IV SA/Wr 228/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 3 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości należności podlegającej zwrotowi z tytułu zaległych opłat za pobyt w Domu Pomocy Społecznej i ustalenia terminu ich zwrotu postanawia: zwrócić stronie skarżącej kwotę 300 (słownie: trzysta) złotych z tytułu nienależnie uiszczonych kosztów sądowych.

Pismem z dnia 20 kwietnia 2016 r. R. P. (dalej strona lub skarżąca) wniosła skargę na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie ustalenia wysokości należności podlegającej zwrotowi z tytułu zaległych opłat za pobyt w Domu Pomocy Społecznej i ustalenia terminu ich zwrotu. Wraz z wniesieniem skargi na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu została uiszczona przez skarżącą kwota 200 złotych tytułem wpisu od skargi, zaksięgowana pod pozycją 2159/2016. Następnie w dniu 13 października 2016 r. skarżąca uiściła kwotę 100 złotych wpisu od zażalenia na postanowienie tut. Sądu z dnia 16 września 2016 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, która została zaksięgowana pod pozycją 5324/2016. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej p.p.s.a.), strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej, a do tego rodzaju spraw należy zakwalifikować postępowanie dotyczące ustalenia wysokości należności podlegającej zwrotowi z tytułu zaległych opłat za pobyt w Domu Pomocy Społecznej, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych, do których – zgodnie z art. 212 oraz art. 211 p.p.s.a. – zaliczają się również opłaty sądowe obejmujące m.in. wpis. Stosownie natomiast do treści art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu lub różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Wobec powyższego skarżąca uiściła w niniejszej sprawie nienależne i niewymagane koszty sądowe. Stąd też należało je zwrócić na podstawie art. 225 w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.