IV SA/Wr 286/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia NSA Julia Szczygielska (spr.) Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. N. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o uznaniu za osobę bezrobotną i przyznaniu prawa do zasiłku, odmowy uznania za osobę bezrobotną i umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa do zasiłku postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w wydanym w niniejszej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 stycznia 2017 r. w ten sposób, że: w linijce 11 od dołu wykreślić "- Wydział Polityki Społecznej" oraz wykreślić punkt II sentencji wyroku.

Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę L. N. na opisaną w sentencji decyzję Wojewody D. (punkt I sentencji wyroku) oraz przyznał radcy prawnemu R.W. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 590,40 złotych w tym 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym (punkt II sentencji wyroku). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718), dalej: p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przy czym, wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2009 r., sygn. akt I GZ 7/09, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W sentencji wyroku, tj. w linijce 11 od dołu oraz w punkcie II, Sąd omyłkowo zawarł zapis "- Wydział Polityki Społecznej" a także orzeczenie w przedmiocie kosztów należnych pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu. Podkreślenia bowiem wymaga, że zaskarżoną decyzję wydał Wojewoda D. a nie "Wojewoda D. – Wydział Polityki Społecznej" oraz, że występujący w sprawie pełnomocnik skarżącego nie był wyznaczony z urzędu. W tej sytuacji nie przysługiwał mu zatem zwrot od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postepowaniu sądowym. Zdaniem Sądu, wskazana omyłka jest oczywista, na co wskazuje jej charakter (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 2014/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego, na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.