IV SA/Wr 103/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Sędzia NSA Mirosława Rozbicka – Ostrowska (spr.) Protokolant starszy inspektor sądowy Jolanta Pociejowska po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 13 lipca 2017 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie przyznania prawa do stypendium w okresie odbywania szkolenia oraz odmowa przyznania prawa do stypendium w okresie odbywania szkolenia postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Z. M. ( dalej: skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Wojewody D. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] , którą po wznowieniu postępowania, objętego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...]15, orzeczono o uchyleniu decyzji ostatecznej Starosty O. z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...], orzekającej o przyznaniu skarżącemu prawa do stypendium w okresie odbywania szkolenia od dnia 04 kwietnia 2013 r. do dnia 13 maja 2013 r. w wysokości 120% podstawowej kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy , tj. 953,10 brutto miesięcznie (pod warunkiem, że liczba godzin szkolenia wynosi nie mniej niż 150 godzin miesięcznie; w przypadku niższego miesięcznego wymiaru godzin wysokość stypendium ustala się proporcjonalnie), oraz orzeczono o odmowie przyznania prawa do stypendium w okresie odbywania szkolenia od dnia 04 kwietnia 2013 r. do dnia 13 maja 2013 r. W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie podnosząc , że zarzuty skarżącego odnoszą się do sprawy już rozstrzygniętej przez Wojewodę D. decyzją z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej. Rozstrzygnięcie organu w tym zakresie zostało zaakceptowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, który wyrokiem z dnia 13 lipca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 52/16 oddalił skargę na tę decyzję. Pismem procesowym z dnia 4 lipca 2017 r. skarżący wniósł o umorzenie postępowania sądowego z tym uzasadnieniem ,że stało się ono bezprzedmiotowe, albowiem zaistniał nowy dowód w toczącym się postępowaniu , a mianowicie decyzja organu z dnia [...].01.2017 r. znak [...] , którą umorzono postępowanie w sprawie utraty prawa do stypendium. Według skarżącego " na dzień dzisiejszy nie toczy się żadne postępowanie administracyjne , w którym i co do którego Sąd może wydać wyrok." Do powyższego pisma skarżący dołączył decyzję Starosty O. z dnia 31 stycznia 2017 r. nr [...] uchylająca decyzję z dnia 15 maja 2013 r. nr [...]orzekającą o utracie przez skarżącego prawa do stypendium z dniem 14 maja 2013 r. i orzekająca o umorzeniu postępowania w sprawie utraty prawa do stypendium z dniem 14 maja 2013 r. Kolejnym pismem procesowym z dnia 11 lipca 2017 r. skarżący cofnął skargę, ponawiając argumentację zawartą w jego piśmie z dnia 4 lipca 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Innymi słowy , cofnięcie skargi przez skarżącego jest co do zasady wiążące dla sądu administracyjnego. Związanie Sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady , że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji ( zob. wyrok NSA z 8 10.2017r. I OSK 3/07 , Legalis) . W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zaistniały okoliczności , o których mowa w cytowanym art. 60 p.p.s.a., stanowiące przeszkodę skutecznego cofnięcia skargi. Konsekwencją zaś ustalenia braku sytuacji określonej w art.60 zd.3 p.p.s.a. jest uznanie przez Sąd za dopuszczalne cofnięcie skargi . Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, Sąd zobligowany był umorzyć postępowanie w sprawie, co orzeczono w sentencji.