IV SA/Wr 396/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. Z. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 7 maja 2026 r. nr 010070/680/3283000/2025 w przedmiocie uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego postanawia: umorzyć postępowanie.

Pismem z 21 maja 2026 r. skarżąca wywiodła skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 7 maja 2026 r. (nr 010070/680/3283000/2025) w przedmiocie uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego. W odpowiedzi na skargę Prezes Zakładu Ubezpieczeń wskazał, że w wyniku autokontroli decyzją z 5 czerwca 2026 r. uchylił w całości będącą przedmiotem skargi do Sądu ww. decyzję z 7 maja 2026 r. i przyznał skarżącej prawo do świadczenia wychowawczego za okres od 1 czerwca 2025 r. do 31 stycznia 2026 r. w wysokości 800 zł miesięcznie. Niniejsza decyzja została skarżącej skutecznie doręczona 5 czerwca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza m.in. sytuację, gdy w toku tego postępowania, przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Z taką sytuacją będziemy mieć do czynienia w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego (uchylony) w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień "autokontrolnych" przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie, w ramach ustawowo przyznanych uprawnień do "autokontroli" zaskarżonego aktu, Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych uwzględnił skargę w całości i decyzją z 7 lipca 2026 r. uchylił zaskarżoną do Sądu decyzję z 7 maja 2026 r. i jednocześnie przyznał skarżącej prawo do świadczenia wychowawczego za okres od 1 czerwca 2025 r. do 31 stycznia 2026 r. w wysokości 800 zł miesięcznie. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte przez skarżącą na skutek skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 7 maja 2026 r. stało się bezprzedmiotowe, gdyż na skutek uchylenia tej decyzji przez organ w postępowaniu autokontrolnym, brak jest już przedmiotu zaskarżenia, a tym samym przedmiotu kontroli sądowej. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.