IV SA/Wr 367/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ż. na rozstrzygnięcie Rektora Uniwersytetu Wrocławskiego z dnia 8 października 2025 r., (bez numeru) w przedmiocie odmowy przedłużenia terminu złożenia rozprawy doktorskiej postanawia: odrzucić skargę.

A. Ż. (dalej: strona, skarżący) wniósł skargę z dnia 30 kwietnia 2026 r. na rozstrzygnięcie Rektora Uniwersytetu Wrocławskiego wydane przez upoważnionego Kierownika Kolegium Doktorskiego N. na Uniwersytecie Wrocławskim (dalej: Kierownik Kolegium Doktorskiego) z dnia 8 października 2025 r., (bez numeru) w przedmiocie odmowy przedłużenia terminu złożenia rozprawy doktorskiej oraz na decyzję z dnia 12 lutego 2026 r. o skreśleniu skarżącego z listy doktorantów [...] roku Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 1 czerwca 2026 r. rozdzielono skargę strony dotyczącą ww. rozstrzygnięć do odrębnego rozpoznania. Sprawie ze skargi na rozstrzygnięcie Kierownika Kolegium Doktorskiego nadano sygn. akt IV SA/Wr 367/26. Z tej akt sprawy wynika, że pismem z dnia 14 września 2025 r. skarżący wniósł o przedłużenie terminu złożenia rozprawy doktorskiej ponad termin wskazany w indywidualnym planie badawczym do dnia 30 września 2026 r. Jako okoliczności uzasadniające wniosek skarżący wskazał przede wszystkim długotrwałe problemy komunikacyjne z promotorem, które uniemożliwiły mu złożenia dokumentów dotyczących wyników badania doktorskiego w roku akademickim 2024/2025 i innych kwestii sprawozdawczych, a także uzyskanie opinii promotora. Strona podniosła również, że od dnia 13 sierpnia 2025 r. przebywa nieprzerwanie na zwolnieniu lekarskim, w związku z tym przesunięcie terminu złożenia wymaganych dokumentów do dnia 30 września 2025 r. umożliwi jej, pomimo bieżących trudności, podjęcie dodatkowych działań na rzecz dopełnienia wymaganych formalności. Odpowiadając na powyższy wniosek Kierownik Kolegium Doktorskiego pismem z dnia 8 października 2025 r. odmówił skarżącemu przedłużenia terminu złożenia rozprawy doktorskiej. W uzasadnieniu wskazał, że w myśl § 35 ust. 4 uchwały nr 134/2019 Senatu Uniwersytetu Wrocławskiego z dnia 25 września 2019 r. w sprawie regulaminu Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu Wrocławskiego kierownik właściwego kolegium, na wniosek doktoranta i po zasięgnięciu opinii promotora/promotorów i promotora pomocniczego, może wyrazić zgodę na przedłużenie terminu złożenia rozprawy doktorskiej ponad okres przewidziany w indywidualnym planie badawczym, łącznie nie dłużej niż o 2 lata, m. in. w przypadku czasowej niezdolności spowodowanej chorobą oraz w przypadku konieczności prowadzenia długotrwałych badań naukowych koniecznych dla dokończenia rozprawy doktorskiej. Kierownik Kolegium Doktorskiego powołując się na zebraną niezbędną dokumentację - w tym negatywną opinię promotora co do przedłużenia terminu złożenia rozprawy doktorskiej - uznał, że w sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek do przedłużenia wnioskowanego terminu, a stan zaawansowania pracy nie rokuje ukończenia jej do września 2026 r. Wskazał, że usprawiedliwieniem znacznego opóźnienia złożenia rozprawy doktorskiej nie może być choroba strony udokumentowana od dnia 13 sierpnia 2025 r. Dodatkowo zasadność przedłużenia prac nad rozprawą doktorską ze względu na konieczność prowadzenia długotrwałych badań naukowych uznał za wątpliwą w kontekście negatywnego stanowiska promotora w tym zakresie. Jednocześnie decyzją z dnia 12 lutego 2026 r. Kierownik Kolegium Doktorskiego, działając z upoważnienia Rektora Uniwersytetu Wrocławskiego, skreślił skarżącego z listy doktorantów [...] roku Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu Wrocławskiego - programu kształcenia w dyscyplinie naukowej [...] w Kolegium Doktorskim N. na Wydziale P. - z powodu niezłożenia rozprawy doktorskiej w terminie określonym w indywidualnym planie badawczym. W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu Wrocławskiego wniósł o odrzucenie, ewentualnie oddalenie skargi dotyczącej decyzji w sprawie skreślenia skarżącego z listy doktorantów oraz o odrzucenie skargi na rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy przedłużenia terminu złożenia rozprawy doktorskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Merytoryczną ocenę skargi wniesionej do sądu administracyjnego poprzedza badanie jej dopuszczalności z uwzględnieniem kognicji sądu administracyjnego do orzekania w sprawie, co wynika z ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych reguluje art. 3 p.p.s.a., zgodnie z którym, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 p.p.s.a.). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na (art. 3 § 2 p.p.s.a.): 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a 2 p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie z dnia 8 października 2025 r. odmawiające przedłużenia stronie terminu złożenia rozprawy doktorskiej wydane przez Kierownika Kolegium Doktorskiego upoważnionego przez Rektora Uniwersytetu Wrocławskiego na podstawie upoważnienia z dnia 2 września 2024 r. nr [...]. W ocenie Sądu kontrola tego rodzaju rozstrzygnięć nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Sąd podziela ocenę prawną, że uczelnia wyższa jest podmiotem administracji działającym w formie zakładu administracyjnego. Organy zakładów administracyjnych kierują do swoich użytkowników akty administracyjne dzielące się na zewnętrzne i wewnętrzne. Akty zakładowe zewnętrzne decydują o nawiązaniu, rozwiązaniu lub przekształceniu zasadniczych elementów stosunku zakładowego. Ich podjęcie skutkuje stworzeniem nowej sytuacji prawnej ich adresata także w zewnętrznej sferze działania administracji. Natomiast akty zakładowe wewnętrzne są jednostronnymi działaniami prawnymi organów zakładu skierowanymi na wywołanie konkretnych, indywidualnie oznaczonych skutków prawnych w ramach stosunku zakładowego. Jako takie nie prowadzą jednak bezpośrednio do przekształcenia, nawiązania lub rozwiązania tego stosunku. Dodatkowo należy odnotować, że akty zakładowe wewnętrzne wydawane są na podstawie wewnętrznych źródeł prawa niemających charakteru powszechnie obowiązujących źródeł prawa, w związku z czym nie mogą ostatecznie przesądzać o sytuacji prawnej studenta lub doktoranta. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych kontroli sądowej podlegają wyłącznie działania mające charakter zewnętrzny niezależnie od ich formy zewnętrznej (postanowienie NSA z dnia 24 listopada 2020 r., sygn. akt I OSK 2125/20, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej: CBOSA). Oznacza to, że rozstrzygnięcie o odmowie przedłużenia terminu do złożenia rozprawy doktorskiej jest związane z tokiem studiów i samo w sobie nie pozbawia skarżącego statusu doktoranta. Zaskarżony akt został skierowany na wywołanie konkretnych i indywidualnie oznaczonych skutków prawnych w ramach istniejącego stosunku zakładowego, przy czym – w odróżnieniu od decyzji o skreśleniu z listy doktorantów – zawarte w nim rozstrzygnięcie nie wypłynęło na istnienie tego stosunku. Podkreślenia wymaga, że przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) nie stosuje się do decyzji dotyczącej przedłużenia okresu studiów (por. wyrok NSA z 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 81/13, CBOSA). Tylko w niektórych rodzajach spraw ustawodawca wprost przesądził w przepisach ustaw, w szczególności w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce, że ich rozstrzygnięcie następuje w formie decyzji, a co za tym idzie - stosuje się do nich przepisy k.p.a. Przedłużenie studiów nie zostało zawarte w katalogu decyzji, wynikającego z przepisów art. 169 ust. 10 i 11, art. 175 ust. 3, art. 190 ust. 3, art. 197 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r., poz. 1571 ze zm., dalej: P.s.w.n.). Rozstrzygnięcie o odmowie przedłużenia terminu do złożenia rozprawy doktorskiej ma podstawę prawną w wewnętrznym źródle prawa, tj. Regulaminie Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Skoro nie stanowią one przepisów prawa powszechnie obowiązującego, a jedynie są przepisami o charakterze wewnątrzzakładowym, to mogą one stanowić wyłącznie podstawę do wydania rozstrzygnięcia związanego z tokiem studiów indywidualnie określonego doktoranta, jednocześnie nie przesądzając o jego sytuacji prawnej, albowiem nie mają charakteru zewnętrznego (por. postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2018 r., sygn. akt I OSK 3854/18, CBOSA). Skoro zatem ustawodawca w przepisach P.s.w.n. nie wymienił spraw dotyczących przedłużenia terminu do złożenia rozprawy doktorskiej, jako podlegających rozstrzygnięciu w oparciu o k.p.a. i w konsekwencji – poddanych kognicji sądu administracyjnego - to sąd administracyjny nie ma podstaw do ingerowania poza wyznaczonym przez ustawodawcę zakresem w działania organów uczelni. Wobec powyższego zaskarżone rozstrzygnięcie Kierownika Kolegium Doktorskiego w przedmiocie odmowy przedłużenia terminu złożenia rozprawy doktorskiej ponad okres przewidziany w indywidualnym planie badawczym jest związane z tokiem studiów, albowiem samo w sobie nie pozbawia strony statusu doktoranta. W konsekwencji, zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów Regulaminu Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu Wrocławskiego nie mogą być przedmiotem kontroli w tej sprawie. Jest to akt zakładowy wewnętrzny, regulujący stosunki pomiędzy doktorantem, a zakładem - Uniwersytetem Wrocławskim i wydane na jego podstawie rozstrzygnięcia, nie mające charakteru zewnętrznego, nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Sąd końcowo zauważa, że decyzja o skreśleniu z listy studentów/doktorantów podlega natomiast kognicji sądów administracyjnych, a w toku kontroli legalności takiej decyzji badane są wszelkie okoliczności, które miały wpływ na rozstrzygnięcie w takiej sprawie. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną, o czym orzekł jak w sentencji postanowienia.