IV SA/Wr 205/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 22 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na Prezydenta W. postanawia: odrzucić skargę.

Skarżąca wniosła bezpośrednio do Sądu skargę, w której wskazała, że "w związku z otrzymanym pismem z Urzędu Miasta chciałam zgłosić nieścisłość oraz podjęcie decyzji bez uwzględnienia moich wniosków w sprawie o pobranie zasiłku alimentacyjnego w styczniu oraz lutym 2021 roku". Skarga, jako niewłaściwie wniesiona bezpośrednio do Sądu, została przekazana Prezydentowi W. celem udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt sprawy wraz z załącznikami. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że wobec braku wskazania w treści skargi zaskarżonego aktu oraz braku oznaczenia organu, który ten akt wydał niemożliwe jest ustalenie, jakiej sprawy dotyczy skarga, a co za tym idzie nadesłanie odpowiednich akt. Wobec tego wniesiono o wydanie przez Sąd stosownych zarządzeń w celu ustalenia, jaki akt jest przedmiotem skargi. Skarżąca została na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 11 kwietnia 2022 r., wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji. Wezwanie zawierało pouczenie, że brak odpowiedzi na nie w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to zostało przesłane na adres skarżącej, gdzie było dwukrotnie awizowane, pierwszy raz w dniu 15 lipca 2022 r., drugi raz w dniu 25 lipca 2022 r. Z akt sądowych wynika, że w sprawie nie uzupełniono braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) - zwanej dalej jako: p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a warunki te określa art. 46 p.p.s.a. Na podstawie art. 46 § 2 pkt 1 lit d) p.p.s.a., pismo strony (skarga), w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać oznaczenie przedmiotu sprawy. W skardze, stosownie do art. 57 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., powinno znaleźć się również wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (pkt 1) lub oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy (pkt 2). W myśl zaś art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a stanowi, że skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, jest jej odrzucenie. Ponieważ skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość powyższym wymaganiom formalnym, skarżąca została wezwana do usunięcia tych braków, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Bezspornym faktem jest, że w przedmiotowej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone skarżącej w trybie art. 73 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 65 § 1 p.p.s.a, sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Stosownie zaś do art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym, jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2 art. 73 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3 art. 73 p.p.s.a). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4 art. 73 p.p.s.a.). Ustawodawca wprowadził, zatem tzw. fikcję doręczenia, polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie czternastu dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo). Sąd ustalił, że w niniejszej sprawie doręczenia dokonano pod adres skarżącej z zachowaniem wymogów wynikających z cytowanego wyżej przepisu art. 73 p.p.s.a., w tym po dwukrotnym awizowaniu przesyłki w dniach: 15 lipca 2022 r. i 25 lipca 2022 r. Zwrot przesyłki nastąpił po uprzednim jej złożeniu w placówce pocztowej na okres czternastu dni. Mając na względzie powyższe okoliczności i z uwagi na treść art. 73 § 4 p.p.s.a. uznać należało, że wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 29 lipca 2022 r. W tych okolicznościach sprawy, siedmiodniowy termin do dokonania żądanych przez Sąd czynności upłynął w dniu 5 sierpnia 2022 r. Skarżąca nie uzupełniła wskazywanych braków formalnych skargi. Skarga, której brak formalny nie zostanie uzupełniony w wyznaczonym terminie, zostanie odrzucona w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wobec czego Sąd orzekł jak w sentencji.