymało w mocy, wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Jeleniej Góry, decyzję Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Jeleniej Górze (dalej: organ I instancji) z dnia 6 maja 2025 r. nr MOPS/DŚR/000073/FA/05/2026: 1) uchylającą decyzję organu I instancji z dnia 8 września 2023 r. nr MOPS/DŚR/000311/FA/09/2023, przyznającą stronie świadczenie z funduszu alimentacyjnego w kwocie 500 zł miesięcznie na rzecz osób uprawnionych, tj. S. S., O. S. oraz J. S. na okres świadczeniowy 2023/2024 od 1 października 2023 r. do 30 września 2024 r.; 2) przyznającą stronie świadczenie z funduszu alimentacyjnego w kwocie 500 zł miesięcznie na rzecz osób uprawnionych, tj. S. S., O. S. oraz J. S. na okres świadczeniowy 2023/2024 od 1 października 2023 r. do 31 grudnia 2023 r.; 3) odmawiającą stronie przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego w kwocie 500 zł miesięcznie na rzecz osób uprawnionych, tj. S. S., O. S. oraz J. S. na okres świadczeniowy 2023/2024 od 1 stycznia 2024 r. do 30 września 2024 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 11 sierpnia 2026 r., strona, pismem Sądu z dnia 13 sierpnia 2026 r., została wezwana do uzupełnienia braku formalnego wniesionej skargi poprzez podanie numeru PESEL strony w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, o czym stosowne pouczenie zostało zawarte w treści wezwania. Jak wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 12) powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone stronie w dniu 25 sierpnia 2026 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 1 września 2026 r. (wtorek). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu z powodu nieuzupełnienia braku formalnego skargi w zakresie obowiązku podania prawidłowego numeru PESEL strony. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wymogi formalne skargi określone zostały w przepisie art. 57 i art. 46 p.p.s.a. Według art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, które określa art. 46 ww. ustawy. Wezwanie strony do uzupełnienia braku formalnego skargi w zakresie podania numeru PESEL strony znajduje podstawę w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., w myśl którego pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Nieuzupełnienie takiego braku, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a., stanowi podstawę odrzucenia skargi. Bieg siedmiodniowego, wynikającego z art. 49 § 1 p.p.s.a, terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci numeru PESEL strony, wobec doręczenia stronie wezwania w tym zakresie w dniu 25 sierpnia 2026 r., minął bezskutecznie w dniu 1 września 2026 r. (wtorek) - strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie omawianego braku, będąc pouczona w kierowanym do niej wezwaniu o konsekwencjach nieuzupełnienia przedmiotowego braku. Kierując się wskazaną argumentacją, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.