IV SA/Wr 160/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 22 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia 12 lutego 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy naliczenia i wypłaty wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy postanawia: uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2022 r., sygn. akt IV SA/Wr 160/22.

Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2022 r., sygn. akt IV SA/Wr 160/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę M. W. (dalej: skarżący) na opisaną w sentencji decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia 12 lutego 2021 r. w przedmiocie odmowy naliczenia i wypłaty wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy jako wniesioną po upływie ustawowego terminu. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia wniesionego przez pełnomocnika skarżącego, według którego Sąd pominął, że stronę w postępowaniu administracyjnym reprezentował pełnomocnik, któremu organ doręczył decyzję dopiero 2 lutego 2022 r. W odpowiedzi udzielonej przez pełnomocnika organu na wezwanie Sądu wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona stronie dnia 22 lutego 2021 r. natomiast do pełnomocnika został wysłany dodatkowy odpis decyzji (na jego telefoniczną prośbę) listem poleconym nadanym w dniu 28 stycznia 2022 r. Z dołączonego wydruku portalu śledzenia przesyłek poleconych operatora publicznego wynika, że doręczenie decyzji pełnomocnikowi mało miejsce w dniu 2 lutego 2022 r. W piśmie procesowym z dnia 2 września 2022 r. pełnomocnik skarżącego podkreślił, że zaskarżona decyzja została doręczona stronie w dniu 22 lutego 2022 r. z pominięciem pełnomocnika. Fakt nieprawidłowego doręczenia pełnomocnik zgłosił w organie, w związku z czym przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję organ wysłał pełnomocnikowi listem poleconym, którą pełnomocnik odebrał w dniu 2 lutego 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie podlega uwzględnieniu jako oczywiście uzasadnione. Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Uregulowana w art. 195 § 2 p.p.s.a. instytucja autokontroli stanowi wyjątek od zasady dewolutywności zażalenia, czyli przekazywania tego środka zaskarżenia sądowi wyższej instancji. Za jej zastosowaniem przemawiają względy ekonomii procesowej oraz szybkości postępowania. Zastosowanie autokontroli jest uzasadnione, gdy wystąpi m.in. przesłanka "oczywistej zasadności wniesionego zażalenia". Chodzi o sytuacje, w której sąd uznaje zarzuty i żądania zawarte w zażaleniu, akceptuje jako prawidłowe stanowisko skarżącego, a wadliwość kwestionowanego postanowienia jest zauważalna bez konieczności dokonywania głębszej analizy. W ocenie Sądu, zażalenie strony skarżącej jest oczywiście zasadne. Rozpoznawane zażalenie dotyczy postanowienia z dnia 24 czerwca 2022 r., którym odrzucono skargę skarżącego na ww. decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia12 lutego 2021 r. Jak wyżej zaznaczono, powodem wydania takiego rozstrzygnięcia było przekroczenie 30-dniowego terminu do wniesienia skargi. W ocenie Sądu, okoliczność dowodu wniesienia skargi w terminie i pominięcie przy doręczaniu decyzji osoby pełnomocnika w postępowaniu administracyjnym uzasadnia uwzględnienie zażalenia. Zgodnie z art. 40 § 1 k.p.a. pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi. Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. (art. 40 § 2 k.p.a.). W świetle powołanego przepisu doręczenie pisma stronie postępowania wywołuje taki skutek, że strona jest poinformowana o treści aktu administracyjnego, natomiast terminy procesowe do wykonywania przez nią czynności, w tym wnoszenia środków odwoławczych w tym skargi do sądu administracyjnego należy liczyć od daty doręczenia pisma pełnomocnikowi. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego w postanowieniu z dnia 29 czerwca 2010 r. sygn. akt II GSK 509/10, publ. LEX nr 643606 zaprezentowano pogląd, z którym skład orzekający się utożsamia, że termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez stronę, za którą działa pełnomocnik, rozpoczyna swój bieg dopiero od dnia doręczenia rozstrzygnięcia pełnomocnikowi, choćby wcześniej zostało ono doręczone stronie. W przedmiotowej sprawie termin ten ziścił się w dniu 2 lutego 2022 r. Zatem początek terminu do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., rozpoczął swój bieg z dniem doręczenia rozstrzygnięcia pełnomocnikowi skarżącego i upływał z dniem 4 marca 2022 r. Skargę wniesiono w dniu 15 lutego 2022 r., tj. w terminie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.