IV SA/Wr 149/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy Mirsk z dnia 4 kwietnia 2024 r. nr 45/2024 w przedmiocie przyjęcia gminnej ewidencji zabytków postanawia: umorzyć postępowanie.

Pismem z 21 stycznia 2026 r. S. M. (dalej: skarżąca) – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy Mirsk z dnia 4 kwietnia 2024 r. nr 45/2024 w przedmiocie przyjęcia gminnej ewidencji zabytków. Rozprawa, która odbyła się w niniejszej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w dniu 30 lipca 2026 r. na wniosek pełnomocnika strony skarżącej została odroczona. Pismem z 1 września 2026 r. pełnomocnik strony skarżącej "wobec uchylenia zapisu znajdującego się w punkcie 781 załącznika nr 1 oraz załącznika nr 2 w punkcie 48 zarządzenia nr 45/2024 Burmistrza Miasta i Gminy Mirsk z dnia 4 kwietnia 2024 r. w sprawie przyjęcia Gminnej Ewidencji Zabytków Gminy Mirsk domu mieszkalno – rodzinnego znajdującego się w miejscowości K. na mocy zarządzenia nr 47/2026 Burmistrza Miasta i Gminy Mirsk z dnia 8 kwietnia 2026 r. w sprawie zmiany zarządzenia nr 45/2024 (...)", wniósł o cofnięcie ww. skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143), dalej: p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa pełnomocnika strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. Z uwagi zaś na treść art. 232 § 1 p.p.s.a. uiszczony w sprawie wpis od skargi nie mógł zostać zwrócony stronie skarżącej.