IV SA/Wr 106/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz strony skarżącej kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2021 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło decyzję Burmistrza Miasta D. z dnia [...] października 2021 r., nr [...] i przyznało skarżącej świadczenie pielęgnacyjne. Pismem z dnia 25 stycznia 2022 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na ww. decyzję w części, tj. w zakresie nieprzyznania świadczenia pielęgnacyjnego za okres od dnia 1 kwietnia 2021 r. do 30 kwietnia 2021r. W odpowiedzi na skargę wskazano, że organ w całości uwzględnił skargę i wydał decyzję z dnia [...] lutego 2022 r., nr [...] uchylającą w całości zaskarżoną decyzję z dnia [...] grudnia 2021 r. W piśmie procesowym z dnia 3 marca 2022 r. Kolegium poinformowało o wydaniu – na podstawie art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – decyzji z dnia [...] marca 2022 r. , nr [...], uchylającej decyzję organu I instancji i przyznającej skarżącej świadczenie pielęgnacyjne od dnia 1 kwietnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2022 r., poz. 329 - dalej: u.p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania, w rozumieniu art. 161 § 3 u.p.p.s.a., zachodzi wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia, czyli inaczej ujmując – przedmiot kontroli sądowej. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie. Art. 54 § 3 u.p.p.s.a. daje organowi, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, możliwość w zakresie swojej właściwości uwzględnienia skargi w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Rozpoznając niniejszą sprawę, Sąd stwierdził, że istnieje przesłanka umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 3 u.p.p.s.a. Skarżąca wniosła skargę do organu w dniu 31 stycznia 2022 r. Organ, w trybie art. 54 § 3 u.p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] grudnia 2021 r. Następnie decyzją z dnia [...] marca 2022 r., nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 oraz art. 53 § 3 u.p.p.s.a. wydał nową decyzję uchylającą decyzję organu I instancji i przyznał skarżącej świadczenie pielęgnacyjne od dnia 1 kwietnia 2021 r. Orzeczenie to jest zgodne z żądaniem skarżącej. Wobec powyższego Sąd uznał, że należy umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, gdyż w następstwie uchylenia zaskarżonej decyzji stało się ono bezprzedmiotowe. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a., wszczęte postępowanie należało umorzyć (pkt I sentencji orzeczenia). Orzeczenie wydane w pkt. II zostało wydane na podstawie art. 201 § 1 u.p.p.s.a.