IV SA/Wr 189/14

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu: po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. C. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Wojewody [....] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego stypendium postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego.

Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Otrzymuje okresowy zasiłek z pomocy społecznej w wysokości [...] zł. Będzie brał udział w pracach społecznie użytecznych, z tytułu których wynagrodzenie wyniesie [...] zł miesięcznie. Podał, że nie posiada mieszkania ani innych nieruchomości oraz oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych. Z treści przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wynika, że ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny. Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Mając na uwadze niskie dochody skarżącego z tytuły świadczeń z pomocy społecznej i prac społecznie użytecznych przyjąć należy, że wykazał on, iż spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.