IV SA/Wr 249/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 12 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu z dnia 30 stycznia 2023 r., nr 345/2023 w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji postanawia: odrzucić skargę.

M.M.(dalej: strona, skarżący) pismem z dnia 22 marca 2023 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisany w sentencji postanowienia rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu (dalej: Komendant Wojewódzki Policji, organ I instancji) z dnia 30 stycznia 2023 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z tym uzasadnieniem, że skarga została złożona przed zakończeniem postępowania administracyjnego w II instancji. Podał, że skarżący złożył odwołanie od rozkazu personalnego z dnia 30 stycznia 2023 r. do Komendanta Głównego Policji, który rozkazem personalnym z dnia 31 marca 2023 r. nr 1439 utrzymał w mocy ww. rozkaz personalny z dnia 30 stycznia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259) zwanej dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei przesłanki odrzucenia skargi określa art. 58 § 1 p.p.s.a., który w punkcie 6 stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w pkt 1-5a tego przepisu. Brak wyczerpania środków zaskarżenia stanowi inną przyczynę, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.i skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 25 września 2007 r., sygn. akt II GSK 136/07 - LEX nr 374841). Stosownie do art. 16 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 902 ze zm.), dalej k.p.a. decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w ustawach szczególnych. W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił ze skargą na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 30 stycznia 2023 r., który działał w niniejszej sprawie jako organ I instancji, stąd też od wydanej decyzji przysługiwało stronie postępowania prawo wniesienia odwołania. Jak wynika z lektury pouczenia do decyzji z dnia 30 stycznia 2023 r., prawidłowo organ I instancji wskazał właściwy organ odwoławczy i termin do złożenia rzeczonego środka zaskarżenia. Podkreślenia wymaga, że pismem z dnia 14 lutego 2023 r. skarżący wniósł do organu I instancji odwołanie, który to środek zaskarżenia został rozpoznany przez Komendanta Głównego Policji rozkazem personalnym z dnia 31 marca 2023 r., nr 1439. Nie było zatem dopuszczalne wniesienie skargi w niniejszej sprawie. Z przedstawionych wyżej przepisów prawa wynika bowiem, że sądy administracyjne rozpatrują wyłącznie skargi na ostateczne decyzje organów administracji po wyczerpaniu toku instancji, natomiast nie zastępują organów administracji w wydawaniu rozstrzygnięć należących do ich właściwości. Postępowanie sądowadministracyjne nie może zastępować postępowania administracyjnego. Intencją ustawodawcy było bowiem, aby sądy administracyjne kontrolowały decyzje administracyjne, które stały się decyzjami ostatecznymi, ale po wyczerpaniu toku instancji. Wobec przedstawionych wyżej okoliczności faktycznych i prawnych należało uznać, że niniejsza skarga - jako niedopuszczalna - podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.