IV SA/Wr 354/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. R. o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 listopada 2017 r. sygn. akt IV SA/Wr 354/16 odmawiającego uwzględnienia wniosku o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 czerwca 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 354/16 odmawiającego uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 kwietnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Wr 354/16 oddalającego w całości skargę Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego postanawia: odmówić wykładni powyższego postanowienia.

Postanowieniem z dnia 24 listopada 2017 r. sygn. akt IV SA/Wr 354/16 odmówiono uwzględnienia wniosku o uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 czerwca 2017 r. sygn. akt IV SA/Wr 354/16 odmawiającego uwzględnienia wniosku o uzupełnienie postanowienia WSA we Wrocławiu z dnia 14 czerwca 2017 r. odmawiającego uzupełnienia wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 19 kwietnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Wr 354/16 oddalającego w całości skargę Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 27 kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie dodatku. Pismem z dnia 21 grudnia 2017 r. skarżący wniósł o wykładnię powyższego orzeczenia, wskazując, że doręczone orzeczenie jest dla niego niezrozumiałe i uniemożliwia mu prawidłowe i skuteczne zaskarżenie na dostępnej mu drodze instancyjnej. W uzasadnieniu wniosku skarżący nadto podniósł, że przed zaskarżeniem jakiegokolwiek orzeczenia na drodze instancyjnej należy spytać sąd o "jego emocje w trakcie orzekania o sprawie". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek ten nie jest zasadny. Stosownie do przepisu art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a., Sąd, który wydał orzeczenie rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie Sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni, której podlega zarówno sentencja orzeczenia jak i jego uzasadnienie, zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, uniemożliwiający jednoznaczne rozumienie tekstu, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Potrzeba wykładni może być wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania wyroku (lub postanowienia – por. art. 166 p.p.s.a.). W ocenie Sądu z taką sytuacją nie mamy do czynienia w badanej sprawie. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 czerwca 2017 r. jest jasna zarówno w zakresie sentencji, jak i jego uzasadnienia. W sposób jednoznaczny i czytelny wskazano w nim przedmiot i sposób rozstrzygnięcia Sądu, a także przyczyny odmówienia uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku. Wobec tego trudno przyjąć, że postanowienie to wymaga niezbędnej wykładni. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wniosek o dokonanie wykładni jest w istocie polemiką z rozstrzygnięciem Sądu, bowiem skarżący podnosi jedynie, że jest niezadowolony z rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 158 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.