IV SA/Wr 511/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA we Wrocławiu z dnia 24 lipca 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 240/18 postanawia: I. odrzucić skargę; II. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Wyrokiem z 24 lipca 2018 r. (IV SA/Wr 240/18) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 27 lutego 2018 r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego. Powyższe orzeczenie stało się prawomocne z dniem 11 września 2018 r. Pismem z dnia 29 października 2020 r. skarżący zwrócił się do tutejszego Sądu o wznowienie postępowania prowadzonego pod sygnaturą IV SA/Wr 240/18. W piśmie z dnia 19 marca 2021 r. oraz z dnia 16 kwietnia 2021 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Pismem z 25 marca 2021 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania przez wskazanie podstawy wznowienia postępowania, uzasadnienie wskazanej podstawy wznowienia, wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, wskazanie żądania skargi o wznowienie postępowania, tj. czy skarżący wnosi o uchylenie, czy zmianę wyroku z 24 lipca 2018 r. (IV SA/Wr 240/18). Jednocześnie Sąd pouczył skarżącego, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie. Wezwanie zostało odebrane osobiście przez skarżącego 9 kwietnia 2021 r., co poświadczył on własnoręcznym podpisem. Do czasu wydania tego postanowienia skarżący nie uzupełnił braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga o wznowienie postępowania winna odpowiadać wymaganiom formalnym stawianym pismom strony (na zasadzie art. 276 zd. 1 p.p.s.a. do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy działu VII p.p.s.a. "Wznowienie postępowania" nie stanowią inaczej) oraz zawierać dodatkowe elementy wymienione w art. 279 p.p.s.a., tj.: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi i żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Merytoryczne rozpoznanie skargi o wznowienie postępowania poprzedzone jest każdorazowo oceną jej dopuszczalności, na którą składa się zbadanie zachowania trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 277 p.p.s.a. oraz zbadanie, czy skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia (zob.: art. 280 § 1 p.p.s.a.). W przypadku braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie postępowania odrzuca. Sąd odrzuca skargę o wznowienie postępowania również wtedy, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych (zob. art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a.). Przepis art. 280 § 2 p.p.s.a. stanowi, że na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia. Na zasadzie zaś art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a., jeżeli skarga o wznowienie postępowania nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W związku ze stwierdzonymi w tym względzie brakami tej sprawy wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie doręczono skarżącemu 9 kwietnia 2021 r. Zakreślony termin do wykonania wezwania upływał z dniem 16 kwietnia 2021 r. (piątek). Skarżący braków nie uzupełnił. Wobec powyższego skarga o wznowienie postępowania podlegała odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a. Jednocześnie trzeba zauważyć, że zgodnie z art. 243 § 1 zd. 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. W myśl art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wówczas, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. W szczególności dotyczy to sytuacji, w której skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 stycznia 2013 r., II OZ 37/13 oraz z 5 marca 2013 r., I OZ 152/13 - dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został zawarty w skardze niedopuszczalnej, podlegającej odrzuceniu. Stanowiło to więc o oczywistej bezzasadności skargi, co tym samym obligowało Sąd do oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy zgodnie z art. 247 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie II sentencji postanowienia.