IV SA/Wr 152/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA del. Tomasz Judecki po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. S. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2022 r., sygn. akt IV SA/Wr 152/22 w sprawie ze skargi Wojewody D. na uchwałę Rady Miejskiej w Ś. z dnia 17 grudnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie nadania statutu Miejskiej Bibliotece Publicznej im. [...] w Ś. postanawia: uzupełnić wyrok w ten sposób, że dodać w jego sentencji pkt II w brzmieniu: "zasądza od Rady Miejskiej w Ś. na rzecz strony skarżącej kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego".

Wyrokiem z 27 września 2022 r. sygn. akt IV SA/Wr 152/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej w Ś. z dnia 17 grudnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie nadania statutu Miejskiej Bibliotece Publicznej im. [...] w Ś. w zakresie § 11 ust. 1 pkt 6 załącznika do uchwały. Pismem z dnia 26 października 2022 r. pełnomocnik strony skarżącej zwrócił się z wnioskiem o uzupełnienie wyroku z 27 września 2022 r. poprzez orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów procesu. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek taki, jeżeli dotyczy wyłącznie zwrotu kosztów, stosownie do art. 157 § 2 p.p.s.a. sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skoro w wyroku nie orzeczono o całości żądania, tj. o zwrocie kosztów postępowania z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego, zaś wniosek o uzupełnienie wyroku w tym zakresie został złożony zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., to zasadnym było jego uwzględnienie. Nie budzi bowiem wątpliwości Sądu, że strona skarżąca była w niniejszej sprawie reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym. Wobec powyższego, na podstawie art. 200, art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265) – należało zasądzić na rzecz skarżącego kwotę 480 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Kwotę zasądzonych kosztów postępowania stanowiła stawka minimalna opłat za czynności radców prawnych w wysokości 480 zł, przewidziana w przywołanym powyżej rozporządzeniu w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 157 § 1 i 2 oraz art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.