IV SA/Wr 440/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków po rozpoznaniu w dniu 19 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 września 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 440/17 odrzucającego skargę Z.K. na pismo D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uznania się niewłaściwym i przekazania pisma według właściwości Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.

Postanowieniem z dnia 27 września 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 440/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. K. (zwanej dalej stroną lub skarżącą) na pismo D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] w przedmiocie uznania się niewłaściwym i przekazania pisma według właściwości Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu. W dniu 9 października 2017 r. doręczono skarżącej odpis powyższego orzeczenia wraz z pouczeniem o sposobie i trybie jego zaskarżenia. Pismem z dnia 10 października 2017 r. strona wniosła sporządzoną osobiście skargą kasacyjną od wskazanego na wstępie postanowienia z dnia 27 września 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesiona przez stronę osobiście sporządzona skarga kasacyjna przyczyn formalnych podlega odrzuceniu. Wskazać bowiem należy, że ustawodawca, regulując instytucję skargi kasacyjnej, uzależnił skuteczność jej wniesienia od spełnienia szeregu przesłanek, których niespełnienie powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwaną dalej p.p.s.a., sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej został określony w art. 177 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jednym z warunków dopuszczalności skargi kasacyjnej w znaczeniu podmiotowym jest sporządzenie jej przez podmioty wymienione w art. 175 p.p.s.a. , zgodnie z owym przepisem skarga kasacyjna co do zasady powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego ( art. 175 § 1 p.p.s.a.). Jednakże przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2.p.p.s.a.). Dodatkowo w sprawach obowiązków podatkowych, skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego (art. 175 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżąca została prawidłowo pouczono o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. Mimo powyższego pouczenia skarżąca sama sporządziła i wniosła do Sądu w ustawowym terminie pismo procesowe, zatytułowane skarga kasacyjna. Jednocześnie skarżąca nie wykazała i z akt sprawy nie wynika, jakoby należała ona do kręgu podmiotów wymienionych w cytowanym wyżej art. 175 p.p.s.a. Zatem skargę kasacyjną dotkniętą wskazanym brakiem formalnym, którego skarżąca nie jest w stanie usunąć, należało uznać za niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu , na podstawie art. 178 p.p.s.a., w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.