IV SA/Wr 514/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 25 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 26 maja 2023 r., nr SKO/RŚ-423/265/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

K. C. (dalej: Skarżąca) wniosła skargę na opisane w sentencji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że w dniu 2 sierpnia 2023 r. wydał w ramach autokontroli postanowienie nr SKO/WSA-460/100/2023, którym uchylił zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-2. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe m.in. na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracji w trybie autokontroli przewidzianej w art. 54 § 3 p.p.s.a. W myśl tego przepisu organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W rozpoznawanej sprawie po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego doszło do skutecznego wyeliminowania w trybie autokontroli zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego, w związku z czym postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, Sąd - działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a. - orzekł jak w pkt I sentencji. O zwrocie kosztów Sąd orzekł na podstawie art. 225 p.p.s.a., zgodnie z którym opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt (pkt II sentencji). Zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1a p.p.s.a., strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.