IV SA/Wr 371/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi P. Ś. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu z dnia 7 kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy naliczenia i wypłacenia wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.

P. Ś. ( zwany dalej: stroną , skarżącym ) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę na opisaną w rubrum postanowienia decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., orzekającą o odmowie naliczenia i wypłacenia wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Powodem odmowy przyznania wnioskowanego świadczenie było uznanie, że w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 1610) ustawodawca wskazał ,że przepis art.115a ustawy o Policji , w brzmieniu nadanym powyższą ustawą , stosuje się do spraw dotyczących wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy wszczętych i niezakończonych przed dniem [...] oraz do spraw dotyczących wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy policjantowi zwolnionemu ze służby od dnia [...]. Natomiast w odniesieniu do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za okres przed dniem [...]. zastosowanie znajdą wyłącznie przepisy ustawy o Policji, obowiązujące przed tym dniem i ustalające sposób wyliczenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego w wymiarze 1/30 części miesięcznego uposażenia za 1 dzień niewykorzystanego urlopu. W związku z czym skarżący , pełniący służbę do [...] otrzymał ekwiwalent za niewykorzystany urlop za lata sprzed 2018r. na dotychczasowych zasadach , natomiast za określoną proporcjonalnie część 2018r. otrzymał ekwiwalent pieniężny na nowych zasadach Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje : Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a. ), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. A zatem warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego jest to , aby postępowanie , o którym mowa w cytowanym przepisie było w toku, a więc było wszczęte. Natomiast rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania , jeżeli rozstrzygniecie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem pierwszego postępowania ( kwestia prejudycjalna) . Takie rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku między sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego . Związek ten polega na tym ,że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej (zob. wyroki NSA : z 8.07.2008r. IIOPSK 792/07 ; z 26.10.2005r. I FSK 230/05 , Legalis) . W ocenie Sądu z taką sytuacją mamy do czynienia w badanej sprawie. Podstawową bowiem okolicznością , stanowiącą podstawę odmowy przyznania skarżącemu wnioskowanego świadczenia jest fakt ,że ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za okres przed dniem 6 listopada 2018 r. ustala się na zasadach wynikających z przepisów ustawy o Policji w brzmieniu obowiązującym przed dniem 6 listopada 2018 r. Według organu , funkcjonariusz w dacie zwolnienia ze służby w Policji otrzymał wszystkie świadczenia związane ze zwolnieniem ze służby, w tym ekwiwalent za niewykorzystany urlop, naliczony w prawidłowej wysokości. Z urzędu Sądowi wiadomo ,że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 21 stycznia 2021 r. sygn. akt II SA/Bk 866/20, w sprawie ze skargi funkcjonariusza Policji na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Białymstoku, odmawiającą wypłaty wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, wystąpił z następującym pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego, a mianowicie : "Czy art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1610) w zakresie, w jakim wyłącza stosowanie przepisu art. 115a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2020 r., poz. 360 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października 2020 r. do spraw dotyczących ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy, wszczętych po dniu 6 listopada 2018 r. w odniesieniu do policjantów zwolnionych ze służby przed dniem 6 listopada 2018 r. jest zgodny z art. 2, art. 8 ust. 1, art. 32 ust. 1, art. 190 ust. 1, 3 i 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r." Udzielenie odpowiedzi na powyższe pytanie ma znaczenie dla powyższej sprawy rozpoznawanej przez Sąd, w której istotną przyczyną uzasadniającą odmowę przyznania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop jest powołanie się przez oba organy orzekające w sprawie na normę prawną wynikającą z art.9 ust.1 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw. Zawieszenie postępowania sądowego jest zatem uzasadnione wystąpieniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białystoku do Trybunału Konstytucyjnego z wspomnianym wyżej pytaniem prawnym. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.