IV SA/Wr 440/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

W dniu [...] maja 2021 r. J. K. (dalej: strona, skarżąca), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Z nadesłanego przez organ w dniu [...] października 2021 r. odpisu skróconego aktu zgonu skarżącej wynika, że skarżąca zmarła w dniu [...] października 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowe podlega umorzeniu z urzędu. Zgodnie z art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego. Wyjątek od tej zasady określa art. 124 § 3 p.p.s.a., w myśl którego nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. W sytuacji takiej nie dochodzi do następstwa procesowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym będącego skutkiem następstwa prawnego wynikłego ze śmierci strony. W przypadku tym zastosowanie znajduje art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a., stosownie do którego, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Z powyższego wynika, że kierunek procedowania przez sąd administracyjny po powzięciu informacji o śmierci strony zależy od oceny, czy przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, czy też nie. Sukcesja procesowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym może mieć bowiem miejsce wyjątkowo, gdy przedmiotem postępowania są prawa i obowiązki, które mogą przechodzić i przeszły na inne osoby w związku ze śmiercią strony. Zasadą na gruncie prawa administracyjnego jest natomiast brak klasycznej sukcesji pod tytułem ogólnym, charakterystycznej dla prawa cywilnego. Przejście praw i obowiązków publicznoprawnych jest możliwe wyłącznie, albo gdy prawo materialne wprost wskazuje podmioty, na które przechodzą prawa i obowiązki będące przedmiotem konkretnej sprawy administracyjnej, albo gdy podmioty te uda ustalić się na podstawie charakteru konkretnej sprawy, tj. gdy sprawa nie dotyczy praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłą. Niniejsze postępowanie sądowe zostało zainicjowane na skutek wniesienia przez stronę skargi na decyzję w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, wydanej na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t. j. Dz. U. 2020 r., poz. 111 ze zm.). W okolicznościach sprawy nie budzi wątpliwości, że świadczenie z pomocy społecznej, którego domagała się skarżąca, jest ściśle związane z osobą świadczeniobiorcy. Przedmiot postępowania odnosi się zatem wyłącznie do praw i obowiązków skarżącej, jako osoby, która ubiegała się o przyznanie tego świadczenia. W związku z powyższym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.