IV SA/Wr 497/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu W składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.K. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 18 czerwca 2025 r., nr 854/2025 w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucyjnej i odmowy uchylenia czynności egzekucyjnych i zastosowanych środków egzekucyjnych postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie: Postanowieniem z 18 czerwca 2025 r. (854/2025) Dolnośląski Wojewódzki Konserwator Zabytków oddalił zarzuty skarżącej w sprawie egzekucyjnej i odmówił uchylenia czynności egzekucyjnych i zastosowanych środków egzekucyjnych. Niniejsze postanowienie zostało skutecznie doręczone skarżącej (na ręce osoby uprawnionej do odbioru: Ł. M.) 9 lipca 2025 r. (k. 172-173 akt administracyjnych sprawy). Pismem z 8 sierpnia 2025 r. skarżąca wywiodła skargę na ww. postanowienie, którą nadała w U. "[...]" 12 sierpnia 2025 r. (k. 62 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpatrywanej sprawie skarga została wniesiona po terminie. Z akt administracyjnych sprawy wynika bowiem bezspornie, że zaskarżone postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z 18 czerwca 2025 r. (854/2025) zostało skutecznie doręczone skarżącej 9 lipca 2025 r. - na ręce osoby uprawnionej Ł. M. Na marginesie wskazać należy, iż w toku całego postępowania administracyjnego osoba ta odbierała korespondencję kierowaną do skarżącej. Skarżąca zaś – choć w treści skargi podniosła, że ww. postanowienie zostało jej doręczone 15 lipca 2025 r. – nie przedłożyła jednocześnie żadnego dowodu potwierdzającego ww. okoliczność, a podważającego ww. ustalenia Sądu. Zaskarżone postanowienie również zawierało wymagane prawem pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia do Sądu. Pomimo tego, skarga na opisane postanowienie została wniesiona przez skarżącą w U. "[...]" dopiero 12 sierpnia 2025 r. (data stempla pocztowego, k. 62 akt sądowych), czyli z uchybieniem trzydziestodniowego terminu na jej wniesienie, wynikającego z art. 53 § 1 p.p.s.a., który upłynął w sprawie bezskutecznie z dniem 8 sierpnia 2025 r. (piątek). W tych okolicznościach, Sąd odrzucił skargę – jako wniesioną po terminie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.