IV SA/Wr 440/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2017 r., na posiedzeniu niejawnym, zażalenia Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 października 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 440/17, odrzucające skargę kasacyjną Z.K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 września 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 440/17, odrzucającego skargę Z. K. na pismo D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uznania się niewłaściwym i przekazania pisma według właściwości Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu, postanawia: odrzucić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, postanowieniem z dnia 19 października 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 440/17, odrzucił skargę kasacyjną wniesioną osobiście przez Z. K. (dalej: skarżąca) od postanowienia Sądu z dnia 27 września 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 440/17, odrzucającego skargę skarżącej na pismo D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania się niewłaściwym i przekazania pisma według właściwości Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 25 października 2017 r. Pismem z 25 października 2017 r., które wpłynęło do tutejszego Sądu w dniu 31 października 2017 r., skarżąca wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, które zostało sporządzone przez nią osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Stosownie natomiast do treści art. 194 § 4 zd. 1 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjątek od tej zasady sformułowany w odpowiednio stosowanym art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a dopuszcza możliwość sporządzenie zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będących stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, zaś w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami a także w sprawach własności przemysłowej odpowiednio przez doradców podatkowych oraz rzeczników patentowych. W rozpoznawanej sprawie zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało sporządzone osobiście przez skarżącą, który pomimo świadomości istnienia obowiązku sporządzenia zażalenia przez podmiot do tego uprawniony, o czym został skutecznie pouczony w piśmie z 8 lipca 2015 r. (punkt 4 pouczenia), postanowiła jednakże samodzielnie zainicjować postępowanie odwoławcze. Stąd też nie ma wątpliwości, że zażalenie nie spełnia ustawowego wymogu sporządzenia go przez profesjonalnego pełnomocnika, zaś skarżąca nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. W tej sytuacji zażalenie – jako niedopuszczalne – należało odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 198 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.