IV SA/Wr 492/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Dukiel, Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski, , po rozpoznaniu w Wydziale IV w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 marca 2018 r. sprawy ze skargi Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] marca 2017 r. nr. [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odrzucić skargę.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2017 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławczego we W., po rozpatrzeniu wniosku Z. R. (dalej: skarżący) z dnia 13 marca 2017 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...], odmawiającym wznowienia postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], utrzymującą w mocy - wydaną z upoważnienia Prezydenta W. - decyzję Kierownika Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej Nr [...] w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...], odmawiającą udzielenia skarżącemu zasiłku celowego na uregulowanie zadłużeń w opłacie czynszu w wysokości 6 310, 57 zł za okres styczeń 2009 r. – styczeń 2012 r., utrzymało w mocy wymienione wyżej postanowienie z dnia 12 grudnia 2016 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżący wskazał, że dotyczy ona postanowienia z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] odmawiającego wznowienia postępowania (...), które zostało utrzymane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. postanowieniem z dnia [...] marca 2017 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślenia wymaga, że wskazanie przedmiotu zaskarżenia należy wyłącznie do skarżącego, zaś wola skarżącego - jako dysponenta skargi - pozostaje dla Sądu wiążąca. W skardze skarżący jako przedmiot zaskarżenia wskazał postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] grudnia 2016 r., które, jak nadmienił, zostało utrzymane przez ten organ postanowieniem z dnia [...] marca 2017 r. Sąd zatem uznał, że przedmiotem skargi jest postanowienie z dnia [...] marca 2017 r. przyjmując tym samym sytuację korzystniejszą dla skarżącego, gdyż od orzeczenia tego, jako wydanego w II instancji, przysługiwała skarga do sądu administracyjnego. Gdyby zaś uznać, że intencją skarżącego było zaskarżenie postanowienia z dnia 12 grudnia 2016 r. to skarga taka podlegałaby odrzuceniu jako niedopuszczalna. W stanie prawnym obowiązującym bowiem na dzień wydania tego postanowienia przed zainicjowaniem sądowej kontroli aktu skarżący zobowiązany był do wyczerpania administracyjnego toku postępowania, który obligował do wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wynikało to z brzmienia art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., obecnie Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), zwanej dalej "p.p.s.a.", który stanowił, że skargę można było wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a takim środkiem zaskarżenia był również m.in. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Tym samym skargę do sądu administracyjnego można było wnieść na postanowienie, które nie podlegało już zaskarżeniu w administracyjnym toku instancji poprzez zażalenie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z tego względu, że taki środek prawny został już w stosunku do kwestionowanego orzeczenia wykorzystany albo dlatego, że postępowanie w danej sprawie jest jednoinstancyjne, co jednak wynikać musiało z przepisów szczególnych. Przyjmując zatem, że skarga została złożona na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2017 r. należy stwierdzić, że została ona wniesiona po terminie. Przepis art. 53 § 1 p.p.s.a. bowiem stanowi, że skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W zaskarżonym postanowieniu pouczono skarżącego o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w terminie trzydziestu dni od dnia jego doręczenia. Z akt sprawy wynika, że skarżący otrzymał zaskarżone postanowienie w dniu 2 maja 2017 r. Termin do wniesienia skargi rozpoczął zatem swój bieg w dniu 3 maja 2017 r. Trzydziestym dniem był czwartek 1 czerwca 2017 r. zatem w tym dniu upływał termin do wniesienia skargi. Skarżący złożył skargę osobiście w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w dniu 1 sierpnia 2017 r. Skoro termin do wniesienia skargi upływał w dniu 1 czerwca 2017 r. zaś skargę wniesiono w dniu 1 sierpnia 2017 r. należy uznać, że skarga została wniesiona z przekroczeniem 30-dniowego terminu. Skarżący nie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu.