Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

IV SA/Wa 893/22

Wyrok WSA w Warszawie z 30 listopada 2022 r., IV SA/Wa 893/22 – zatrudnianie cudzoziemców

Wynik

Oddalono skargę

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
30 listopada 2022
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Anita Wielopolska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Borkowska Sędzia WSA Kaja Angerman po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 30 listopada 2022 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z 10 marca 2022 r. nr DRP-IX.4032.135.2022.JS w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na pracę dla cudzoziemca oddala skargę

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Minister Rodziny i Polityki Społecznej decyzją nr DRP-IX.4032.135.20222JS z dnia 10 marca 2020 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2022 r., znak: [...], orzekającej o odmowie wydania zezwolenia na pracę dla cudzoziemca – J. S.. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny. W dniu 23 września 2021 r. do Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego wpłynął wniosek [...]Sp. z o.o. o wydanie zezwolenia na pracę dla cudzoziemca – J. S. (ob. [...]), na stanowisku pracownik produkcyjny. Do wniosku dołączono dokumenty: - oświadczenie podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi dotyczącego okoliczności, o których mowa w art. 88j ust 1 pkt 3- 7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, - pełnomocnictwa do reprezentowania firmy przed Wojewodą Mazowieckim, - dowód wpłaty dokonywanej przez podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi, - kopię ważnego dokumentu podróży cudzoziemca, - informację starosty właściwą ze względu na główne miejsce wykonywania pracy przez cudzoziemca o braku możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych pracodawcy, o której mowa w art. 88c ust. 1 pkt 2 ustawy, - umowę o świadczenie usług outsourcingowych z dnia 23.03.2021 r., która określa zasady współpracy oraz świadczenia usług pomiędzy zleceniobiorcą tj. [...]Sp. z.o.o., a zleceniodawcą [...] Sp. z o.o. Po analizie wniosku wraz z kompletem dokumentów Wojewoda uznał, iż choć strona spełniła wszystkie wymogi formalne, to jednak powziął wątpliwość co do charakteru współpracy wnioskodawcy z firmą [...]Sp. z o.o. Wobec powyższego organ wezwał stronę do przedstawienia w zakreślonym terminie stosownych dokumentów, z których ma wynikać, że podmiot powierzający wykonywanie pracy posiada środki finansowe lub źródła dochodu niezbędne do pokrycia zobowiązań wynikających z powierzenia pracy cudzoziemcom, potwierdzających opłacanie składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz Fundusz Emerytur Pomostowych, dokumentów świadczących o niezaleganiu z uiszczaniem podatków (np. aktualne zaświadczenie z urzędu skarbowego lub zaświadczenie o uzyskaniu zwolnienia, odroczenia lub rozłożenia na raty zaległych płatności), potwierdzających posiadanie sprzętu specjalistycznego niezbędnego do wykonania danej usługi, potwierdzających posiadanie koncesji i zezwoleń do prowadzenia usług objętych umową outsourcingową, potwierdzających posiadanie odpowiedniego doświadczenia i kwalifikacji kandydatów do pracy na danym stanowisku. W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik Spółki wskazał na bezzasadność wezwania i podkreślił, że strona nie ma zamiaru świadczenia usług na zasadach pracy tymczasowej. Do akt sprawy dołączył: - zaświadczenie z banku o rachunkach depozytowych, ze wskazaniem sumy obrotów za okres od 01.05.2021-31.10.2021 r., - zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach z dnia 29.11.2021 r., - zaświadczenie o niezaleganiu w opłacaniu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz Fundusz Emerytur Pomostowych z dnia 24.11.2021 r., - polisę ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej z dnia 30.07.2021 r., - faktury za zakup rękawiczek, odzieży roboczej, fakturę za badania pracownicze i badania sanitarno-epidemiologiczne dla 4 osób, - fakturę za przewóz osób, fakturę za zakwaterowanie i rachunek za wynajem pokoi, oraz faktury za usługi outsourcingowe w miesiącach maj, czerwiec i listopad 2021 r. Dodatkowo załączona została: - umowa najmu lokalu mieszkalnego z dnia 28.10.2021 zawarta między P. M.i [...] a [...] SP. ZO.O, - akt notarialny z dnia 29.10.2021, - wniosek o zmianę danych w KRS z dnia 05.11.2021, - umowy ramowe wraz z aneksami i zamówieniami zawartymi z: [...]Sp. z o.o., [...], [...]Sp. z o.o., [...]"[...]" [...]Spółka Jawna. Nadto, pełnomocnik strony uzupełnił materiał dowodowy o oświadczenie podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi, dotyczące okoliczności, o których mowa w art. 88j ust 1 pkt 37 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Poddając ocenie złożone do wniosku dokumenty organ I instancji stwierdził, iż pomimo iż w dołączonej do akt sprawy umowie (outsourcingu) określone zostało, że dotyczy ona outsourcingu usług, które świadczone będą przez pracowników Wykonawcy i pod jego nadzorem, to jednak brak jest informacji o konkretnym zleceniu oraz konkretnych pracach, które mają być wykonane. Ponadto, samo zlecenie przypomina element umowy, który zawierają agencje pracy tymczasowych. W załączonym zamówieniu jest bowiem wyraźnie wskazane stanowisko pracy "pracownik produkcyjny", jak również zapis o dostarczaniu personelu. I pomimo iż nie jest podana ilość osób, to jednak sam fakt "dostarczania" pracowników świadczy o pracy tymczasowej. W ocenie Wojewody może to wskazywać na omijanie przepisów ustawy z 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych. Fakt ten potwierdzają również pozostałe umowy, wraz z załącznikami, dołączone do akt sprawy zawarte przez Spółkę z Ww podmiotami, sporządzone według jednego wzoru. Zdaniem organu, w przypadkach, w których przedmiotem umowy jest udostępnienie lub wynajem pracowników zezwolenie na pracę może zostać wydane jeżeli podmiotem powierzającym wykonywanie pracy cudzoziemcowi jest agencja pracy tymczasowej, a zezwolenie dotyczy cudzoziemca zatrudnionego w charakterze pracownika tymczasowego. Także, kwestią budzącą wątpliwość jest zdolność finansowa [...]Sp. z o.o. Po analizie przedłożonego zaświadczenia z banku stwierdzono bowiem, że na dzień 24.11.2021 r. strona dysponowała środkami równymi kwocie 28 149,47 zł. Jednocześnie we wniosku o wydanie zezwolenia Ww spółka wskazała, że w dniu jej zawarcia, na jej rzecz pracę wykonuje 30 pracowników. Z kolei według raportu ZUS wygenerowanego 17.01.2022 z systemu zc2.praca.gov.pl, strona odprowadza składki za 5 osób (według stanu rozliczenia na 31.12.2021 r.). Natomiast na dzień wydania decyzji spółka posiadała 154 ważnych zezwoleń na pracę dla cudzoziemców, wydanych w okresie od 23.04.2021 r. do 21.07.2021 r. Biorąc pod uwagę liczbę złożonych do Wojewody Mazowieckiego przez pracodawcę wniosków o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemców, która na dzień wydania decyzji wynosi 254, przy założeniu, że każdemu z nich należne będzie co najmniej minimalne miesięczne wynagrodzenie za pracę, kwota potrzebna na wynagrodzenia to minimum 764 540,00 zł. plus koszty pracodawcy. Wnioskodawca nie posiada zatem wystarczających środków na zatrudnienie cudzoziemca. Trzeba mieć bowiem też na uwadze, iż obowiązkiem pracodawcy jest wypłata cudzoziemcowi wynagrodzenia zgodnie z wydanym zezwoleniem na pracę, bez względu na posiadanie zleceń od kontrahentów. Okoliczność ta wyczerpuje zatem przesłankę odmowy wydania zezwolenia na pracę cudzoziemca przewidzianą w art. 88j ust. 2b pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zdaniem organu, wątpliwości budzą ponadto także załączone faktury zakupowe, z których wynika, że jedynym narzędziem niezbędnym do pracy, który zapewnia spółka, jest "strój roboczy oraz rękawice". Z dołączonych dokumentów nie wynika jednoznacznienie, że pracodawca jest w stanie zapewnić podstawowe materiały ochronne niezbędne do wykonywania pracy na danym stanowisku. Załączona faktura na zakup 2 par rękawiczek na kwotę 45,30 zł. oraz faktura na zakup odzieży roboczej w ilości 11 szt. na kwotę 312 zł., nie dają pełnego obrazu potwierdzającego posiadanie środków finansowych, ale przede wszystkim, że pracodawca wyposaża pracownika w niezbędną odzież roboczą i ochronną na stanowisku pracy. W ocenie Wojewody powyższe okoliczności świadczą, że przedmiotowy wniosek [...] Sp. z.o.o. złożony został dla pozoru, w celu ominięcia przepisów dotyczących pośrednictwa pracy, które to wymagają dla tego rodzaju usług posiadania statusu agencji zatrudnienia oraz przepisów dotyczących pracy tymczasowej, co spełnia przesłankę odmowy wydania zezwolenia na pracę w myśl ww art. 88j ust. 2b cyt. ustawy. Rozpoznając wniesione od ww rozstrzygnięcia odwołanie Minister uznał wniesione zarzuty za niezasadne. Organ w pełni zaaprobował stanowisko organu I instancji i podkreślił, że rzeczywistym celem stosunku zobowiązaniowego łączącego Ww podmioty nie jest realizacja określonych prac lecz dostarczenie odpowiedniej osoby do ich wykonania. Świadczy o tym treść załącznika nr 1 do umowy zawartej pomiędzy nimi, który potwierdza przyjęcie do realizacji zamówienia na określoną liczbę pracowników. Oznacza to, że [...] Sp. z o. o. udostępnia pracowników na zasadach określonych w ustawie o zatrudnieniu pracowników tymczasowych. O obchodzeniu ww przepisów, świadczą także dołączone do akt sprawy ww umowy zawarte m.in. z Firmą [...]Sp. z o.o., [...]"[...] [...] Spółka Jawna, [...] Sp. z o. o. Finalnie zatem Minister Rodziny i Polityki Społecznej decyzją z dnia 10 marca 2022 r. utrzymał ww decyzję Wojewody w mocy. Nie zgadzając się z powyższym [...]Sp. z o.o. wniosła od powyższego rozstrzygnięcia do tut. Sądu skargę zarzucając naruszenie art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie, czy cudzoziemcowi faktycznie zostaną powierzone czynności mieszczące się w definicji pracy tymczasowej i tym samym, czy zachodzi przesłanka do wydania decyzji odmawiającej wydania wnioskowanego zezwolenia na pracę typ A. Wobec powyższego Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. A także o o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych i o skierowanie sprawy do postępowania uproszczonego. W odpowiedzi na skargę Minister Rodziny i Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Sąd badając legalność zaskarżonej decyzji doszedł do przekonania, iż zarówno zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja Wojewody Mazowieckiego nie naruszają prawa. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się do ustalenia, czy organ administracji zasadnie odmówił wydania zezwolenia na pracę dla cudzoziemca, argumentując to tym, iż w sprawie mamy do czynienia z przypadkiem zatrudnienia cudzoziemca w warunkach pracy tymczasowej, natomiast wnioskującym o wydanie zezwolenia na pracę dla cudzoziemca nie był podmiot będący agencją pracy tymczasowej. Materaialnoprawną podstawą zaskarżonego i utrzymanego nim w mocy rozstrzygnięcia są przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1409 ze zm.). Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 87 ust. 1 pkt 12 ww ustawy cudzoziemiec jest uprawniony do wykonywania pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada zezwolenie na pracę oraz jeden z tytułów pobytowych wymienionych w lit. a-f powołanego punktu. Z kolei, w myśl art. 88 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, zezwolenie na pracę jest wymagane, jeżeli cudzoziemiec wykonuje pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie umowy z podmiotem, którego siedziba lub miejsce zamieszkania albo oddział, zakład lub inna forma zorganizowanej działalności znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednocześnie art. 88c ust. 10 powołanej ustawy określa, jakie przesłanki mają zastosowanie w przypadku, gdy zezwolenie dotyczy pracy cudzoziemca w charakterze pracownika tymczasowego. Odnosząc się do okoliczności sprawy, nie kwestionując możliwości swobodnego korzystania przez dany podmiot gospodarczy z dopuszczalnych prawem form udostępniania pracowników podmiotom trzecim lub świadczenia usług w ramach outsourcingu lub podwykonawstwa pamiętać trzeba, że w przypadkach, w których rzeczywistym przedmiotem umowy jest udostępnienie lub wynajem pracowników, zezwolenie na pracę może zostać wydane wówczas, jeżeli podmiotem powierzającym wykonywanie pracy cudzoziemcowi jest agencja pracy tymczasowej, a zezwolenie dotyczy cudzoziemca wykonującego pracę w charakterze pracownika tymczasowego. Uwzględniając szczególną sytuację cudzoziemców, którzy często nie znając języka polskiego oraz regulacji prawnych obowiązujących w zakresie powierzania pracy na terytorium RP są bardziej narażeni na wyzysk ze strony pracodawców ustawodawca uznał, że usługa udostępniania cudzoziemców, którzy podlegają obowiązkowi posiadania zezwolenia na pracę może zostać zrealizowana tylko na zasadach określonych w ustawie z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1563). Forma ta dotyczy kierowania pracowników do pracy na rzecz innego podmiotu przez podmiot, który zgodnie z art. 18 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, uzyskał wpis do rejestru podmiotów prowadzących agencję zatrudnienia. Specyfika działania agencji pracy tymczasowej polega na przekazaniu właściwej osoby do wykonywania określonych prac na rzecz pracodawcy użytkownika. Celem umowy łączącej podmioty nie jest zatem realizacja określonych prac, a samo dostarczenie pracodawcy użytkownikowi odpowiedniej osoby do ich wykonania. Taki sposób ukształtowania sytuacji prawnej cudzoziemca wynika z przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, regulującej zasady dostępu cudzoziemców do polskiego rynku pracy, w tym przypadki udostępniania lub wynajmu pracowników z państw trzecich. W przedmiotowej sprawie, jak wynika z dołączonej do akt sprawy umowy z dnia 23 marca 2021 r. o świadczenie usług outsourcingowych, zawartej pomiędzy [...]Sp. z o.o. (podmiot powierzający wykonywanie pracy - zleceniobiorca) a [...Sp. z.o.o. (zleceniodawca, na rzecz którego cudzoziemiec ma wykonywać pracę) wynika, iż działalność spółki występującej o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca opiera się na świadczeniu usług polegających na dostarczeniu personelu (załącznik nr 1 do ww umowy, zgodnie z którym przedmiotem umowy o świadczenie usług jest dostarczenie personelu do prac produkcyjnych, które mają być wykonywane w P. ul. [...] [...] (adres siedziby [...] Sp. z.o.o.). We wskazanej wyżej umowie choć określono, iż dotyczy ona outsourcingu usług, które świadczone będą przez pracowników Wykonawcy i pod jego nadzorem, to jednak w załączonym zamówieniu wyraźnie jest wskazane stanowisko pracy "pracownik produkcyjny" jak również zapis o dostarczaniu personelu. Zadaniem [...]Sp. z o.o., zgodnie z ww unormowaniem, jest zatem cudzoziemca zatrudnić, a następnie skierować do wykonywania pracy na rzecz Zleceniodawcy. Formuła ta odpowiada wykonywaniu pracy tymczasowej, o jakiej mowa w art. 18 ust. 1 pkt 4 ww ustawy. Zgodnie z tym przepisem praca tymczasowa polega na zatrudnianiu pracownikow tymczasowych, kierowaniu tych pracowników oraz osób niebędących pracownikami do wykonywania pracy tymczasowej na rzecz i pod kierownictwem pracodawcy użytkownika, na zasadach określonych w przepisach ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych. Wskazać należy, iż z kolei pod pojęciem outsourcingu powszechnie się określa sposób działania w procesie zarządzania przedsiębiorstwem, polegający na wykonania usług na zewnątrz poprzez zawarcie kontraktu, w którym zleceniodawca wymaga od zleceniobiorcy wykonania określonego zadania. Outsourcing oznacza zatem wydzielenie pewnych procesów biznesowych w przedsiębiorstwie i zlecenie ich wykonania podmiotom zewnętrznym, które w ocenie zlecającego są w stanie wykonać te zadania efektywniej. W przypadku usługi outsourcingu praca pracowników firmy outsourcingowej wykonującej zlecone zadanie odbywa się na rzecz i pod kierownictwem tej firmy. W outsourcingu przyjmujący zlecenie nie dostarcza pracowników, którzy mają wykonać usługę lecz bierze na siebie odpowiedzialność za usługę, w tym jej jakość i terminowość, jak również zgodność ze sztuką czy obowiązującymi przepisami prawa. A więc rozliczenie, w tym wypłata wynagrodzenia, następuje za efekt, a nie samo udostępnienie pracowników. Zleceniodawca nie wskazuje przy tym, ilu pracowników ma dane zlecenie wykonywać, nie ustala ich wynagrodzenia i nie pełni nadzoru nad pracownikami. Na przyjmującym zlecenie ciążą również obowiązki związane z mierzeniem efektywności pracowników, ich motywowanie, czy zapewnienie niezbędnych szkoleń. To wszystko zdaniem Sądu wskazuje na omijanie przepisów ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych. Fakt ten potwierdzają również pozostałe dołączone do akt sprawy wraz z załącznikami wskazane powyżej umowy. Sąd podzielił zatem argumentuję organu, że rzeczywistym celem stosunku zobowiązaniowego łączącego skarżącą Spółkę z [...]Sp. z.o.o. (zleceniodawcą) nie jest realizacja określonych prac lecz dostarczenie odpowiedniej osoby do ich wykonania. Skarżąca nie jest zatem podmiotem powierzającym wykonywanie pracy, lecz niejako "pośrednikiem" w organizowaniu pracowników. Nadto, za organami stwierdzić należy, iż wątpliwości budzi zdolność finansowa skarżącej Spółki, co wynika z analizy przedłożonych do akt sprawy ww dokumentów, a także uzasadnione wątpliwości budzą załączone faktury zakupowe, z których wynika, że jedynym narzędziem niezbędnym do pracy, który zapewnia spółka, jest strój roboczy oraz rękawice. Wszystkie te okoliczności świadczą, że przedmiotowy wniosek złożony został przez skarżąca Spółkę dla pozoru, w celu ominięcia przepisów dotyczących pośrednictwa pracy, które to wymagają dla tego rodzaju usług posiadania statusu agencji zatrudnienia oraz przepisów dotyczących pracy tymczasowej, co spełnia przesłankę odmowy wydania zezwolenia na pracę określoną w art. 88j ust. 2b ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zgodnie z powyższą regulacją, Wojewoda może wydać decyzję o odmowie wydania zezwolenia na pracę, jeżeli z okoliczności wynika, że wniosek o wydanie zezwolenia na pracę został złożony dla pozoru, zezwolenie będzie wykorzystane przez cudzoziemca w celu innym niż wykonywanie pracy dla danego podmiotu lub podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi nie dopełnia obowiązków związanych z prowadzeniem działalności lub powierzaniem pracy innym osobom, w tym w szczególności: - nie posiada środków finansowych ani źródeł dochodu niezbędnych do pokrycia zobowiązań wynikających z powierzenia pracy cudzoziemcowi, lub - nie prowadzi działalności gospodarczej, rolniczej lub statutowej uzasadniającej powierzenie pracy danemu cudzoziemcowi w danym okresie, w tym zawiesił działalność, został wykreślony z właściwego rejestru lub jego działalność jest w okresie likwidacji, lub - nie dopełnia obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz na Fundusz Emerytur Pomostowych albo nie dopełnia obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników, lub 4) nie zgłasza do ubezpieczenia społecznego pracowników lub innych osób objętych obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym albo nie zgłasza pomocników rolnika w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników do ubezpieczenia społecznego rolników, lub - zalega z uiszczeniem podatków, z wyjątkiem przypadków, gdy uzyskał przewidziane prawem zwolnienie, odroczenie, rozłożenie na raty zaległych płatności lub wstrzymanie w całości wykonania decyzji właściwego organu. W kontekście powyższego wypada także przywołać stanowisko tut. Sądu wyrażone w wyroku zapadłym w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 847/20, zgodnie z którym: "Nie może umykać uwadze, że skoro wykonywanie przez cudzoziemców pracy wymaga zezwolenia, to mamy do czynienia z reglamentowaną formą dostępu do rynku pracy, a więc ustawodawca z góry założył, że zarówno dostęp cudzoziemców do polskiego rynku pracy, formy i podstawy świadczenia tej pracy, jak również podmioty ją oferujące muszą podlegać ściśle określonemu reżimowi prawnemu. Jak wynika z art. 88a ust. I ustawy, zezwolenie na pracę wydawane jest na wniosek podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi. Przepis ten stanowi w istocie punkt wyjścia do dalszego stwierdzenia, że w świetle innych przepisów ustawy, mowa w nich o albo o pracy wykonywanej przez cudzoziemca albo o pracy tymczasowej wykonywanej przez cudzoziemca (vide: art. 88 c ust. la i 1 b ustawy), powierzenie zaś pracy może mieć charakter bezpośredni, tj. wówczas, gdy podmiot powierzający pracę jest jednocześnie przyszłym pracodawcą cudzoziemca, dla którego zezwolenie ma być wydane, albo też, gdy mamy do czynienia z pracą tymczasową, cudzoziemiec zostaje zatrudniony przez dany podmiot jako pracownik tymczasowy, natomiast wykonuje pracę na rzecz pracodawcy użytkownika, a nie podmiotu zatrudniającego.". Również za niesłuszne Sąd uznał zarzuty naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Zdaniem Sądu, materiał dowodowy zgromadzony w sprawie był wystarczający do wydania zaskarżonej decyzji, a przyjęta w niej ocena zgromadzonych dowodów, pomimo wątpliwości podnoszonych przez skarżącą, nie nosi cech braku wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego wyjaśnienia oraz dowolności i nie narusza art. 80 k.p.a. W sprawie zebrano materiał dowodowy w stopniu dostatecznym i materiał ten został poddany prawidłowej ocenie, co z kolei znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W tym miejscu Sąd też wskazuje, iż choć stanowisko organu odwoławczego omyłkowo odnosiło się do umowy wiążącej skarżącą Spółkę z firmą [...], a nie do [...]Sp. z.o.o. (data umowy prawidłowa), to jednak uzasadnienie decyzji zawiera wszystkie wymagane prawem elementy, pozwalające stronie na poznanie motywów podjęcia niekorzystnej dla niej decyzji. Przyjęta w zaskarżonej decyzji ocena zgromadzonych dowodów jest zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Wobec powyższego za chybione należy uznać podniesione w skardze zarzuty. Działając zatem na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak we wstępie.

Informacje o sprawie

Data wpływu
23 maja 2022
Hasła tematyczne
Cudzoziemcy
Skarżony organ
Minister Pracy i Polityki Społecznej
Sędziowie
Anita Wielopolska /przewodniczący sprawozdawca/ Joanna Borkowska Kaja Angerman

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny