IV SA/Wr 104/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 9 grudnia 2025 r., nr 010070/680/935182/2024 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia wychowawczego postanawia: stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, jako sądowi właściwemu miejscowo do rozpoznania sprawy.

Przedmiotem skargi M. Z. (dalej: skarżący) jest decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 9 grudnia 2025 r. nr 010070/680/935182/2024 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko – M. Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sąd administracyjny przed przystąpieniem do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia ją rozpoznać, bądź przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu. O właściwości miejscowej sądów administracyjnych stanowi art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Jednakże ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576) w sposób odmienny ustala właściwość sądu administracyjnego rozpoznającego sprawy dotyczące świadczeń wychowawczych. Zgodnie z art. 28 ust. 3 tej ustawy, do rozpoznania spraw sądowoadministracyjnych w rozumieniu ustawy p.p.s.a. jest właściwy wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma miejsce zamieszkania osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze lub osoba pobierająca świadczenie wychowawcze. Z akt sprawy wynika, że aktualnie skarżący mieszka w L. (P.), zaś ostatnim jego miejscem zamieszkania w Polsce była miejscowość P1. (kod pocztowy: [...]-[...]) położona na terenie województwa [...]. Zgodnie z § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2024 r. poz. 785), wojewódzkim sądem administracyjnym właściwym dla obszaru województwa [...] jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W myśl art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W świetle powyższych przepisów oraz ostatniego miejsca zamieszkania skarżącego w Polsce należało uznać, że obecnie właściwy do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.