IV SA/Wr 207/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na decyzję Prezydenta Miasta Jeleniej Góry z dnia 17 października 2022 r. nr MOPS/DŚ/002763/DW/10/2022 w przedmiocie odmowy przyznania dodatku węglowego postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 20 marca 2023 r. E. B. (dalej jako strona lub skarżąca) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na wydanie czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia odmowy i nieprzyjęcia do realizacji wniosku o dodatek węglowy. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 kwietnia 2023 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez uszczególnienie przedmiotu skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji lub numeru i daty zaskarżonej czynności, bądź też określenie, czy przedmiotem skargi jest działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Jeleniej Górze. W odpowiedzi skarżąca w piśmie procesowym z dnia 15 maja 2023 r. wskazała, że zaskarżona decyzja, działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta Jeleniej Góry, Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Jeleniej Górze, ma numer: MOPS/DŚ/002763/DW/10/2022 z dnia 17 października 2022 r. (do pisma dołączono oryginał tej decyzji). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz. U. z 2022 r., poz. 239, dalej u.p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę za pośrednictwem organu pierwszej instancji, a wezwana do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia podała decyzję Prezydenta Miasta Jeleniej Góry, z którego upoważnienia działał Kierownik Działu Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Jeleniej Górze, z dnia 17 października 2022 r., nr MOPS/DŚ/002763/DW/10/2022, w przedmiocie odmowy przyznania dodatku węglowego Jak wynika z przywołanych na wstępie przepisów ustawy procesowej, możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego uzależniona jest m.in. od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia przysługujących w administracyjnym toku instancji. Oznacza to, że strona winna wpierw wykorzystać drogę postępowania administracyjnego, by następnie móc zainicjować postępowanie sądowe, którego przedmiotem będzie wówczas rozstrzygnięcie organu drugiej instancji. Należy bowiem podkreślić, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega jedynie akt administracyjny (decyzja bądź postanowienie) ostateczny, czyli wydany w postępowaniu drugoinstancyjnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 392/11, dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie skarżąca zatem, aby podważyć zaskarżoną decyzję winna była w pierwszej kolejności wnieść odwołanie w ustawowym terminie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze, o czym zresztą została prawidłowo pouczona. Dopiero zaś następnie miała prawo zakwestionować wydaną przez Kolegium decyzję w drodze skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, którą zobligowany był wnieść do tego Kolegium, a nie do Prezydenta Miasta. Mając zatem na uwadze przywołane okoliczności należało stwierdzić, że skarga wniesiona na decyzję organu pierwszej instancji okazała się niedopuszczalna, dlatego też Sąd zobowiązany był do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a.