IV SA/Wr 220/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.G.M. na uchwałę Rady Gminy Malczyce z dnia 27 lutego 2024 r., nr LXVIII/443/2024 w przedmiocie rozpatrzenia skargi na bezczynność Wójta Gminy Malczyce postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 300,00 (słownie: trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Pismem z dnia 26 marca 2024 r. W. G. M. (dalej: strona) wniósł skargę na opisaną w sentencji uchwałę Rady Gminy Malczyce w przedmiocie rozpatrzenia skargi na bezczynność Wójta Gminy Malczyce. Do skargi strona załączyła potwierdzenie dokonania przelewu w kwocie 300 zł tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 17 maja 2024 r. strona cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: u.p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie strona pismem z dnia 17 maja 2024 r. cofnęła skargę. W ocenie Sądu w sprawie nie zaistniały okoliczności, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 u.p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowe w sprawie, o czym orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Z kolei mając na uwadze treść art. 232 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., stanowiącego o obowiązku zwrócenia stronie z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, Sąd orzekł jak w punkcie II sentencji.